Ρεπορτάζ: Κώστας Παπαντωνίου, Καρολίνα Τσουκαλά

Μια ευχάριστη έκπληξη περίμενε σήμερα το απόγευμα τους πρόσφυγες στην κατειλημμένη στέγη City Plaza. Ο Manu Chao μαζί με την Κλέλια, επισκέφθηκαν τον χώρο, μίλησαν με τον κόσμο και έπαιξαν μουσική.

Ήταν μια πολύ χαρούμενη νότα στην καθημερινότητα των προσφύγων, οι οποίοι συγκεντρώθηκαν γύρω από τον καλλιτέχνη και συμμετείχαν ενεργά, άλλοι χορεύοντας, άλλοι τραγουδώντας, άλλοι κρατώντας τον ρυθμό με παλαμάκια.

Το όμορφο γεγονός ξεκίνησε, όταν ο Manu Chaο βρήκε σε ένα μπαλκονάκι της στέγης κάποιους πρόσφυγες που έπαιζαν μουσική με τα δικά τους παραδοσιακά όργανα και χωρίς να υπάρξει καθόλου αμηχανία όλοι έγιναν μια παρέα, που μεγάλωνε διαρκώς.

 

Δεν είναι η πρώτη φορά που ο Manu Chao δείχνει έμπρακτα τη στήριξή του. Πέρυσι το καλοκαίρι είχε τραγουδήσει στο προαύλιο του υπουργείου Εργασίας στη Σταδίου για τους εργαζόμενους της ΒΙΟ.ΜΕ, πιο παλιά είχε δηλώσει τη στήριξή του στον αγώνα των Σκουριών και πιο πρόσφατα υπέγραψε μαζί με άλλους καλλιτέχνες ψήφισμα αλληλεγγύης στην Ηριάννα.

 

Οι στιγμές ήταν πολύ ανθρώπινες. Με όποιον γνωριζόταν ο Ισπανός καλλιτέχνης, του έδινε το χέρι εγκάρδια, τον κοιτούσε στα μάτια και χαμογελούσε. Περπάτησε όλους τους χώρους του City Plaza και έδειξε να εκτιμά πολύ την προσπάθεια που καταβάλλεται. Κάτι που άλλωστε είχε κάνει και παλιότερα με δήλωση στήριξης στους πρόσφυγες και τις καταλήψεις στέγασης προσφύγων.

Όταν ο Manu βρήκε τους μουσικούς, τους σεβάστηκε απόλυτα. Άφησε να παίξουν το τραγούδι τους, τους άκουσε και στη συνέχεια άρχισε να μιλά μαζί τους στη γλώσσα της μουσικής. «Minor?» ήταν η ερώτησή του στον μουσικό που μόλις είχε γνωρίσει και μετά άρχισαν να παίζουν μαζί. Μία τραγούδια του ενός, από τον δικό του τόπο, μία του άλλου. Και κάποιες φορές οι μελωδίες ενώνονταν και οι άνθρωποι τραγουδούσαν κι ας μην ήξεραν τα λόγια.

Όταν κάποια στιγμή σώπασαν για λίγο, πετάχτηκε ένα μικρό αγοράκι, που μιμούταν με τα χέρια το κιθαριστικό στυλ του Manu και τραγουδούσε με φοβερή ακρίβεια τους στίχους του Besame Mucho!

Ακολούθησαν φωτογραφίες με τον Manu, ο οποίος δεν χάλασε σε κανέναν το χατίρι, όμως προτιμούσε να βγαίνουν όλοι μαζί.

Στη συνέχεια άφησε την μικρή του κιθάρα, άναψε ένα τσιγάρο και συνέχισε να απολαμβάνει. Την ίδια ώρα όλο και περισσότεροι τραγουδούσαν, όλο και περισσότεροι θυμόντουσαν να παίξουν ένα κομμάτι. Ένιωθες πως ταξίδευες στην Ανατολή και σε γειτονιές που σάρωσε ο πόλεμος, αλλά ποτέ δεν τους πήρε την ψυχή.

Το βίντεο του 3pointmagazine

*Περισσότερο ακόμη υλικό από το όμορφο απόγευμα μπορείτε να βρείτε στη σελίδα του Χώρου Στέγασης Προσφύγων City Plaza. Πατήστε κι ένα like για να βλέπετε σε σταθερή βάση τα όμορφα πράγματα που κάνουν.

Σχόλια

X