Αναδημοσιεύουμε την παρακάτω επιστολή δημότη του Ωραιοκάστρου που είδαμε πρώτα εδώ. Ο Χαράλαμπος Μαθιουδάκης απευθυνόμενος στους γονείς που αποφάσισαν να μη δεχτούν στα σχολεία των παιδιών τους προσφυγόπουλα, υπογραμμίζει ότι ναι μεν είναι δύσκολο να είσαι γονιός, είναι όμως ακόμη δυσκολότερο να είσαι άνθρωπος.

«Γονείς ‘κλείνουν την πόρτα’ του σχολείου στα προσφυγόπουλα.

Συγκεκριμένα ο Σύλλογος Γονέων και Κηδεμόνων του 5ου δημοτικού σχολείου Ωραιοκάστρου, αποφάσισε «ομόφωνα» να στερήσει σε αυτά το σημαντικότερο εφόδιο της μετέπειτα ζωής τους, τη μόρφωση, έχοντας ως πρόφαση «θέματα υγειονομικής κάλυψης και προστασίας», καθώς και ζητήματα διαφορετικής θρησκείας και κουλτούρας. Ένιωσα «υποχρεωμένος» απέναντι στα παιδιά αυτά να παραθέσω την προσωπική μου εμπειρία.
.
Έχω βρεθεί πάρα πολλές φορές ως εθελοντής αρχικά στην Ειδομένη, αργότερα στα hotspots και συγκεκριμένα σε αυτό των Διαβατών. Πέρα από το ότι δεν προσβλήθηκα ποτέ όχι μόνο από κάποιον ιό αλλά ούτε καν από απλό κρυολόγημα, έμαθα και μερικά πράγματα για τα παιδιά αυτά. Έμαθα για το τι τράβηξαν μέχρι να έρθουν στη χώρα μας, για τις συνθήκες διαβίωσής τους, είδα τον πόνο στα μάτια τους μα και την αγνότητα στο πρόσωπο, στο χαμόγελο και στις πράξεις τους. Η συγκεκριμένη φωτογραφία είναι από το hotspot στα Διαβατά όπου μαζί με την Κυρία Χρυσή, τη γυναίκα η οποία «ξεφτίλισε» -σύμφωνα με τα μέσα- τους ιθύνοντες αυτής της απόφασης (είπε τα πράγματα με το όνομά τους θα έλεγα εγώ), πήγαμε λίγο φαγητό και τσάι στα προσφυγόπουλα. Για να μην ξεφύγει η κατάσταση εκτός ελέγχου, τα παιδάκια με δική τους πρωτοβουλία, έκαναν έναν κύκλο κρατώντας τα χεράκια τους, εξασφαλίζοντας ότι θα μοιραστούν δίκαια οι διαθέσιμοι πόροι σε όλους τους πρόσφυγες του στρατοπέδου και όχι σε μέρος αυτών. Τα παιδάκια αυτά λειτούργησαν πιο αξιοκρατικά από τους περισσότερους Έλληνες που γνωρίζω, αφήνοντας εμένα και όλους τους παρευρισκόμενους, άφωνους.

Και ρωτάω εγώ, ποιοι είμαστε εμείς που θα στερήσουμε σε αυτά τα παιδιά τη μόρφωσή τους;
Πως περιμένουμε τα παιδιά να ενταχθούν στην κοινωνία μας αναίμακτα, αν δεν τους δώσουμε την ευκαιρία να αλληλεπιδράσουν μαζί μας, ώστε να μην αισθάνονται «ξένοι» και διωγμένοι μια ζωή;

Γονείς, τι παράδειγμα δίνετε στο παιδί σας; Μήπως το ωθείτε στον ρατσισμό και την ξενοφοβία;
Γιατί ναι, είναι δύσκολο να είσαι γονιός αλλά μάλλον δυσκολότερο να είσαι άνθρωπος.
Όσο για το πως αισθάνομαι ως πολίτης Ωραιοκάστρου, μια λέξη μπορεί να το περιγράψει.
Ντρέπομαι.

Δεν τίθεται πλέον ζήτημα πολιτικής ιδεολογίας, αλλά ανθρωπιάς.

Και αν εσείς απειλείτε με καταλήψεις, εμείς απαντάμε πως με κάθε δράση, έρχεται αντίδραση…»
.
Χαράλαμπος Μαθιουδάκης, δημότης Ωραιοκάστρου

Σχόλια

X