Εχθές ήταν η γιορτή του πατέρα και σήμερα είναι παγκόσμια μέρα για τους πρόσφυγες. Μια σύμπτωση έρχεται να αγκαλιάσει τους πατέρες πρόσφυγες, όπως αγκαλιάζουν εκείνοι στα δύσκολα τα παιδιά τους. Τα σηκώνουν στην αγκαλιά τους και περπατούν γι’ αυτά μέσα στη βροχή. Βάζουν ως ασπίδα το σώμα τους μπροστά στο φρικτό θέαμα που παρουσιάζει η Ευρώπη με τους οπλισμένους αστυνομικούς και τους απροσπέλαστους φράχτες. Τους δίνουν το λιγοστό φαγητό που μοιράζεται για να χορτάσουν έστω εκείνα. Επινοούν παιχνίδια και παραμύθια για να φτιάξουν ένα κόσμο -έστω και κατά φαντασία- διαφορετικό από αυτό που ζουν τα παιδιά τους στην πραγματικότητα.

Οι πατέρες της προσφυγιάς είναι οι ιστορικές φυσιογνωμίες του μέλλοντος. Ο αγώνας τους θα μνημονεύεται για πάντα. Όχι μόνο για το θάρρος του, αλλά και για την ειλικρινή του αγάπη. Αυτή η αγάπη χάρισε σε εκείνους τα δικά τους όπλα. Το θάρρος, την υπομονή, την επιμονή. Με αυτά τα όπλα, που δεν κοστίζουν ανθρώπινες ζωές ούτε κάνουν πόλεις συντρίμμια, περπάτησαν για ώρες μέσα στο κρύο και τη ζέστη, έκαναν το ταξίδι στη βάρκα μεσοπέλαγα χωρίς να ξέρουν κολύμπι και στέκονται τώρα όρθιοι περιμένοντας την Ευρώπη να θυμηθεί τα ιδανικά της για να ξεκινήσουν μια νέα ζωή.

Τα δάκρυα των πατεράδων της προσφυγιάς θα είναι πάντα οι πληγές που θα κουβαλά η «πολιτισμένη» δυτική κοινωνία. Την ίδια στιγμή όμως που είναι ο καθρέφτης της, είναι και ο οδηγός της για τον πραγματικό σεβασμό στην ανθρώπινη ζωή. Να μη δούμε ποτέ ξανά ανθρώπους να κλαίνε γιατί έχασαν από βόμβα το σπίτι τους. Να μη δούμε ποτέ ξανά ανθρώπους να κλαίνε γιατί ενώ ξέφυγαν από την πιο δύσκολη κατάσταση που μπορεί να βρεθεί κάποιος, βλέπουν άλλους ανθρώπους να εύχονται να είχε συμβεί το αντίθετο.

pateras2

pateras3

pateras4

pateras5

pateras6

pateras8

pateras7

 

*Οι φωτογραφίες δεν ανήκουν στο 3pointmagazine.gr.

Σχόλια

X