Η υπόθεση του Κώστα Σακκά είναι πρωτοφανής. Όχι επειδή η προφυλάκισή του παρατείνεται αδικαιολόγητα για μήνες, ούτε επειδή κάνει απεργία πείνας – αυτά τα έχουμε ξαναδεί, ειδικά σε συλληφθέντες κατηγορούμενους για «τρομοκρατικές ενέργειες». Αυτό που βλέπω για πρώτη φορά, είναι ένα κύμα συμπαράστασης που ξεφεύγει πολύ από τις «παρυφές του αντιεξουσιαστικού χώρου». Φίλοι και γνωστοί ενός ευρύτατου φάσματος που ξεκινά από την άκρα Αριστερά και φτάνει έως το λεγόμενο φιλελεύθερο χώρο συμφωνούν απόλυτα: δεν έχει καμία σημασία η κατηγορία που αντιμετωπίζει ο Σακκάς – πρέπει να αφεθεί ελεύθερος άμεσα από τη στιγμή που ξεπεράστηκε το νόμιμο όριο προφυλάκισης.

Σε ένα φυσιολογικό κράτος δικαίου, δεν θα ήταν είδηση αυτή η σύμπλευση ανθρώπων με διαφορετικές ιδεολογικές καταβολές σε μία τόσο χτυπητή υπόθεση παραβίασης των ανθρωπίνων δικαιωμάτων. Αλλά στην Ελλάδα τα αυτονόητα είναι η εξαίρεση, όχι ο κανόνας.

Όσο αυτονόητο είναι ότι πρέπει να διαμαρτυρηθεί κανείς για την παράνομη συνέχιση της προφυλάκισης του Σακκά, άλλο τόσο είναι αυτονόητο ότι δεν πρέπει να σιωπήσει για την επίθεση στο Γιώργο Καμίνη. Σε αυτή την υπόθεση, δυστυχώς, δεν είδαμε τίποτα πρωτοφανές. Όλα τα κοινοβουλευτικά κόμματα -πλην της Χρυσής Αυγής- καταδίκασαν την επίθεση. Όμως οι πολίτες δεν είχαν όλοι την ίδια άποψη. Ορισμένοι από αυτούς που επικαλούνταν τη «νομιμότητα», τη «δημοκρατία» και το «κράτος δικαίου» σχολιάζοντας τη συνεχιζόμενη προφυλάκιση του αναρχικού αγωνιστή, μόνο που δεν πανηγύριζαν για την επίθεση των τραμπούκων στο δήμαρχο Αθηναίων. «Και λίγες έφαγε», έγραφε στο Facebookκάποιος. Καμία πρωτοτυπία: σε αυτή τη χώρα έχουμε μάθει ότι μπορούμε να επικαλούμαστε το νόμο όταν μας συμφέρει και μόνο. Όταν όμως το απαιτεί κάποια δήθεν ανώτερη ηθική, η επίκληση της νομιμότητας πάει περίπατο.

sakkas

 Ο Κώστας Σακκάς μπορεί να είναι αθώος ή ένοχος για συμμετοχή σε τρομοκρατική οργάνωση. Μπορεί να είναι ένας αγνός ιδεολόγος ή ο χειρότερος κακοποιός. Δεν έχει καμία σημασία όταν συζητάμε για τη συνέχιση της προφυλάκισής του: δεν δικαιολογείται από κανέναν νόμο. Αν κάποιοι θεωρούν ότι πρέπει να συνεχιστεί η προφυλάκιση για ιδεολογικούς, ηθικούς ή άλλους λόγους, έχουν το δικαίωμα σε αυτήν τους την άποψη – αλλά όχι στην εφαρμογή της.

Ο Γιώργος Καμίνης μπορεί να είναι καλός ή κακός δήμαρχος. Μπορεί να είναι ένας ειλικρινής υπερασπιστής της διαφάνειας στην Τοπική Αυτοδιοίκηση ή ο πιο πουλημένος υπηρέτης των Μνημονίων. Δεν έχει καμία σημασία όταν συζητάμε για την τραμπούκικη επίθεση που δέχτηκε: δεν δικαιολογείται από κανέναν νόμο. Αν κάποιοι θεωρούν ότι μπορεί να προπηλακίζεται ο δήμαρχος Αθηναίων για ιδεολογικούς, ηθικούς ή άλλους λόγους, έχουν το δικαίωμα σε αυτήν τους την άποψη- αλλά όχι στην εφαρμογή της.

Δεν μπορούμε να επικαλούμαστε το νόμο στη μία περίπτωση και να τον αγνοούμε στην άλλη. Μόνο δύο επιλογές υπάρχουν: είτε δεν θα παίξουμε καθόλου το παιχνίδι της -έστω κουτσής, στραβής και ανάποδης- Δημοκρατίας που έχουμε, και θα κάνουμε, για παράδειγμα, αντάρτικο πόλεων, είτε θα παίξουμε αυτό το παιχνίδι ακολουθώντας όλους τους κανόνες, και όχι μόνο αυτούς που μας βολεύουν. Ευτυχώς, προβλέπονται -έστω κουτσές, στραβές και ανάποδες- διαδικασίες για να αλλάζουν οι κανόνες, δηλαδή οι νόμοι, καθώς και αυτοί που φροντίζουν για την εφαρμογή τους. Μπορούμε, ας πούμε, να μην ξαναψηφίσουμε τον Γιώργο Καμίνη. Μπορούμε, επίσης, να μην ξαναψηφίσουμε αυτούς που έχουν το θράσος να δηλώνουν ότι η συνέχιση της προφυλάκισης του Κώστα Σακκά είναι σύννομη. Ίσως -πού ξέρεις;- προκύψει μία κυβέρνηση που θα μειώσει το μέγιστο επιτρεπόμενο διάστημα προφυλάκισης, το οποίο είναι ούτως ή άλλως απαράδεκτο.

Σχόλια

X