valΚαι ενώ όλοι είμαστε σε μια πολύ περίεργη και άσχημη κατάσταση γιατί η Ελλαδίτσα μας καίγεται κυριολεκτικά και μεταφορικά, κάποιοι ωστόσο θα βρουν τη διάθεση να γιορτάσουν τα συναισθήματά τους μέσω του πιο αμφιλεγόμενου Αγίου.
Αναφέρομαι φυσικά στον πολυσυζητημένο Άγιο Βαλεντίνο που γιορτάζει σήμερα και μαζί του γιορτάζουν λέει και οι ερωτευμένοι. Για πολλούς, ανάμεσά τους και εγώ αυτή η γιορτή δεν είναι παρά μια εξαιρετική ευκαιρία για τους καταστηματάρχες. Βλέπετε, αν και είμαι ένας άνθρωπος που ο έρωτας παίζει πρωταγωνιστικό ρόλο στη ζωή του από την άλλη, αδυνατώ να γιορτάσω αυτή τη μέρα και με χαρά διαπιστώνω πως όσο περνάνε τα χρόνια όλο και πληθαίνουν οι Έλληνες που έχουν την ίδια άποψη.

Γιατί συγνώμη κιόλας, όταν είσαι πραγματικά ερωτευμένος δεν χρειάζεται να στο υπενθυμίσουν οι μαγαζάτορες και τα Μέσα Ενημέρωσης. Γιορτάζεις κάθε μέρα και κυρίως είναι προτιμότερο ο αγαπημένος του καθενός μας να του κάνει τις εκπλήξεις που είθισται να γίνονται του Αγίου Βαλεντίνου, μια άσχετη μέρα ή μια μέρα που το έτερον του ήμισυ γνωρίζει πως δεν είναι και πολύ καλά.
Παρόλα αυτά, υπάρχουν ακόμα πολλοί που σήμερα θα γιορτάσουν τον Άγιο Βαλεντίνο, με τριαντάφυλλα, αρκουδάκια, σοκολατάκια και το κλασικό δείπνο για δύο. Επειδή λοιπόν, ακόμα και σήμερα που η Ελλάδα περνάει εξαιρετικά δύσκολες ώρες κάποιοι θα γιορτάσουν αυτή την τόσο αμφιλεγόμενη γιορτή, ας δούμε ποιος είναι λοιπόν, ο περιβόητος Άγιος Βαλεντίνος.

Το who is who του Αγίου Βαλεντίνου

Όλα ξεκίνησαν λοιπόν, τον 4ο αιώνα στη Ρώμη καθώς πρόκειται για άγιο των Καθολικών ενώ θεωρείται και προστάτης των επιληπτικών. Ουσιαστικά ήταν επίσκοπος του Τέρμι της Ιταλίας που λατρεύεται στη Ρώμη, στο παρεκκλήσι της βασιλικής της Via Flaminia. Από κει και πέρα, ο Άγιος Βαλεντίνος μαζί με τον Αγιο Μάριο, πάντρευαν ζευγάρια χριστιανών την εποχή που ο Κλαύδιος το είχε απαγορεύσει γιατί δεν έβρισκε άνδρες για τις εκστρατείες του και πίστευε ότι ο λόγος ήταν πώς οι άνδρες δεν ήθελαν να αφήσουν τις οικογένειές τους και τις αγαπημένες τους. Οι δύο Ιερείς βασανίστηκαν μέχρι θανάτου, για την ακρίβεια αποκεφαλίστηκαν στις 14Φεβρουαρίου του 268 μ.Χ. και από τότε οι καθολικοί αλλά και όλος ο κόσμος γιορτάζουν τον Άγιο Βαλεντίνο (ο Αγιος Μάριος έμεινε στην λήθη).

 


Πώς ξεκίνησε η γιορτή

Κάνοντας μια σύντομη ιστορική αναδρομή, θα δούμε πως η γιορτή είναι κατάλοιπο αρχαίων ειδωλολατρικών εθίμων. Αιώνες προ Χριστού, οι Ρωμαίοι γιόρταζαν την ίδια εποχή (14-15 Φεβρουαρίου) μια ειδωλολατρική αισθησιακή γιορτή προς τιμήν κάποιου Λούπερκους, κυνηγού λύκων, που την έλεγαν Λουπερκάλια. Τα έθιμα ανταλλαγής δώρων μεταξύ των αγαπημένων συνηθίζονταν από εκείνη την εποχή ενώ η «αμερικανική εγκυκλοπαίδεια» αναφέρει πως τα έθιμα αυτά έρχονται σε μας από αυτή τη ρωμαϊκή γιορτή που γιορτάζονταν το Φεβρουάριο και όπου έβαζαν τα ονόματα νεαρών κοριτσιών σ’ ένα κουτί και οι άντρες έπαιρναν εκείνη που θα τους τύχαινε στο λαχνό το όνομα της. Ωστόσο το έθιμο έφεραν στην Αγγλία οι Ρωμαίοι και συνεχίστηκε και στη χριστιανική εποχή. Μετά την αναγνώριση του Χριστιανισμού, ως επίσημης θρησκείας του κράτους, έγιναν προσπάθειες κατάργησης της γιορτής όμως, αυτό που τελικά κατάφεραν ήταν να αλλάξει η γιορτή από Λουπερκάλια σε μέρα του Αγίου Βαλεντίνου.

Από τη Ρώμη στη Μυτιλήνη…

Εν τω μεταξύ, αυτές τις μέρες τα λείψανα του Αγίου Βαλεντίνου, που επί δύο αιώνες αναπαύονταν στην καθολική εκκλησία, τη γνωστή σε όλους «Φραγκοκλησιά», στην οδό Ερμού, κάτω από την Αγία Τράπεζα τώρα βρίσκονται καθ’ οδόν για τη Μυτιλήνη. Τα λείψανα του Αγίου των ερωτευμένων λοιπόν, το 1990 μεταφέρθηκαν από τον τότε εφημέριο της καθολικής εκκλησίας της Μυτιλήνης, φραγκισκανό μοναχό π. Τορκουάτο Μορίνι, μια και ελλείψει πληρώματος της Εκκλησίας δεν διέμενε πια στο νησί, αλλά στην Αθήνα και περιστασιακά εξυπηρετούσε και τη Μυτιλήνη.

Κάποια τμήματα από αυτά τα λείψανα τοποθετήθηκαν στο παρεκκλήσι του Τάγματος των Καπουτσίνων, το αφιερωμένο στους Αγίους Φραγκίσκο και Κλάρα, στην οδό Γκυϊλφόρδου 7 στην πλατεία Βικτωρίας στην Αθήνα και κάποια άλλα λέγεται πως στάλθηκαν στην έδρα της Καθολικής εκκλησίας στη Ρώμη, απ’ όπου και είχαν ξεκινήσει το ταξίδι τους στην Ανατολή, πριν από δυο αιώνες.

Στις 12 Φεβρουαρίου 2009, έγινε η απότμηση τμήματος των λειψάνων από τον αρχιεπίσκοπο των Καθολικών των Αθηνών κ. Νικόλαο, υπογράφτηκε ειδικό επίσημο έγγραφο της πράξης αυτής, παρουσία και του ιερατικώς προϊσταμένου του Παρεκκλησίου του Αγίου Φραγκίσκου και της Αγίας Κλάρας, Ιερομονάχου Καπουτσίνου π. Γαβριήλ Ριγκέτο και παρεδόθησαν στον Αρχιεπίσκοπο Νάξου, Τήνου, Άνδρου και Μυκόνου με την ιδιότητά του Αποστολικού Τοποτηρητή της Καθολικής Επισκοπής Χίου (Χίος, Μυτιλήνη και Σάμος), προκειμένου να τα επαναφέρει στη Μυτιλήνη.

 


Μίρκα Μπούρα

(14/2/2012)

Σχόλια

X