Βλέποντας αποκλειστικά και μόνο το βιογραφικό του Ρόκο Λένο Ούκιτς, δεν μπορεί κανείς παρά να εξαγάγει το συμπέρασμα ότι ο Παναθηναϊκός προχώρησε σε μία πραγματικά καλή μεταγραφή. Ενέταξε στο δυναμικό του έναν παίκτη με προϋπηρεσία μόνο σε μεγάλα κλαμπ, με αξιοπρεπή παρουσία στο ΝΒΑ και με καλά νούμερα στην επίθεση, ενώ δεν του λείπουν και οι τίτλοι (στο σύνολο τους 10).

Ο Σπάχια, ο οποίος τον γνωρίζει από πρώτο χέρι, σε συνέντευξη του για μεγάλο αθλητικό site, υποστήριξε ότι μαζί με τον Διαμαντίδη θα μπορέσει να μεγαλουργήσει, όπως αντίστοιχα έπραξε στο παρελθόν, συνεπικουρούμενος από ένα άλλον πρώην κατά τα φαινόμενα πράσινο, τον Σαρούνας Γιασικεβίτσιους.

Και αυτό δεκτό, όπως και το ότι ο Κροάτης είναι ένας παίκτης σαφώς καλύτερος του Νικ Καλάθη. Κάτι που συνεπάγεται ότι ο Παναθηναϊκός σε μία χρονιά με μειωμένο μπάτζετ κατορθώνει να βελτιώσει αισθητά τη γραμμή των γκαρντ του, έστω και αν ο Ξανθόπουλος δεν μπορεί να φτάσει το επίπεδο του Σάρας, παρά το γεγονός ότι τους χωρίζει μία δεκαετία.

Η περίπτωση Ούκιτς όμως, δεν αγγίζει την τελειότητα. Ναι μεν έχει παίξει σε μερικές από τις καλύτερες ευρωπαϊκές ομάδες, ναι μεν δεν κατεβαίνει σκαλοπάτια στην καριέρα του (πλην της μετάβασης του από την Μπαρτσελόνα στη Ρόμα), αλλά μέχρι τώρα δεν μπορεί να περηφανεύεται ότι κουβαλά ένα πραγματικά βαρύ όνομα. Και γι΄αυτό υπάρχει εξήγηση.

Ο Ούκιτς με εξαίρεση τη θητεία του στην Σπλιτ (2000-2005), δεν έχει καταφέρει να ριζώσει σε καμία από τις υπόλοιπες ομάδες. Η διετία στη Φενέρ, αποτέλεσε κάτι όμοιο του θαύματος. Κάθε χρόνο ο κροάτης, με το τέλος της σεζόν ετοίμαζε βαλίτσες και έβαζε πλώρη για αλλού. Οι εργοδότες, που τον επιθυμούσαν διακαώς  λίγους μήνες νωρίτερα, του έδειχναν στη συνέχεια την πόρτα της εξόδου.  Πώς ένας παίκτης όμως που γνώριζε καλύτερα από τον καθένα να εκτελεί έναν αντίπαλο, αδυνατούσε να βρει το δικό του λιμάνι; Η εξήγηση είναι απλή και κρύβεται πίσω από τις δηλώσεις του σχετικά με το γιατί επέλεξε να έρθει στον Παναθηναϊκό και να μην παίξει για την Μάλαγα, την Κάχα ή την Ούνιξ. «Αν δεν μπορείς να κερδίσεις μία ομάδα, τότε το καλύτερο που έχεις να κάνεις είναι να πας μαζί της», είχε πει μεταξύ άλλων.   Δήλωση που ταυτίζεται με αυτή που σας παραθέτουμε πιο πάνω από πλευράς Σπάχια και ερμηνεύεται ως εξής. Ο Ούκιτς είναι πολύ καλός παίκτης. Είναι ταλαντούχος και αυτό του έχει δώσει το δικαίωμα να περηφανεύεται πως έβγαλε λεφτά για να ζήσουν και τα… εγγόνια του, όμως υπάρχει ένα τεράστιο ΑΛΛΑ.

Δεν διαθέτει τη στόφα του αθλητή που θα σηκώνει στις πλάτες του μεγάλα βάρη. Αν υπάρχει κάποιος δίπλα του που μπορεί να το κάνει ο ίδιο, απελευθερώνεται και παίζει το μπάσκετ που μπορεί να παίξει βάσει των πραγματικών του δυνατοτήτων. Σαν τώρα θυμάμαι να κάθομαι στα έδρανα του ΣΕΦ και να κοιτάζω αποσβολωμένος τον Ούκιτς να σημειώνει 17 πόντους και παρέα με τους Σάρας-Τόμας να οδηγούν τη Φενέρ σε ένα από τα μεγαλύτερα διπλά της ιστορίας της.

Ο ίδιος Ούκιτς, χωρίς κάποιον άξιο, ενδεχομένως και καλύτερο αυτού συμπαραστάτη, έχει χάσει τα αβγά και τα πασχάλια πολλάκις. Αυτή του την αστάθεια την πλήρωσε. Άλλοτε έκανε άπαντες να παραμιλούν. Άλλοτε όμως, όταν τα σουτ κατέληγαν στο σίδερο και όχι στο διχτάκι, βρισκόταν στο επίκεντρο της κριτικής.  Στον Παναθηναϊκό, έχοντας τον Διαμαντίδη δίπλα του μπορεί να ελπίζει πως σε μία από τις τελευταίες του ευκαιρίες θα δείξει ότι είναι με κεφαλαία γράμματα ένας μεγάλος παίκτης και όχι ένας διάσημος γυρολόγος. Όμως το πρόβλημα του θα καραδοκεί. Και οφείλει πρώτα από όλα στον εαυτό του να στηριχθεί στα δικά του πόδια και αυτά να μην λυγίσουν. Έτσι και ο ίδιος θα εξιλεωθεί και οι πράσινοι θα έχουν προχωρήσει σε μία προσθήκη ενός παίκτη που πράγματι μπορεί να κάνει τη διαφορά.

Οι αριθμοί του Ούκιτς με τη Φενέρ    

 *Ευρωλίγκα: 11,1 πόντοι και 2,1 ασίστ μέσο όρο     

*Πρωτάθλημα: 11,9 πόντοι και 4 ασίστ  μέσο όρο

Σχόλια

Αρθρογράφος

Κώστας Παπαντωνίου

Γεννήθηκε και ζει στα Εξάρχεια. Αγαπά τους τοίχους, τους αγώνες και τους ανθρώπους τους. Του αρέσει να φωτογραφίζει και να γράφει για όσα δεν μπόρεσε να φωτογραφίσει. Από τα 9 του κυκλοφορεί με μια εφημερίδα στο χέρι και συνεχίζει να γράφει σε μπλοκάκι στα ρεπορτάζ. Ακούει Verve, Μπαλάφα και Grunge. Διαβάζει ό,τι του γυαλίσει στις βιτρίνες της Καλλιδρομίου, της Ζωοδόχου Πηγής, της Θεμιστοκλέους. Αγαπά τα νησιά και κάποτε θέλει να ζήσει σε ένα από αυτά. Μέχρι τότε, κάνει ό,τι περνάει από το χέρι του για μια διαφορετική δημοσιογραφία, με πολλά αυτοδιαχειριζόμενα 3point και γραφιάδες χωρίς περιορισμούς. Venceremos.

Σχετικά Άρθρα

X