Ο βήχας και το τίναγμα της άκρης του ποδιού.
Τo βλέμμα από τα κάτω.
Οι συνεχείς εναγκαλισμοί.
Η αυθόρμητη αθώα σκανταλιά.
Το αστείο ψεύδισμα.
Εκείνα τα χαζά παρατσούκλια…

 

Η νυσταγμένη γκριμάτσα της αποχώρησης.
Το βαρύγδουπο βήμα.
Το διάπλατο χαμόγελο.
Το πάθος για τον αέρα.
Η αμήχανη συγκατάβαση και ειρωνεία.

 

Η σοβαρότητα που σπάει μόλις βρει ευκαιρία.
Αυτό το έχουμε όλοι!

 

Είμαστε αληθινοί μεταξύ μας,
γιατί από μικροί…
κλωτσούσαμε ένα τόπι, κλέβαμε σταφύλια,
βιώναμε την μεγαλύτερη καταδίκη μας.

 

Άσε λοιπόν στην άκρη τα ανάλαφρα λόγια,

αυτά θα πέσουν κάτω ούτως η άλλως,

κράτα εμάς και τις στιγμές.

Σχόλια

Αρθρογράφος

Κώστας Παπαντωνίου

Γεννήθηκε και ζει στα Εξάρχεια. Αγαπά τους τοίχους, τους αγώνες και τους ανθρώπους τους. Του αρέσει να φωτογραφίζει και να γράφει για όσα δεν μπόρεσε να φωτογραφίσει. Από τα 9 του κυκλοφορεί με μια εφημερίδα στο χέρι και συνεχίζει να γράφει σε μπλοκάκι στα ρεπορτάζ. Ακούει Verve, Μπαλάφα και Grunge. Διαβάζει ό,τι του γυαλίσει στις βιτρίνες της Καλλιδρομίου, της Ζωοδόχου Πηγής, της Θεμιστοκλέους. Αγαπά τα νησιά και κάποτε θέλει να ζήσει σε ένα από αυτά. Μέχρι τότε, κάνει ό,τι περνάει από το χέρι του για μια διαφορετική δημοσιογραφία, με πολλά αυτοδιαχειριζόμενα 3point και γραφιάδες χωρίς περιορισμούς. Venceremos.

Σχετικά Άρθρα

X