Ο σεξισμός θεωρείται κοινώς η διάκριση εναντίον ανθρώπων βασισμένη στο φύλο τους ή τον σεξουαλικό τους προσανατολισμό παρά στα ατομικά τους λάθη.

Τις τελευταίες μέρες παρατηρώ ότι τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης έχουν «πάρει φωτιά” σατιρίζοντας τα ψηφοδέλτια και τους υποψηφίους-ες των επερχόμενων εκλογών. Αυτό μου με «εντυπωσιάζει” είναι τα σεξιστικά σχόλια και το σεξιστικό φωτογραφικό υλικό για τις υποψήφιες γυναίκες.

Ανεξάρτητα από την πολιτική επιλογή τους, την ποιότητα τους, κατά πόσο δηλαδή μπορεί να είναι διεφθαρμένοι ή όχι. Θα εστιάσω μονάχα στο σεξιστικό περιεχόμενο της υποτιθέμενης σάτιρας.

Δεν κρίνεται πουθενά το κομμάτι λαθών ή κινήσεων των εκάστοτε γυναικών. Κρίνεται μονάχα ο κώλος και τα βυζιά τους. Αυτό δείχνει, όσο και ακραίο θεωρηθεί, την θέση της γυναίκας του σήμερα. Όχι μονάχα στο κοινοβούλιο, αλλά και την καθημερινή ζωή, στους επαγγελματικούς χώρους και ούτω καθεξής.

10906500_410040905821006_3569351637437103386_n

Για να δούμε όμως τι εννοώ:

Τα σχόλια που διάβασα είναι:

«Ποιος θα την γαμήσει αυτή να ηρεμήσουμε που θέλει να ασχοληθεί με την πολιτική;”

«Θα έχει φάει πολλούς πούτσους για να έχει φτάσει εκεί που έχει φτάσει.”

Επίσης, να θυμίσω σχόλια για γυναίκες του κοινοβουλίου άκρως μειωτικά. να θυμίσω λεκτικές προσβολές σε γυναίκες του κοινοβουλίου από συναδέλφους βουλευτές και υπουργούς.

Να θυμίσω τον Αναστάσιο Νεράντζη, πρόεδρο επιτροπής θεσμών και διαφάνειας που προσπαθούσε να επαναφέρει στην τάξη τη Ζωή Κωνσταντοπούλου και είπε: «η κυρία ερεθίζεται;”

Να θυμίσω το σχόλιο του Ευάγγελου Βενιζέλου προς την ίδια «να κυοφορήσεις επειδή είσαι νέα”.

Να θυμίσω το πρόσφατο περιστατικό όπου ο Ψαριανός μαζί με τον Τατσόπουλο κρατούσαν το παλτό της Ραχήλ Μακρή και το μύριζαν.

Ναι, να κριθούν οι γυναίκες υποψήφιες του κοινοβουλίου και να υπάρξει σάτιρα αλλά αντίστοιχη των ανδρών. Οι γυναίκες όπως και οι άνδρες βουλευτές πρέπει να κρίνονται με βάση το έργο, τις απόψεις και τη γενικότερη κοινοβουλευτική συμπεριφορά. Η επιδοκιμασία ή αποδοκιμασία της εμφάνισης συνιστά δείγμα υποτίμησης των γυναικών και ταυτόχρονη υποβάθμιση του ελληνικού Κοινοβουλίου.

Αν υποστηρίζεις ότι δεν είσαι σεξιστής απλά κάνεις πλάκα. Να το ξανασκεφτείς γιατί δεν είναι πλάκα. Σκέψου ο Άδωνις Γεωργιάδης να ήταν γυναίκα.

Αν τα σχόλια ήταν:

«Θα τον γαμήσει κανένα μουνί να ησυχάσουμε;”

«Θέλει να του ρίξουν ένα μουνί να στρώσει.”

«Θα έχει φάει μουνιά για να ανέβει εκεί που ανέβηκε.”

Πώς σου φαίνονται; Πολύ εξωπραγματικά ή περίεργα; Μήπως γιατί συνήθισες το αντίθετο και εκείνο το θεωρείς φυσιολογικό;

10392388_369148136601070_4002668810915822462_n

Ο καθένας έχει δικαίωμα να φοράει ότι θέλει, να μην φοράει εσώρουχα αν το επιθυμεί, να φοράει στενή φούστα, ή στενό πουκάμισο, να φοράει γραβάτα ή όχι, να φοράει σακάκι ή όχι. Είτε είναι άντρες, είτε είναι γυναίκες. Είναι πολύ προσωπικά θέματα που αφορούν το πόσο άνετα ή όχι αισθάνεται κανείς με τον εαυτό του.

Την επόμενη φορά λοιπόν καλό θα ήταν να χρησιμοποιούνται επιχειρήματα που θα κρίνουν τους ανθρώπους με βάση το έργο τους και όχι το σώμα τους.

Πώς ζητάμε μια διαφορετική κοινωνία, ισότητα, προάσπιση δικαιωμάτων όταν οι ίδιοι δεν τα εφαρμόζουμε στην καθημερινή μας ζωή;

Σχόλια

Αρθρογράφος

Έφη Γιάννου

Η Έφη Γιάννου είναι νηπιαγωγός, απόφοιτος του ΕΚΠΑ. Της αρέσει να έχει πολλές εναλλακτικές και βαριέται την ρουτίνα. Σε γενικές γραμμές είναι στην τσίτα γι' αυτό και κάνει διαρκώς καινούρια πράγματα. Λατρεύει τη φωτογραφία και ξεχύνεται στους δρόμους με αυτή. Κάνει ποδήλατο, περπατάει πολύ και της αρέσουν οι συναυλίες, τα φεστιβάλ, τα πάρτι και η βόλτα με φίλους και μπύρα στο χέρι. Αγαπά πολύ τα παιδιά και πολλές δράσεις αφορούν την συναναστροφή της με αυτά. Μουσικοκινητικά παιχνίδια, θέατρο, κατασκευές. Το γράψιμο και το γέλιο είναι η "ψυχοθεραπεία" της.

Σχετικά Άρθρα

X