Σε είδα πεσμένο έξω από την τράπεζα, με τα παπούτσια σου πεταμένα λίγο πιο δίπλα. Το πρόσωπο σου κρυμμένο από κάποια κουβέρτα που βρήκες για να μη γίνεσαι ένα με το πάτωμα, αλλά και για να μη σε βλέπουν οι άλλοι.

Ο κόσμος σε προσπερνά σαν να ήσουν πάντα εκεί. Ακόμα κι αν σκοντάψουν πάνω σου θεωρούν περιττή τη συγνώμη. Η αξιοπρέπεια βρίσκεται σε άμεση συνάρτηση με το χρήμα. Αν είσαι «κανονικός» δικαιούσαι να την έχεις. Αν είσαι εξαθλιωμένος όχι.

Μια στιγμή, όσο κρατά το κλικ της φωτογραφικής είναι αρκετή για να δεις σε πληρότητα την κοινωνία μας. Οι τράπεζες που βασιλεύουν, οι φτωχοί που πέφτουν μπροστά στα πεζούλια τους για να βρουν προσωρινή στέγη κι εμείς που περνάμε μπροστά κι αδιαφορούμε.

Σχόλια

Αρθρογράφος

Κώστας Παπαντωνίου

Γεννήθηκε και ζει στα Εξάρχεια. Αγαπά τους τοίχους, τους αγώνες και τους ανθρώπους τους. Του αρέσει να φωτογραφίζει και να γράφει για όσα δεν μπόρεσε να φωτογραφίσει. Από τα 9 του κυκλοφορεί με μια εφημερίδα στο χέρι και συνεχίζει να γράφει σε μπλοκάκι στα ρεπορτάζ. Ακούει Verve, Μπαλάφα και Grunge. Διαβάζει ό,τι του γυαλίσει στις βιτρίνες της Καλλιδρομίου, της Ζωοδόχου Πηγής, της Θεμιστοκλέους. Αγαπά τα νησιά και κάποτε θέλει να ζήσει σε ένα από αυτά. Μέχρι τότε, κάνει ό,τι περνάει από το χέρι του για μια διαφορετική δημοσιογραφία, με πολλά αυτοδιαχειριζόμενα 3point και γραφιάδες χωρίς περιορισμούς. Venceremos.

Σχετικά Άρθρα

X