Μία νέα σαιζόν ξεκινάει και το Πήγα-Είδα-Άκουσα επανέρχεται δυναμικά με προτάσεις για έξοδο και ψυχαγωγία σε όλα τα «μέτωπα». Οι συντάκτες μας πήγαν για φαγητό, ποτό, καφέ, είδαν ταινίες και θεατρικές παραστάσεις και καταγράφουν τις εντυπώσεις τους για τους αναγνώστες του 3pointmagazine.gr. Μην ξεχνάτε να στέλνετε τις δικιές σας προτάσεις για τη στήλη στο info@3pointmagazine.gr!

 

Πήγα στον Μεξικανό (Ευδήλου 15) στου Ζωγράφου και απόλαυσα μεξικάνικες γεύσεις σε ένα εστιατόριο που σε ξεναγεί με όλα τα μέσα στην ατμόσφαιρα της λατινοαμερικάνικης κουλτούρας και κυρίως του Μεξικού. Πολύχρωμες σαύρες, μεξικάνικα καπέλα και σύμβολα των Μάγιας και των Αζτέκων σε ταξιδεύουν στο μακρινό Μεξικό. Quesadillas, burritos, enchiladas, nachos, fajitas παρελαύνουν μπροστά στα μάτια σου και θέλεις να τα δοκιμάσεις όλα.

Ο «Μεξικανός» μπορεί να σας βοηθήσει, να σας κατατοπίσει και να σας προτείνει τα καλύτερα σύμφωνα με τις προτιμήσεις σας. Απαραίτητο συνοδευτικό η παραδοσιακή μεξικάνικη Μαργαρίτα ή η ωραιότατη Σαγκρία. Οι τιμές πολύ προσιτές σε συνάρτηση με την ποσότητα και την ποιότητα των πιάτων. Ένα λατινοαμερικάνικο στέκι που αξίζει να το επισκεφθείτε. Κι αν δεν σκοπεύετε να πάτε στο Μεξικό σύντομα, η επίσκεψή σας εκεί σίγουρα θα σας δώσει μια ιδέα της μεξικάνικης κουλτούρας.

Μελίνα Βελιμέζη

 

Είδα τις «Τραχίνιες» του Σοφοκλή, από το Εθνικό Θέατρο, ένα έργο αδικημένο όπως χαρακτηρίστηκε από κοινό και κριτικούς, σε σχέση με πιο αναγνωρισμένες τραγωδίες του Σοφοκλή. Τα δύο «στερεότυπα» που είχα στο μυαλό μου πηγαίνοντας, ήταν η σιγουριά ότι αφού πρόκειται για παράσταση του Εθνικού, θα ήταν αξιόλογη. Το δεύτερο ήταν η δεδομένη παιδική αγάπη που είχα στον Ηρακλή, μιας και ήταν ο αγαπημένος μου ήρωας της μυθολογίας. 

Στην παράσταση όμως ανατράπηκαν τα δύο αυτά στερεότυπα σχεδόν ολοκληρωτικά. Όλοι οι γυναικείοι ρόλοι της παράστασης και κυρίως ο χορός ήταν υπέροχοι. Απλοί, μεστοί, χωρίς τους κλαυθμούς και οδυρμούς που συνοδεύουν μια τραγωδία. Ο λόγος όμως που η παράσταση εν τω συνόλω της παρουσιάστηκε κατώτερη των περιστάσεων ήταν ο Ηρακλής. Ένας Ηρακλής που την ώρα του θανάτου του όχι μόνο δεν έκανε την αυτοκριτική του, αλλά παρουσιάστηκε (ήταν εσκεμμένη αυτού του είδους η σκηνοθεσία από τον Θωμά Μοσχόπουλο;) άμοιρος ευθυνών, χωρίς ίχνος μετάνοιας. Ένας Ηρακλής καρικατούρα του εαυτού του που γνωρίζει την πλήρη απομυθοποίηση χάρη στο αλαζονικό και διογκωμένο υπερεγώ του. Και ήταν τέτοια η απαξίωση του Σοφοκλή προς τον ήρωά του, που ούτε το όνομά του δεν επέλεξε να χρησιμοποιήσει στον τίτλο, αντ’ αυτού χρησιμοποίησε το όνομα της τοποθεσίας που διαδραματίστηκε η ιστορία.

Σοφιάννα Μπονοβόλια

 

Πήγα στο μεζεδοπωλείο Κίτρο (Ερμού 7 & Αθηνάς) στο Ηράκλειο. Το μαγαζί βρίσκεται 5 λεπτά από το σταθμό του ΗΣΑΠ, είναι γωνιακό με ευρύχωρη βεράντα και εσωτερικό χώρο, ιδανικό για μεγάλες παρέες. Έχει άφθονη ποικιλία σε μεζέδες και συνοδευτικά, σε σχετικά προσιτές τιμές.

Αν πάτε με μεγάλη παρέα, προτιμήστε τις ποικιλίες που προσφέρει, ιδίως αυτή «του καλοφαγά» και τη «mix grill», διότι θα χορτάσετε αλλά θα σας έρθει και οικονομικά. Το Κίτρο προσφέρεται, επίσης, για το κρασί, τις μπύρες και τη ρακή του και είναι σίγουρο πως θα σας αφήσει μια ωραία γεύση για τα στέκια των βορείων προαστίων.

Ηλέκτρα Χατζηκάλφα

 

Είδα την ταινία «Το Κρυφό Πάθος της Τερέζ Ντ.», στην οποία πρωταγωνιστεί η Οντρέι Τοτού. Η ταινία μάς μεταφέρει σε μια άλλη εποχή, όπου ο έρωτας ήταν απλές συμβάσεις και η γυναίκα αποκλεισμένη από τα πάντα – ένα υποχείριο του συζύγου. Η ταινία πραγματεύεται την γυναικεία χειραφέτηση και το πάθος των γυναικών για ανεξαρτησία και ελευθερία μέσα σε κοινωνίες πατριαρχικές και παραδοσιακές αλλά στην ουσία υποκριτικές.

Και ενώ το θέμα είναι πολύ δυνατό, κάτι η Τοτού που νομίζεις ότι θα πει καμιά ατάκα από το «Αμελί», κάτι η σκηνοθεσία, δεν μπορούμε να πούμε ότι καταφέρνει τελικά να αναδείξει το θέμα, πόσο μάλλον να σε καθηλώσει. Με λίγα λόγια, καλή ταινία αλλά για το σπίτι.

Κατερίνα Καραβία

 

Πήγα για καφέ στο «Καμπεθόν» στην Κεραμεικού 110 (δίπλα στην Ιερά Οδό και 5’ από το μετρό του Κεραμεικού) και εντυπωσιάστηκα από την αυλή της καφετέριας/καφενείου.Tο χαλίκι κάτω, τα αγιοκλήματα που σκαρφαλώνουν στους τοίχους και οι γλάστρες με τον βασιλικό που σου… παίρνουν την μύτη σε ταξιδεύουν μακριά από το κέντρο της Αθήνας όπου βρίσκεσαι. Για όσους μάλιστα δεν θέλουν να αποχωριστούν το καλοκαίρι με τίποτα, τα ψηλά δέντρα της αυλής φιλοξενούν μία αιώρα!

Όλα αυτά βέβαια με την κατάλληλη μουσική υπόκρουση. Όχι βέβαια κάθε μέρα, ωστόσο αν το ψάξετε ή είστε τυχεροί όπως εγώ, θα βρεθείτε στο κατάλληλο μέρος την κατάλληλη ώρα για να ακούσετε παλιά αλλά αγαπημένα ρεμπέτικα! Οικονομικό μαγαζί (καφές 1,5€-ποτό 5€) για… ξεροκέφαλους (καμπεθόν είναι ο ξεροκέφαλος στα ισπανικά) πελάτες, καθώς αν πας μια φορά το πιο πιθανό είναι να ξαναπάς!

Κώστας Σωτηρόπουλoς

Σχόλια

X