Αυτή την περίοδο οι ομάδες του ΝΒΑ βρίσκονται σε μεταγραφική τρέλα, μετά την έναρξη των διαπραγματεύσεων με free agents, ιδιαίτερα από τη στιγμή που είναι διαθέσιμα ονόματα όπως ο Καρμέλο Άντονι, οι τρεις μεγάλοι του Μαϊάμι, ο Ντιρκ Νοβίτσκι, ο Πάου Γκασόλ, ο Κάιλ Λάουρι.

Με αυτά θα ασχοληθούμε μελλοντικά, όταν θα έχουν ήδη γίνει οι πρώτες σημαντικές συμφωνίες. Για την ώρα πάμε πίσω στην περασμένη εβδομάδα, κάνοντας τον απολογισμό της μεγάλης βραδιάς του ντραφτ.

ΚΕΡΔΙΣΜΕΝΟΙ

Μιλγουόκι Μπακς
Η έντονη επιθυμία του Τζαμπάρι Πάρκερ να πάει στο Μιλγουόκι έγινε πραγματικότητα, με την επιλογή του στο Νο2. Ο Πάρκερ είναι ο τύπος του ταλέντου για να χτίσεις το ρόστερ γύρω του και αυτό ακριβώς έψαχναν οι Μπακς. Συνθέτει ένα πολλά υποσχόμενο δίδυμο με τον Γιάννη Αντετοκούνμπο στις πτέρυγες, καθώς εκείνος μπορεί να αναλάβει το σκοράρισμα και ο Greek Freak να τον καλύπτει στην άμυνα.

Οι Μπακς, υπό νέο ιδιοκτησιακό καθεστώς και τον Τζέισον Κιντ πλέον στον πάγκο, αρχίζουν να μαζεύουν τα κατάλληλα υλικά για να πρωταγωνιστήσουν στην Ανατολική Περιφέρεια τα επόμενα χρόνια. Αρκεί να ξεφορτωθούν μερικά άσχημα συμβόλαια (O.J. Μέιγιο, Ερσάν Ιλιασόβα) και να βρουν ένα πολύ καλό πλέι-μέικερ με κάποιον τρόπο.

Κλίβελαντ Καβαλίερς
Υπήρχε αρκετά μεγάλη συζήτηση για το τι θα έπρατταν οι Καβς, μετά την εκτός λογικής περσινή επιλογή του Άντονι Μπένετ στο Νο1. Τελικά και δεν αντάλλαξαν το πρώτο πικ και το χρησιμοποίησαν στον προφανή υποψήφιο Άντριου Γουίγκινς. Αποφυγή γκάφας ίσον νίκη για το πολύπαθο Κλίβελαντ.

Από πολλές απόψεις ο Γουίγκινς αποτελεί ιδανικό ταίριασμα με τους Καβαλίερς, που είχαν μια τεράστια τρύπα στη θέση 3 (το βραχύβιο πείραμα με τον Λουόλ Ντενγκ απέτυχε μετ’ επαίνων). Θα χρειαστεί, ωστόσο, χρόνο για να προσαρμοστεί στις απαιτήσεις του ΝΒΑ και να εξελίξει το παιχνίδι του. Οπότε καλύτερα το Κλίβελαντ να μην του ρίξει άμεσα πίεση σούπερ-σταρ στους ώμους του, περιμένοντας από εκείνον να οδηγήσει την ομάδα πίσω στα πλέι-οφ.

Φιλαντέλφια 76ερς
Οι Σίξερς επέλεξαν πέντε παίκτες, με πρώτο και καλύτερο τον Τζοέλ Εμπίντ. Ο Καμερουνέζος σέντερ θεωρείται το κορυφαίο ταλέντο του ντραφτ και ήταν μοναχά οι ανησυχίες για την υγεία του που τον έριξαν στο Νο3. Η Φιλαδέλφεια έχει την πολυτέλεια να περιμένει και αυτό είναι ένα μεγάλο συν για την εξέλιξη της καριέρας του Εμπίντ.

Στο Νο12 πήραν τον Ντάριο Σάριτς, τον πλέον ικανό νεαρό παίκτη από την Ευρώπη. Άλλη μία επιλογή υπομονής, καθώς ο Κροάτης θα παίζει στην Εφές τα επόμενα χρόνια. Επίσης, στον δεύτερο γύρο οι Σίξερς βρήκαν ένα αμυντικό πολυεργαλείο στο πρόσωπο του σμολ φόργουορντ K.J. ΜακΝτάνιελς. Ο απολογισμός έκλεισε με άλλο ένα αθλητικό τριάρι με καλές προοπτικές εξέλιξης, τον Τζέραμι Γκραντ, και τον Σέρβο πόιντ γκαρντ Βασίλιε Μίτσιτς ως παρακαταθήκη για το μέλλον. Καθόλου άσχημα.

Νιου Γιορκ Νικς
Οι Νικς μπήκαν αργά στο ντραφτ, αποκτώντας τα δύο πικ δεύτερου γύρου του Ντάλας στην ανταλλαγή Τάισον Τσάντλερ-Χοσέ Καλντερόν μία ημέρα πριν. Με το πρώτο από τα δύο, στο Νο34, ευτύχησαν να διασταυρωθούν με τον Κλιάντονι Έρλι, ένα τριάρι με πολύ καλά αθλητικά προσόντα που κάνει πολλά πράγματα στο παρκέ. Πρόκειται για ταλέντο επιπέδου λίγο κάτω από την λοταρία. Πώς έπεσε τόσο χαμηλά; Οι περισσότερες ομάδες φοβήθηκαν την προχωρημένη του ηλικία (κλεισμένα 23) και το κατά πόσον έχει το περιθώριο βελτίωσης επιθετικά. Όχι ο Φιλ Τζάκσον.

Στο Νο51 η Νέα Υόρκη επέλεξε τον Θανάση Αντετοκούνμπο, λέγε με και Greek Freak II. Εντάξει, ο Θανάσης δεν έχει το ταλέντο του Γιάννη, αλλά έχει την ίδια ακριβώς διάθεση για να μάθει. Τον βλέπω να εξελίσσεται σε έναν ρολίστα πολυτελείας, εφόσον διορθώσει το ασταθές τζαμπ σουτ του και δουλέψει πάνω στα αμυντικά ροτέισον.

Σαν Αντόνιο Σπερς
Οι νυν πρωταθλητές έχουν μακρά παράδοση στο να ανακαλύπτουν διαμάντια σε χαμηλές θέσεις. Να θυμίσω τον Τόνι Πάρκερ στο 28, τον Μάνου Τζινόμπιλι στο 57, ακόμα και τον Γκόραν Ντράγκιτς στο 45, άσχετα αν αυτόν δεν τον κράτησαν.

Τώρα επέλεγαν τελευταίοι στον πρώτο γύρο. Εκεί βρήκαν ίσως την ευκαιρία του ντραφτ. Ο Κάιλ Άντερσον είναι ένας παίκτης στο στιλ του Μπόρις Ντίαο, θα παίξει στην ομάδα που έχει τον Μπόρις Ντίαο, θα μάθει από τον Μπόρις Ντίαο και μελλοντικά θα διαδεχθεί τον Μπόρις Ντίαο. Οι πλούσιοι γίνονται πλουσιότεροι. (Τον ανέφερα τον Μπόρις Ντίαο;).

ΧΑΜΕΝΟΙ

Ζακ ΛαΒίν
Ο νεαρός γκαρντ από το UCLA ήταν φανερά δυσαρεστημένος που έπεσε στο Νο13 και τους Μινεσότα Τίμπεργουλβς. Σίγουρα θα προτιμούσε το Ντένβερ στο Νο11 και ίσως οι Νάγκετς όντως τον επέλεγαν εκεί, αν δεν είχαν δώσει το πικ τους στο Σικάγο για το 16 και το 19.

Σε όρους μελλοντικών δυνατοτήτων ο ΛαΒίν ανήκει στην κορυφαία πεντάδα, με την προοπτική να γίνει ένα πλέι-μέικερ τύπου Ράσελ Γουέστμπρουκ. Αλλά οι Τίμπεργουλβς, έχοντας τον Ρίκι Ρούμπιο στον άσο, μάλλον θα προσπαθήσουν να τον δουλέψουν ως δυάρι και αυτά είναι άσχημα μαντάτα για όλους τους εμπλεκόμενους.

Ορλάντο Μάτζικ
Επ’ ουδενί λέω τον Άαρον Γκόρντον άσχημη προοπτική παίκτη. Μιλάμε για έναν κόμπο φόργουορντ με αθλητικό επιπέδο Μπλέικ Γκρίφιν, έστω κι αν κάπου εδώ σταματούν οι συγκρίσεις. Αλλά στο Νο4 πήγε πιο ψηλά απ’ ό,τι έπρεπε, αν σκεφτεί κανείς ότι ήταν διαθέσιμος ο Ντάντε Έξουμ. Οι Μάτζικ δεν θέλησαν να πάρουν το ρίσκο με τον Αυστραλό και τον άφησαν να πέσει μία θέση πιο κάτω, στην Γιούτα. Κοιτώντας πίσω το ντραφτ σε μερικά χρόνια, δεν αποκλείεται να χτυπούν το κεφάλι τους.

Μου αρέσει πολύ περισσότερο το άλλο λότερι πικ τους, ο Έλφριντ Πέιτον. Ένας πόιντ γκαρντ που δεν σουτάρει, αλλά παίζει εξαιρετική άμυνα και είναι παίκτης ομάδας. Στο Νο10 ήταν μια πολύ καλή επιλογή. Το θέμα είναι τώρα από πού θα βρει σκοράρισμα το Ορλάντο.

Τορόντο Ράπτορς
Η επιλογή των Ράπτορς στο Νο20 έκανε δύο πράγματα: πρώτον ξάφνιασε τους πάντες και δεύτερον πρόσφερε την ατάκα της βραδιάς, όταν ένας από τους αναλυτές του ESPN είπε ότι ο Μπρούνο Καμπόκλο είναι «two years away from being two years away».

Ο ικανότατος GM του Τορόντο, Μασάι Ουτζέρι, προτίμησε μια κίνηση υψηλού ρίσκου-υψηλής ανταμοιβής με τον 18χρονο Βραζιλιάνο που έπαιζε στο τοπικό πρωτάθλημα, επειδή ο μεγάλος του στόχος (Τάιλερ Ένις) είχε ήδη επιλεγεί. Η κριτική είναι ότι στο Νο20 θα μπορούσε να είχε πάρει έναν πιο έτοιμο παίκτη και να άφηνε τον Καμπόκλο για το Νο37. Άλλωστε είναι αμφίβολο αν οι περισσότερες ομάδες είχαν καν στα υπόψη τους τον «Βραζιλιάνο Ντουράντ». Βέβαια, μπορεί ο Καμπόκλο να γίνει όντως ένας μικρός Ντουράντ σε 4-5 χρόνια και να μας κάνει όλους να φαινόμαστε βλάκες. Δεν θα πόνταρα τα λεφτά μου σε αυτό πάντως.

Μπόστον Σέλτικς
Τα σχέδια των Σέλτικς πήγαν κατά διαόλου. Το πρώτο στη λίστα του GM Ντάνι Έιντζ ήταν να δελεάσει τη Μινεσότα με το 6 και το 17 για να του δώσει τον Κέβιν Λοβ με ανταλλαγή. Το δεύτερο ήταν κάποια ομάδα της πρώτης πεντάδας να φερθεί ανόητα, ώστε να πέσει στα χέρια του είτε ο Εμπίντ είτε ο Έξουμ (δηλαδή αληθινές προοπτικές franchise παικτών). Τίποτα απ’ όλα αυτά συνέβη, οπότε η Βοστώνη αναγκάστηκε να βολευτεί με τον Μάρκους Σμαρτ.

Το πρόβλημα δεν είναι ο Σμαρτ ως μπασκετική αξία. Είναι πως το καλύτερο διαθέσιμο ταλέντο που υπήρχε στο Νο6, παίζει στην ίδια θέση με τον Ράτζον Ρόντο. Και τώρα ο Έιντζ έχει σοβαρό δίλημμα πώς θα κινηθεί. Γιατί και τους δύο μαζί αποκλείεται να τους κρατήσει πέρα από μια χρονιά. Το πιθανότερο είναι να περιμένει από τον Σμαρτ να παίξει καλά στην αρχή της σεζόν, ώστε να τον χρησιμοποιήσει ως δόλωμα για τον Λοβ πριν την trade deadline τον Φεβρουάριο. Κι αν τσιμπήσει τσίμπησε που λένε.

Σχόλια

X