Το 2012 μας εγκαταλείπει και μαζί του πολλοί άνθρωποι της τέχνης και του πολιτισμού, καθώς αυτή τη χρονιά έφυγαν από τη ζωή σπουδαίες προσωπικότητες η κάθε μία από τις οποίες άφησαν το δικό τους στίγμα.

Η αλήθεια είναι ότι το να γράψω το «top 5» εκείνων που μας άφησαν τη φετινή χρονιά είναι από περίεργο ως οξύμωρο. Παρ’ όλα αυτά, πάντα έχει μία αξία να θυμόμαστε τους ανθρώπους που μας έχουν συντροφεύσει (ο καθένας με τον δικό του τρόπο) στη ζωή μας.

Σημείωση: Το κείμενο που ακολουθεί είναι καθαρά υποκειμενικό, διότι η τέχνη είναι το αποτέλεσμα των ήχων, των εικόνων και της γραφής στην καρδιά του καθένα μας ξεχωριστά.

Θόδωρος Αγγελόπουλος
Πολλοί τον λάτρεψαν. Σε κάποιους ο αργός ρυθμός των ταινιών του τους ξένιζε. Όπως και να έχει, όμως, κανένας δεν μπορεί να αμφισβητήσει ότι ήταν από τις κορυφαίες προσωπικότητες της μεγάλης οθόνης. Σκηνοθέτης, σεναριογράφος και παραγωγός κινηματογράφου. Το 1998 τιμήθηκε με τον Χρυστό Φοίνικα στο Φεστιβάλ Καννών για την ταινία «Μια Αιωνιότητα και μια μέρα».

Η κορυφαία ταινία του, για μένα, το «Το βλέμμα του Οδυσσέα» με τη μοναδική ερμηνεία του Θανάση Βέγγου και τα αληθινά εκείνα λόγια πάνω στο χιόνι που ακόμα μας τρυπάνε στην ψυχή, «γιατί η αγωνία κρατάει πολύ και κάνει πολύ θόρυβο».

Ο Θόδωρος Αγγελόπουλος γεννήθηκε το 1935 στην Αθήνα και απεβίωσε στις 24 Ιανουαρίου του 2012, σε ηλικία 76 ετών.

Δημήτρης Μητροπάνος
Η μεγάλη λαϊκή φωνή του έρωτα και της φυγής. Η αλήθεια είναι ότι δεν είμαι ιδιαίτερα φίλη του λαϊκού, αλλά ο Δημήτρης Μητροπάνος είχε μία μοναδική ερμηνεία που σε μετέφερε από τα στενά της Θεσσαλονίκης στην ξενιτιά, από τον έρωτα στη φυγή, από το πάθος στην αδυναμία.

Ο Μητροπάνος όχι μόνο ερμήνευσε μεγάλους συνθέτες, ποιητές και στιχουργούς αλλά κυρίως κατάφερε να κάνει τα τραγούδια τους δικά του.

Η λαϊκή ψυχή του ελληνικού τραγουδιού σίγησε στις 17 Απριλίου του 2012 σε ηλικία 64 ετών.

Ζωρζ Σαρή
Η αγαπημένη μου μυθιστοριοπλάστης. Είχα την τιμή να την γνωρίσω όταν ήμουν 13 χρονών και να συζητήσουμε, μιας και ήμουν βιβλιοφάγος των μυθιστορημάτων της.

Αν και γνώριζα από τότε ό,τι είχε γράψει αλλά και γραφτεί για εκείνη, η συνάνησή μου μαζί της έφερε και την πραγματική γνωριμία στα μάτια μου. Τα κάτασπρα μαλλιά της και οι ρυτίδες στο πρόσωπό της σού προκαλούσαν το σεβασμό. Ταυτόχρονα, όμως, εξέπεμπε μία ενέργεια που σε γέμιζε γλυκύτητα και ζεστασιά.

Έτσι την έχω κρατήσει εγώ στη μνήμη μου τη Ζωρζ Σαρή, σα τη γιαγιά όλων των παιδιών και των εφήβων που εξιστορούσε όλες εκείνες τις βιωματικές ιστορίες με το μυθικό στοιχείο και σε έκανε να ταυτιστείς με τους ήρωες της και να περιπλανηθείς κάθε φορά στον κόσμο που σου διηγούταν.

Η Ζωρζ Σαρή (ή Γεωργία Σαριβαξεβάνη) γεννήθηκε το 1925 στην Αθήνα με ρίζες από τη Σενεγάλη και το Αϊβαλί και έφυγε από τη ζωή στις 9 Ιουνίου του 2012, αφήνοντας ένα κομμάτι του εαυτού της σε κάθε παιδική καρδιά που βούλιαζε ανάμεσα στις λέξεις της.

Χρόνης Μίσσιος
Συγγραφέας, αντιστασιακός, ακτιβιστής για τα δικαιώματα των ζώων και για ένα διάστημα παρουσιαστής σχετικών τηλεοπτικών εκπομπών.

Γεννημένος το 1930, πέρασε ένα μεγάλο μέρος της ζωής του σε φυλακές και εξορίες ως πολιτικός κρατούμενος. Εκεί έμαθε ανάγνωση και γραφή. Μία εμβληματική μορφή της Αριστεράς με την πένα του να έχει υπογράψει το «Καλά εσύ σκοτώθηκες νωρίς».

Απεβίωσε στις 20 Νοεμβρίου του 2012 στα 82 του χρόνια. Ας κρατήσουμε μία φράση που είχε πει κάποτε σε συνέντευξή του «η ζωή μετριέται μονάχα με τις συγκινήσεις μας που επιβεβαιώνουν την ανθρώπινη ουσία μας», γιατί αυτό ακριβώς είναι η ζωή.

Άλκης Αλκαίος
Όλοι έχουμε σιγοτραγουδήσει λίγο πολύ τους στίχους του. Από το Ερωτικό (Με μια πιρόγα) και τη Ρόζα μέχρι την Πλατεία Ασωμάτων, το Πόρτο Ρίκο, αλλά και τον Υπνόσακο.

Ο Άλκης Αλκαίος, ή Βαγγέλης Λιάρος όπως ήταν το πραγματικό του όνομα, γεννήθηκε το 1949 κοντά στα ελληνοαλβανικά σύνορα και έφυγε σε ηλικία 63 ετών στις 10 Δεκεμβρίου του 2012.

Μας γέμισε την καρδιά με αληθινή ποίηση και μας έδιωξε τη μοναξιά σε δύσκολες στιγμές. Και μας έμαθε τη μεγαλύτερη αλήθεια: «Αξίζει φίλε να υπάρχεις για ένα όνειρο, κι ας είναι η φωτιά του να σε κάψει».

Μαρία Πακτίτη

Σχόλια

X