Πριν βιαστεί κανείς να σκεφτεί πως ο τίτλος περιλαμβάνει έναν εξόχων διαστάσεων βερμπαλισμό, δεδομένου δηλαδή ότι για να είναι κανείς φασίστας, αναγκαία συνθήκη είναι να χαρακτηρίζεται και βλαξ, ας δει λίγο τις αντιδράσεις στο δημόσιο καφενείο, τα social media, γύρω από κάθε γεγονός σαν το χθεσινό θλιβερό με την επίθεση στον Γιάννη Μπουτάρη από «αγανακτισμένους πολίτες», «Πόντιους» και λοιπούς φαιοχίτωνες.

Τα media τρέμουν να αναφερθούν στις επιδείξεις θράσους των ακροδεξιών, θαρρείς μάλιστα πως φοβούνται μέχρι και να υποθέσουν πως ενδεχομένως είναι και τέτοιοι όσοι επιδίδονται σε προπηλακισμούς ανθρώπων «σεσημασμένους» για τους ομοϊδεάτες τους. Ο Μπουτάρης, εκτός από την αμφιλεγόμενη θέση που παίρνει στη δημόσια σφαίρα, λόγω της θέσης του ως δήμαρχος Θεσσαλονίκης, είναι τέτοιος, δηλαδή στιγματισμένος από τη Χρυσή Αυγή κι από τους νεοναζί. Άρα, θα σκεφτεί κανείς, στη σύνθεση του ρεπορτάζ και στον τρόπο ανάλυσης όσων συνέβησαν το απόγευμα του Σαββάτου στον Λευκό Πύργο, ας λάβει διάολε κανείς κι αυτό το ενδεχόμενο, να ήταν πράγματι οι δράστες της επίθεσης ακροδεξιοί.

Αυτό όμως, το κομμάτι των media, είναι απλά ένα κομμάτι. Δεδομένων των όσων γνωρίζουμε για τη στάση τους όλα αυτά τα χρόνια και τον τρόπο με τον οποίο «κλείνουν το μάτι» στην Ακροδεξιά, δύσκολα τους καταλογίζεις αθώα αδυναμία. Προφανώς και γνωρίζουν ότι συγκεντρώσεις για τη μνήμη της θλιβερής επετείου της γενοκτονίας των Ποντίων προσελκύουν διάφορα πατριδοκάπηλα καθάρματα, ενώ βλέπουν και τις επιδοκιμασίες της αήθους επίθεσης, όπως τα σχόλια του Χρήστου Παππά στο Twitter.

Οι υπόλοιποι, όσοι λένε «καλά του έκαναν», «και λίγες έφαγε», «αγανακτισμένοι ήταν όσοι έδρασαν, όχι φασίστες»; Όλοι αυτοί, μέσα στην απύθμενη άγνοια των ζητημάτων που απασχολούν πραγματικά τις ζωές μας σήμερα, μέσα στην ανοησία τους να ενημερώνονται αποκλειστικά για τις εξελίξεις στο (σημαντικότατο προφανώς) ζήτημα της ονομασίας της πΓΔΜ και για τον «πόλεμο» στο Αιγαίο, αφήνοντας στην άκρη μνημόνια και αξιολογήσεις, χαμένοι στην επιδερμική γνώση και στην αδιαφορία για κάθε τι κοινωνικό, ταξικό, δεν καταλαβαίνουν πως γιγαντώνονται οι φασίστες; Ατάκες που λέγονται από βλάκες, όπως «ν’ αγιάσει το χέρι του», «και λίγα του κάνανε», δεν καταλαβαίνουν πως επικροτούν ένα χέρι που όσο το δυναμώνεις, τόσο πιο δυνατά θα χτυπάει και μάλιστα προς κάθε κατεύθυνση;

Όλοι αυτοί δεν είναι φασίστες. Εκπαιδευμένοι εξοργισμένοι είναι, καθημερινοί πολίτες, μα αδύναμοι να αναλύσουν οτιδήποτε πέραν των φτωχών νοητικών τους ικανοτήτων, φαντασμένοι πως τα ξέρουν όλα και δεν τους διαφεύγει τίποτα. Εκτός από τα ποσοστά της Χρυσής Αυγής, που υπάρχει γιατί όλοι αυτοί την αφήνουν και τη γιγαντώνουν. Χωρίς να είναι φασίστες, όντας απλά μικρόνοες.

 

Σχόλια

X