Σαν σήμερα, πριν από 106 χρόνια, είδε το φως του κόσμου ο Ματ Μπάσμπι. Για την καριέρα του και τις επιτυχίες του έχουν γραφτεί πολλά. Αυτό που έχει όμως τη μεγαλύτερη αξία είναι ότι γέμισε με νόημα την πορεία προς τα αστέρια και την αθανασία στις μνήμες όσων αγαπούν το ποδόσφαιρο, «από τα συντρίμμια». Από αυτά που έμειναν μετά το τραγικό δυστύχημα του Μονάχου, όταν τα «μωρά» του Μπάσμπι και της Μάντσεστερ Γιουνάιντεντ ταξίδεψαν στον άλλον κόσμο, βυθίζοντας σε θλίψη ολόκληρο το νησί.

Ο Μπάσμπι διετέλεσε προπονητής της Μάντσεστερ από το 1945 έως το 1969 και τη σεζόν 1970-1971. Παρότι ως ποδοσφαιριστής αγωνίστηκε στις αιώνιες αντιπάλους των «κόκκινων διαβόλων», Λίβερπουλ και Μάντσεστερ Σίτι, το όνομα του συνδέθηκε με τη Γιουνάιτεντ. Η ιστορία «απαγόρευσε» κάτι διαφορετικό.

Πηγαίνοντας κόντρα στην προαιώνια συνήθεια των φημισμένων ποδοσφαιρικών ομάδων να ξοδεύουν πακτωλούς (ανάλογα με την εποχή) χρήματα για να αποκτήσουν τους καλύτερους ποδοσφαιριστές, ο Μπάσμπι συνέθεσε τη Γιουνάιτεντ της εποχής του με εκκολαπτόμενα αστέρια και μικρούς σε ηλικία παίκτες, εξ ου και ο χαρακτηρισμός «μωρά». Ο Μπιλ Φουλκς, ο Λίαμ Γουίλαν, ο Ντάνκαν Έντουαρτνς και ο Μπόμπι Τσάρλτον, μαζί με άλλους, αποτέλεσαν τη θρυλική Γιουνάιτεντ των 50’s.

Όταν ανέλαβε τους «κόκκινους διάβολους», ζήτησε από τη διοίκηση πέντε χρόνια για να τους κάνει την κορυφαία ομάδα στην Ευρώπη, καθώς και κάθε αποχή από την πλευρά της σε ό,τι αφορά τα αγωνιστικά και μεταγραφικά ζητήματα. Το 1956 φάνηκε συνεπής στις υποσχέσεις του, κατακτώντας το πρωτάθλημα Αγγλίας, κάτι που επανέλαβε και την αμέσως επόμενη χρονιά. Όταν στο τέλος της σεζόν 1956-1957 ο πρόεδρος της Ρεάλ Μαδρίτης του πρότεινε τη θέση του προπονητή των Μαδριλένων, τον δελέασε λέγοντας του «θα είναι σαν να προπονείς τον παράδεισο». Τότε ο Μπάσμπι του απάντησε «έχω βρει τον παράδεισο μου, κι αυτός είναι το Μάντσεστερ».

Το ξεκίνημα της σεζόν ’57-58 βρήκε τους «κόκκινους διαβόλους» να στοχεύουν στην κορυφή της Ευρώπης. Τα μωρά είχαν μεγαλώσει και η εμπειρία είχε γίνει σύμμαχος του ταλέντου και της ομοιογένειας μιας φανταστικής ομάδας. Η τραγωδία όμως της 6ης Φεβρουαρίου 1958 άλλαξε τα πάντα. Το αεροπλάνο που μετέφερε την ομάδα στην Αγγλία μετά από ένα νικηφόρο παιγνίδι στο Βελιγράδι, σταμάτησε για ανεφοδιασμό στο Μόναχο. Στην προσπάθεια απογείωσης, η κακοκαιρία και η χιονόπτωση προκάλεσαν ένα τραγικό δυστύχημα. Οι παίκτες Τζεφ Μπεντ , Ρότζερ Μπάιρν, Εντι Κόλμαν , Ντάνκαν Έντουαρντς (υπέκυψε στα τραύματά του λίγες μέρες αργότερα), Μαρκ Τζόουνς, Ντέιβιντ Πεγκ, Τόμυ Τέιλορ και Λίαμ «Μπίλι» Γουίλαν, μαζί με άλλους δεκαπέντε επιβάτες, συμπεριλαμβανομένου του προσωπικού της ομάδας Γουόλτερ Κρίκμερ, Μπερτ Γουόλεϊ και Τομ Κούρι, βρήκαν τραγικό θάνατο. Ο ίδιος ο Μπάσμπι έμεινε στο νοσοκομείο πάνω από δυο μήνες, επιζώντας κόντρα στα ιατρικά προγνωστικά.

Με την υγεία του σε άθλια κατάσταση και πλήρως συντετριμμένος από το χαμό των παικτών και των συνεργατών του, η σύζυγος του έπαιξε καθοριστικό ρόλο, πείθοντας τον να συνεχίσει ως προπονητής της Γιουνάιτεντ. Γύρω από τους επιζώντες της τραγωδίας, Μπόμπι Τσάρλτον, Χάρι Γκρεγκ και Μπιλ Φουλκς, και φέρνοντας στο Ολντ Τράφορντ τον Τζορτζ Μπεστ και τον Ντένις Λο, ετοιμάζει τη μεγάλη αντεπίθεση, στη μνήμη των – αείμνηστων πια – «μωρών» του. Ο Τσάρλτον, ο Μπεστ και ο Λο συνέθεσαν μια εκπληκτική τριπλέτα, που οδηγούσε τη Γιουνάιτεντ στα δύσκολα χρόνια μετά το Μόναχο. Μέχρι να περάσουν 10 χρόνια και να πιάσουν στο χέρι την πένα για να γράψουν ιστορία.

Στις 29 Μαΐου 1968 η Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ έγινε η πρώτη αγγλική ομάδα που κατακτούσε το Κύπελλο Πρωταθλητριών, το σημερινό Τσάμπιονς Λιγκ. Κόντρα στη Μπενφίκα του Εουσέμπιο, η λάμψη του άστρου του καλύτερου ποδοσφαιριστή στην Ευρώπη και τον κόσμο για τη χρονιά αυτή, Τζόρτζ Μπεστ, έφτασε μέχρι τον άλλο κόσμο, σε όσους έλειπαν πια. Με 4 -1 η Μάντσεστερ κατέκτησε το Έβερεστ του ευρωπαϊκού ποδοσφαίρου και οι «μπέμπηδες του Μπάσμπι» πέρασαν στην αιωνιότητα.

«Οι παίκτες με έκαναν χαρούμενο. Επέστρεψαν με όλη τους την καρδιά για να δείξουν σε όλους από τι είναι φτιαγμένη η ομάδα μας, η Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ. Είναι ό,τι ομορφότερο έχει συμβεί ποτέ στη ζωή μου, σήμερα είμαι ο πιο περήφανος άνθρωπος στη χώρα!», δήλωσε έμπλεος συγκίνησης ο Μπάσμπι μετά τον τελικό. Ήξερε ότι στο δρόμο για την κορυφή είχε ξεπεράσει όλα τα εμπόδια. Είχε ξεπεράσει τον ίδιο το θάνατο.

Όταν πια έφυγε από τη ζωή, στις 20 Ιανουαρίου 1994, είχε αφήσει πίσω του ένα μύθο και μια ομάδα πιο σπουδαία πια.

«Πάντα μας έλεγε ότι το ποδόσφαιρο είναι κάτι περισσότερο από ένα παιγνίδι. Έχει τη δύναμη να φέρει τη χαρά σε κανονικούς ανθρώπους, αυτούς που το παρακολουθούν. Στη στεναχώρια και στη βροχή, αυτή η πίστη του έδινε δόξα στη ζωή του. Η καρδιά του ανήκε στη Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ και νιώθω απερίγραπτη τιμή να λέω πως εκεί ανήκει και η δική μου», είπε στην κηδεία του ο Μπόμπι Τσάρλτον.

Ακολουθούν ορισμένα λόγια του Ματ Μπάσμπι, που έχουν μείνει στην ιστορία.

«Το να κερδίζεις δεν σημαίνει τα πάντα. Δεν διανοούμαι να υπάρχει απάτη στη νίκη και απελπισία στην ήττα».

«Είναι η ευτυχέστερη νύχτα της ζωής μου, η εκπλήρωση του πιο αγνού πόθου μου. Είμαι περήφανος για την ομάδα, κυρίως για τον Μπόμπι Τσάρλτον και τον Μπιλ Φουλκς, που στάθηκαν δίπλα μου αυτά τα 10 χρόνια» (μετά το ευρωπαϊκό πρωτάθλημα του 1968)

«Για μένα ήταν αδύνατο να σκεφτώ τη Γιουνάιτεντ δεύτερη. Μόνο αν ήταν η καλύτερη απ’ όλους μου ήταν αρκετό».

«Δεν ήταν δύσκολο να εξηγήσω στην ομάδα τι θέλω. Τους είπα «όποτε μπορείτε, δώστε τη μπάλα στον Τζορτζ (Μπεστ)».

φωτο1

Το άγαλμα του Ματ Μπάσμπι κοσμεί τον περιβάλλοντα χώρο του γηπέδου της Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ, Ολντ Τράφορντ.

φωτο2

Ρολόι έξω από το Ολντ Τράφορντ, σταματημένο την ημέρα της τραγωδίας του Μονάχου

φωτο3

Τα ονόματα και η φωτογραφία των θυμάτων, επίσης έξω από το γήπεδο

Σχόλια

X