Σε είδα πεσμένο έξω από την τράπεζα, με τα παπούτσια σου πεταμένα λίγο πιο δίπλα. Το πρόσωπο σου κρυμμένο από κάποια κουβέρτα που βρήκες για να μη γίνεσαι ένα με το πάτωμα, αλλά και για να μη σε βλέπουν οι άλλοι.

Ο κόσμος σε προσπερνά σαν να ήσουν πάντα εκεί. Ακόμα κι αν σκοντάψουν πάνω σου θεωρούν περιττή τη συγνώμη. Η αξιοπρέπεια βρίσκεται σε άμεση συνάρτηση με το χρήμα. Αν είσαι «κανονικός» δικαιούσαι να την έχεις. Αν είσαι εξαθλιωμένος όχι.

Μια στιγμή, όσο κρατά το κλικ της φωτογραφικής είναι αρκετή για να δεις σε πληρότητα την κοινωνία μας. Οι τράπεζες που βασιλεύουν, οι φτωχοί που πέφτουν μπροστά στα πεζούλια τους για να βρουν προσωρινή στέγη κι εμείς που περνάμε μπροστά κι αδιαφορούμε.

Σχόλια

X