angelΠέρα σε μια γωνιά ένας φτωχός ακουμπισμένος,
να σιγοτραγουδάει τις λύπες μιας ζωής
Και σαν τον ρώτησα γιατί είναι βουρκωμένος,
μου αποκρίθηκε πως όλα τέλειωσαν νωρίς

 

Πριν κάμποσο καιρό γνώρισε ένα αγγελούδι
όμορφο σαν κρίνο αγνό κι αληθινό
μα έφυγε δίχως να ακούσει το τραγούδι
που είχε γράψει μεθυσμένος ένα πρωινό

Ύστερα σταμάτησε για λίγο να μιλάει,
τον κοίταξα και γέλασε και ρώτησα γιατί
και είπε πως τον έκανε πάντα να γελάει
και είπε πως του έφτανε που το χε μια στιγμή
Πως ήταν αρκετό και λίγο ας φαινόταν
σε όλους τους υπολοίπους, στο άκουσμα χαζό
μες στα φτερά του έμπαινε και απ τα αλλά όλα ξεχνιόταν
κι ακόμα ήλπιζε σε κάτι το τρελό
Να ξαναδεί τον άγγελο ακόμα μια φορά
να του χαϊδέψει τα μαλλιά, γλυκά να το φιλήσει

 

Aυτά σαν είπε έφυγα από κείνον μακριά
σε όνειρα τυφλά του πα να μην ελπίζει…
Σοφοκλής Κυρικλάκης

Σχόλια

X