«Βλέπουμε ξαφνικά άνθρωπους που πολέμησαν τον ναζισμό να κάνουν άνοιγμα στην Χρυσή Αυγή» ήταν η ερώτηση-διαπίστωση της Μαρίας Χούκλη στο debate μεταξύ του νυν δήμαρχου Αθηναίων, Γιώργου Καμίνη και του υποψήφιου με τον ΣΥΡΙΖΑ, Γαβριήλ Σακελλαρίδη.

Αναφερόμενη σε δηλώσεις στελεχών του ΣΥΡΙΖΑ για «καλοδεχούμενες ψήφους» από ψηφοφόρους της Χρυσής Αυγής, η Μ. Χούκλη άνοιξε πρωτοφανώς προεκλογική συζήτηση με πρώτο θέμα την Χρυσή Αυγή και την άνοδο του φασισμού.

Αφενός, αν δεν υπήρχε το υποτιθέμενο φλερτ του ΣΥΡΙΖΑ με τους ναζί και τις εκλογές εν όψει, δεν θα είχαμε καν αυτού του είδους την ερώτηση. Αφετέρου, ο ξαφνικός προβληματισμός από την Κυριακή της δημοσιογραφικής κοινότητας, που περιλαμβάνει ακόμα και τους Τρέμη, Πρετεντέρη και Πρωτοσάλτε για τα ποσοστά της Χρυσής Αυγής και η δήθεν εξαγγελίας σκληρής μάχης ενάντιά του -που μάλιστα είχε ως αποτέλεσμα να μην βγει στο δεύτερο γύρο- από τον Κακλαμάνη και τον Σπηλιωτόπουλο, δεν πείθουν κανέναν.

Δεν έχουν περάσει δα και τόσα χρόνια από το «μακρινό» 2013, 2012 και 2011. Τότε που οι ίδιοι έπαιρναν συνεντεύξεις, συγκάλυπταν τις εγκληματικές πρακτικές τους και γέμιζαν τις κομματικές εξαγγελίες τους και τα δελτία ειδήσεων με ρατσισμό και μίσος.

Γιατί ο φασισμός δεν γεννήθηκε τώρα και δεν γεννήθηκε στα ποσοστά της Κυριακής. Δεν είναι απλά ένας αριθμός, είναι απειλή. Γεννιέται και υπάρχει στην καθημερινότητα εκεί που δε το καταλαβαίνεις. Μέσα στην κυρία που θα πει την φράση «μην τον βρίζετε έτσι κύριέ μου Έλληνας είναι, όχι Αλβανός», μέσα στον τύπο που θα κλωτσήσει ένα τσιγγανάκι στην Διονυσίου Αεροπαγίτου γιατί του χαλάει το ζεν και διώχνει τους πελάτες, μέσα στον κύριο και οδηγό λεωφορείου που αρνείται να επιβιβάσει οποιονδήποτε που δεν του αρέσει η φάτσα του ή το χρώμα του, μέσα στα λόγια αυτών που μιλούν για παράνομους και λαθρομετανάστες, για ανώτερους και κατώτερους, για όμορφους και άσχημους, για χρώματα και γένη.

Σχόλια

X