Δυστυχώς, οι δύο κινητοποιήσεις για την Ηριάννα και τον Περικλή στην Αθήνα ήταν κατώτερες των περιστάσεων και των προσδοκιών σε μαζικότητα. Φαίνεται πως η επανάσταση εξαντλήθηκε στο facebook…

Ήταν κατώτερες της κρισιμότητας της υπόθεσης που αφορά όλη την κοινωνία, αλλά φαίνεται πως πολλοί δεν το έχουν αντιληφθεί. Το προσεγγίζουν σαν ένα πιασάρικο τσιτάτο, στο οποίο κάνουν like, αλλά δεν πιστεύουν, φαίνεται, ότι ισχύει και τόσο, ότι όντως τους αφορά.

Δεν πειράζει την επόμενη φορά. Ποια επόμενη; Αν δεν μπορεί να σε ξεσηκώσει το ότι νέοι άνθρωποι σαπίζουν στη φυλακή και στερούνται για τις ιδεολογικές εμμονές της αστικής δικαιοσύνης ώρες, μέρες, μήνες από αυτή τη μία και μόνο ζωή που έχουμε να ζήσουμε, τότε τι;

Τότε τίποτα.

Αν μια κοινωνία δεν νιώθει την ανάγκη να αντιδράσει έμπρακτα μπροστά στην πιο προκλητική στέρηση της ελευθερίας σε ένα νέο άνθρωπο, είναι νεκρή και δεν το ξέρει.

Ας γράφει ό,τι θέλει ο καθένας στο facebook, ιστορία δεν γράφτηκε ποτέ έτσι. Οι κατακτήσεις κερδήθηκαν στο δρόμο και στην πραγματική ζωή, σε κανένα καφενείο ιντερνετικό και μη. Και μπορεί στο καφενείο να ανάβει κατά καιρούς καμιά σπίθα, αλλά κανένα καφενείο δεν θα μπορούσε να χωρέσει τη φλόγα μιας πραγματικής αντίδρασης..

Σχόλια

X