«Κι οι παιδικές ακόμα θύμησες που ξεπετιούνται ολούθε πληθαίνουν τον πόνο· μια κρούστα χοντρή έχει περιτυλίξει την ανεβάλλουσα ψυχή μας και την έχει ακινητήσει σε καμπούρες και ζάρες και συνήθειες εξευτελιστικές.»

Νίκος Καζαντζάκης:
ΑΝΑΦΟΡΑ ΣΤΟΝ ΓΚΡΕΚΟ

Αν και ήταν συντοπίτης μας ο Καζαντζάκης ανήκει σε όλο τον κόσμο. Οι πανανθρώπινες ιδέες που εξέφρασε μέσα από το έργο του, η αγωνία για τον άνθρωπο, το θεό, τον κόσμο, το χρέος του ανθρώπου στη γη, αποτελούν διαχρονικές αξίες και επιταγές των καιρών.

«Η ευτυχία είναι πράγμα απλό και λιτοδίαιτο -ένα ποτήρι κρασί, ένα κάστανο, ένα φτωχικό μαγκαλάκι, η βουή της θάλασσας. Τίποτα άλλο.»

Ο Νίκος Καζαντζάκης καταγόταν από τη Μυρτιά Ηρακλείου. Ένα όμορφο γραφικό χωριό που εδώ και χρόνια τον φιλοξενεί σε ένα σπουδαίο και καλαίσθητο χώρο. Το μουσείο έχει να επιδείξει σπουδαίο πολιτιστικό έργο με τη σύμπραξη πολλών πνευματικών ταγών του τόπου που αγαπούν αυτή την πολυσχιδή προσωπικότητα και σέβονται τις ιδέες του.

«Καλά πια καταλαβαίνεις πως αυτή ‘ναι η αξία του ανθρώπου: να ζητάει και να ξέρει πως ζητάει το αδύνατο· και να ‘ναι σίγουρος πως θα το φτάσει, γιατί ξέρει πως αν δε λιποψυχήσει, αν δεν ακούσει τι του κανοναρχάει η λογική, μα κρατάει με τα δόντια την ψυχή του κι εξακολουθεί με πίστη, με πείσμα να κυνηγάει το αδύνατο, τότε γίνεται το θάμα, που ποτέ ο αφτέρουγος κοινός νους δε μπορούσε να το μαντέψει: το αδύνατο γίνεται δυνατό.»

Νίκος Καζαντζάκης,

Απόσπασμα από το έργο του «Ο Καπετάν Μιχάλης»

Για δεύτερη χρονιά θα έχουμε την ευκαιρία να απολαύσουμε τις εκδηλώσεις με αφορμή το σημαντικό έργο «Ταξιδεύοντας στην Αγγλία». Μετά την εκπληκτική σύμπραξη Ελλάδας –Ισπανίας το 2016 με το έργο «ταξιδεύοντας στην Ισπανία» σειρά έχει η Αγγλία.

«Δεν τον φοβάμαι το Θεό, αυτός καταλαβαίνει και συχωρνάει. Τους ανθρώπους φοβάμαι. Αυτοί δεν καταλαβαίνουν και δε συχωρνούν. «Αναφορά στον Γκρέκο»

Όλο το χωριό αποτελεί ένα ζωντανό βιβλίο με κομμάτια των έργων του γραμμένα σε όλους τους τοίχους. Έχεις την αίσθηση ότι περιδιαβαίνοντας στα στενά θα ανταμώσεις το μεγάλο στοχαστή να κάθεται στο καφενείο και να συνομιλεί με τους χωριανούς και τους περιηγητές! Ένα ευγενικό παππού με μόνιμα μια απορία ζωγραφισμένη στο πρόσωπο του. Γιατί η ψυχή του δεν βρήκε ποτέ ησυχία μιας και ο ίδιος έμεινε μετέωρος μπροστά στην αναζήτηση εκείνης της βαθύτερης ουσίας του κόσμου αλλά φορές και φορές απογοητεύτηκε από την ανημποριά των ανθρώπων να αγαπήσουν το αδύνατο και να σεβαστούν τον συνάνθρωπο!

«Πιστεύω σ’ ένα Θεό, Ακρίτα, Διγενή, στρατευόμενο πάσχοντα μεγαλοδύναμο, όχι παντοδύναμο, πολεμιστή στ’ ακρότατα σύνορα, στρατηγό αυτοκράτορα σε όλες τις φωτεινές δυνάμεις, τις ορατές και τις αόρατες. Πιστεύω στ’ αναρίθμητα, εφήμερα προσωπεία που πήρε ο Θεός στους αιώνες και ξεκρίνω πίσω από την απαυτή ροή του την ακατάλυτη ενότητα. Πιστεύω στον άγρυπνο βαρύν αγώνα Του, που δαμάζει και καρπίζει την ύλη τη ζωοδόχα, πηγή φυτών και ανθρώπων. Πιστεύω στην καρδιά του ανθρώπου, το χωματένιο αλώνι, όπου μέρα και νύχτα παλεύει ο Ακρίτας με το θάνατο. «Βοήθεια!» κράζεις, Κύριε. «Βοήθεια!» κράζεις, Κύριε, κι ακούω. Μέσα μου οι προγόνοι και απογόνοι κι οι ράτσες όλες, κι όλη η γης, ακούμε με τρόμο, με χαρά, την κραυγή Σου. Μακάριοι όσοι την ακούν και χύνουνται να σε λυτρώσουν Κύριε, και λεν: «Εγώ και συ μονάχα υπάρχουμε». Μακάριοι όσοι σε λύτρωσαν, σμίγουν μαζί Σου Κύριε, και λεν: «Εγώ και Συ είμαστε Ένα». Και τρισμακάριοι όσοι κρατούν, και δε λυγούν, απάνω στους ώμους τους, το μέγα, εξαίσιο, αποτρόπαιο μυστικό: «Και το Ένα τούτο δεν υπάρχει!»

ΑΣΚΗΤΙΚΗ

 

Υ. Γ Το 2017 συμπληρώνονται 60 χρόνια από το θάνατο του Νίκου Καζαντζάκη και το υπουργείο Πολιτισμού κήρυξε και επίσημα τη χρονιά ως  «Έτος Νίκου Καζαντζάκη»!

Αν σας βγάλει ο δρόμος από τις 12 έως τις 16 Ιουλίου στο χωριό Μυρτιά ελάτε να ανταμώσουμε! Ελάτε να γνωρίσουμε το Νίκο Καζαντζάκη! Ό, τι πιο φωτεινό γέννησε ετούτος ο τόπος!

Το 2017 συμπληρώνονται 60 χρόνια από το θάνατο του Νίκου Καζαντζάκη και το υπουργείο Πολιτισμού κήρυξε και επίσημα τη χρονιά ως  «Έτος Νίκου Καζαντζάκη»!

Σχόλια

Αρθρογράφος

Κλειώ Βλαχάκη

Ζει στο Ηράκλειο της Κρήτης. Σπούδασε Ιστορία – Αρχαιολογία και Συντήρηση Έργων Τέχνης αλλά εργάζεται στην εκπαίδευση. Πιστεύει στην αυτοδιάθεση των ανθρώπων και στην ελευθερία. Ονειρεύεται ακόμα σαν παιδί κι ελπίζει πως κάποτε θα καταφέρουμε να αλλάξουμε τον κόσμο. Γράφει όταν οι σκέψεις στριμώχνονται και διεκδικούν χώρο στο κεφάλι της. Έχει πια την πεποίθηση ότι όλοι είμαστε περαστικοί κι έχουμε την ανάγκη να βρούμε άξιους συνταξιδιώτες που θα λέμε μόνο αλήθειες. Αγαπημένες της λέξεις η ουτοπία και η χαρμολύπη. Ίσως γιατί έχει καταλάβει πως αυτό είναι η ζωή.

Σχετικά Άρθρα

X