Που φοβόμαστε να ακούσουμε την αλήθεια

 

Που δεχόμαστε με δυσπιστία τα κοπλιμέντα

 

Που έχουμε σταματήσει να πιστεύουμε στην ειλικρίνεια των ανθρώπων

 

Που κρατάμε εγκλωβισμένα μέσα μας συναισθήματα και σκέψεις, αληθινές και συνάμα τόσο όμορφες

 

Που τα συναισθήματα διαδέχονται με τόση ευκολία το ένα το άλλο, με ρυθμούς που μπερδεύουν και ζαλίζουν

 

Που το ακέραιο φαντάζει ουτοπία

 

Που η κυκλοθυμία κάνει την εμφάνιση της κάθε βράδυ και κάθε πρωί υποχωρεί σαν να μην υπήρχε ποτέ

 

Που ένα άψυχο κομμάτι χαρτί εγκλωβίζει συναισθήματα που οι ίδιοι φοβόμαστε να αποτυπώσουμε σε λέξεις

 

Που τα χαμόγελα των ανθρώπων είναι βεβιασμένα και ψεύτικα

 

Που αδυνατούμε να υπερασπιστούμε τα πιστεύω μας

 

Που δειλιάζουμε μπροστά στο μεγάλο

 

Που λέμε ψέμματα για να γινόμαστε αρεστοί

 

Που όταν αφήσουμε έστω και για λίγο το προσωπείο μας στην άκρη, μπορεί να πληγωθούμε ή να κριθούμε για αυτό

 

Που η αλήθεια μας υπάρχει μόνο στο μυαλό μας, ο κόσμος που έχουμε πλάσει για να ζήσουμε μέσα δεν είναι παρά ένα όνειρο

 

Που οι αδυναμίες μας είναι πιο δυνατές από εμάς

 

Που τα συναισθήματα δεν ελέγχονται

Σχόλια

X