Πριν λίγες μέρες βρέθηκε στην Ελλάδα ο νομπελίστας φυσικός που μαζί με το Higgs ανακάλυψε το μηχανισμό Higgs. Το σωματίδιο Higgs είχε απασχολήσει για αρκετό καιρό τα ΜΜΕ, όταν ξεκινούσε στο CERN το πείραμα για την ανίχνευσή του. Η επίσκεψη του Francois Englert δεν έπαιξε σε κανένα κανάλι. Δε γράφτηκε σε καμία εφημερίδα. Παρέμεινε στους κύκλους της ακαδημαϊκής κοινοτητας. Σε αντίθεση με την ανακάλυψή του η οποία με πολλούς φανταχτερούς τιτλους, όπως “σωματίδιο του Θεού” και διάφορες ανακριβείς αλλά γοητευτικές ιστορίες για μαύρες τρύπες, μονοπωλούσε τις ειδησεις.

Οι επιστήμες και ακόμα περισσότερο οι θετικές επιστήμες, έχουν ένα περιορισμένο κοινό. Ωστόσο υπάρχουν περιπτώσεις στις οποίες το Holywood προσέφερε ευρεία αναγνωρισιμότητα σε πρόσωπα τα οποία δε θα γνωριζε ίσως κανένας αν και το επιστημονικό τους έργο, έχει μια αρκετά σημαντική βαρύτητα ώστε να γίνουν γνωστοί. Μια τέτοια περίπτωση είναι και ο John Nash. Ο John Nash και η Alicia de Lardé σκοτώθηκαν σε αυτοκινητιστικό δυστύχημα το Σαββατο 23 Μαΐου 2015. Η είδηση έφτασε σε όλα τα μέσα. Έγινε ακόμα και πρωτοσέλιδο στην Espresso. Η περισσότεροι τίτλοι έκαναν αναφορά στην ταινία που πραγματεύεται τη ζωή του.

Το 2001, η ιστορία του John Nash έγινε γνωστή με την ταινία “A Beautiful Mind” (ελληνικός τίτλος: “ένας υπέροχος άνθρωπος”). Η ταινία παρουσιάζει ένα φιλόδοξο νέο επιστήμονα, ο οποίος καταφέρνει με επιμονή να φτάσει στην πρωτοπορική ιδέα που αναζητούσε. Αργότερα την ανατροπή στη ζωη του, όταν αποκαλύπτεται ότι έχει σχιζοφρένεια. Οι παραισθήσεις και οι εμμονές που δημιουργούνται από την ψυχική του πάθηση, παρουσιάζονται σε αρκετά εντυπωσιακά πλάνα, μέχρι να αποκαλυφθεί από την ταινία ότι δεν πρόκειται για πραγματικές καταστάσεις.

Φυσικά ούτε η σχιζοφρένεια αποτυπώνεται σε εντυπωσιακά πλάνα, ούτε χωράει η επίπονη επιστημονική έρευνα σε μια χολυγουντιανή ταινία, φτιαγμένη με βασικό σκοπό “να πουλήσει”. Το έργο του άλλωστε έχει τόσες εφαρμογές, που έχει από μόνο του ιδιαίτερο ενδιαφέρον. Η θεωρία του Nash βρίσκει εφαρμογές σε ζητήματα στρατηγικής σε διάφορους τομείς, με περισσότερο ενδιαφέρον στον οικονομικό. Ως όρος άλλωστε η θεωρία των παιγνίων απασχόλησε αρκετά το δημόσιο λόγο, πρόσφατα, στην αρχή της διαπραγμάτευσης της νέας κυβέρνησης με την Ευρώπη. Η θεωρία του Nash έχει να κάνει με μια απόφαση η οποία πρέπει να ληφθεί από δύο ή περισσότερα άτομα όταν η απόφαση του ενός εξαρτάται από τις αποφασεις των υπολοίπων. Το πρωτοποριακό είναι ότι δεν αρκείται στο να αναλύσει τις αποφάσεις μόνες τους αλλά και τη στρατηγική του κάθε συμμετέχοντα. Η ισορροπία του Nash είναι μια λύση, στην οποία δεν υπάρχουν νικητές και χαμένοι ανάμεσα στους ανταγωνιστές.

Σε ότι αφορά τη ζωή του, o Nash κατάφερε να ανακτήσει την ισορροπία και να ξαναερδισει την πανεπιστημιακή του θέση παλεύοντας ουσιαστικά με τον ίδιο του τον εαυτό. Χώρισε με τη συντροφό του και του απαγορεύτηκε να διδάσκει λόγω της ψυχικής του πάθησης. Αργότερα αρνήθηκε να πάρει αντιψυχωσικά φάρμακα. Δήλωνε μάλιστα ότι είναι υπερτιμημενα και οτι οι παρενέργειες δε λαμβάνονται υπόψη όταν κάποιος θεωρειται ψυχικά ασθενής. Κατάφερε να αγνοεί τις παραισθήσεις που του προκαλούσε η σχιζοφρένεια, του επιτράπηκε ξανά να διδάξει και ξαναπαντρεύτηκε τη σύντροφό του το 2001. Εκείνη σκοτώθηκε μαζί του στο ατύχημα.

Η είδηση του συμβάντος δημοσιεύεται μαζί με τη δήλωση του Russell Crowe. Ο τρόπος προβολής είναι η απόδειξη της υποκατάστασης του προσώπου, από το ρόλο. Το χόλυγουντ αγαπάει να προβάλει επιστήμονες με προβλήματα κοινωνικοποίησης, που αδυνατούν να διαχειριστούν την ευφυία τους, με ένα τρόπο που να γίνονται θαυμαστοί και το κοινό αγαπάει το θέαμα.

Σχόλια

Αρθρογράφος

Μαρινίκη Κολιαράκη

Σπούδασε στη Σχολή Εφαρμοσμένων Μαθηματικών και Φυσικών Επιστημών του ΕΜΠ και είναι Υποψήφια Διδάκτορας Βιοιατρικής Τεχνολογίας στη σχολή Ηλεκτρολόγων Μηχανικών και Μηχανικών Ηλεκτρονικών Υπολογιστών. Στο πλαίσιο του διδακτορικού της ασχολείται με την κίνηση του βλέμματος. Παράλληλα δραστηριοποιείται στο χώρο της αλληλεγγύης ιδιαίτερα στο πεδίο της παιδείας, συμμετέχοντας σε σχολεία αλληλεγγύης, ως καθηγήτρια φυσικής. Της αρέσει, όταν βρίσκει χρόνο, να γράφει επηρεασμένη από τα ερεθίσματα που δίνουν οι άνθρωποι της πόλης, οι ομάδες της γειτονιάς, οι πολύχρωμες ομάδες που χωράνε πολλές διαφορετικότητες και όσα συμβαίνουν στο πολιτικό τοπίο.

Σχετικά Άρθρα

X