Η ζωή του καθενός από εμάς εξαρτάται σε πολύ μεγάλο βαθμό από την παραμικρή επιλογή που κάνουμε ή την απόφαση που παίρνουμε κατά τη διάρκεια της ημέρας. Αποφάσεις που μοιάζουν ασήμαντες στη διάρκεια της μέρας, μπορεί να στερήσουν ή να σώσουν μια ανθρώπινη ζωή.

Ξυπνάς, πλένεσαι, ντύνεσαι, τρως πρωινό, παίρνεις τα κλειδιά από το αμάξι σου και ξεκινάς για τη δουλειά. Το πόση ώρα θα κάνεις να φτάσεις στη δουλειά, το αν θα τρακάρεις πριν φτάσεις ή όχι, εξαρτάται σε πολύ μεγάλο βαθμό από τις συγκυρίες που διαμορφώθηκαν στην απόσταση από το σπίτι σου έως τη δουλειά σου.

Συγκεκριμένα, το πόση ώρα έκανες να σηκωθείς από το κρεβάτι, πόση να αποφασίσεις τι οδοντόκρεμα θα χρησιμοποιήσεις, πόση να βρεις τι θα φορέσεις, πόση ώρα έκανες να φας και το αν ξέχασες κάτι και ξαναγύρισες, μπορεί να παίξει ρόλο για την ίδια σου τη ζωή. Τραβηγμένο; Δυστυχώς καθόλου.

Μαραθώνιος Βοστόνης (15/04/13)

Την Δευτέρα (15/04) πραγματοποιήθηκε ο Μαραθώνιος της Βοστόνης. Ο συγκεκριμένος μαραθώνιος διεξάγεται κάθε χρόνο ανήμερα της Patriots’ Day, δηλαδή την τρίτη Δευτέρα του Απριλίου.

Όπως ήταν λογικό, σε αυτόν πήραν μέρος άνθρωποι από όλα τα μήκη και τα πλάτη της Γης. Προφανώς και δεν ήταν όλοι επαγγελματίες αθλητές, αλλά και ερασιτέχνες και άνθρωποι που απλά συμμετείχαν για την χαρά της συμμετοχής.

Σε ένα μαραθώνιο, ακριβώς όπως και σε μια εθνική οδό, οι αθλητές και τα αυτοκίνητα κινούνται σε διάφορες αποστάσεις μεταξύ τους και με διαφορετικές ταχύτητες. Άλλοι τρέχουν για να κερδίσουν, άλλοι πάνε σχεδόν περπατώντας.

Σύμφωνα με τα στοιχεία, οι συμμετέχοντες ήταν περίπου 30.000. Την ώρα που κάποιοι από αυτούς τους 30.000 γελούσαν ανέμελα γιατί ήταν πολύ μακριά από την γραμμή του τερματισμού τη στιγμή των δύο πολύ μεγάλων εκρήξεων, τρεις συναθλητές τους και θεατές, έχαναν τη ζωή τους, ενώ περισσότεροι από 150 άνθρωποι τραυματίστηκαν πάρα πολύ σοβαρά.

Είναι αυτονόητο ότι όποιος και να έκανε αυτή την απάνθρωπη και χυδαία πράξη, δεν είχε ως στόχο τους συγκεκριμένους ανθρώπους. Απλώς ήταν άτυχοι που η… μπίλια έκατσε σε αυτούς…

Δίδυμοι Πύργοι

Πόσοι άνθρωποι δεν πήγαν στη δουλειά την 11/09/01 στους Δίδυμους Πύργους και ζουν ακόμη; Ποιοι τους αντικατέστησαν; Ζουν ακόμα, ή έχασαν τη ζωή τους επειδή έτυχε κάποιος άλλος να είναι άρρωστος εκείνη τη μέρα; Πόσοι είχαν πεταχτεί να πάρουν κάτι να φάνε ή έναν καφέ και είδαν το πρώτο αεροπλάνο να καρφώνεται στον Πύργο και προφανώς δεν ανέβηκαν ποτέ ξανά;

Από την άλλη, πόσοι άνθρωποι είχαν μπει στο κτίριο, ή είχαν ανέβει στους ορόφους τους οποίους χτύπησαν τα αεροπλάνα (και τους από πάνω), λίγα μόλις δευτερόλεπτα πριν γίνει το κακό; Πόσοι από αυτούς βιαζόντουσαν κιόλας να φτάσουν εκεί για να μην τα ακούσουν από τους «ανωτέρους» τους; Πόσοι άνθρωποι δεν πρόλαβαν να είναι στα δύο μοιραία αεροπλάνα και καταριόντουσαν την τύχη τους; Πόσοι ένιωσαν σαν να είχαν πιάσει το τζόκερ, που αγόρασαν εισιτήριο το οποίο ακυρώθηκε την τελευταία στιγμή και θα μπορούσαν να είναι στον προορισμό τους ακόμα νωρίτερα;

Όλα στη ζωή είναι πολύ σχετικά και δυστυχώς η καθημερινότητα δεν χάνει ευκαιρία να μας το θυμίζει, σε περίπτωση που το ξεχάσαμε…

ΥΓ. Τα παρόμοια παραδείγματα είναι πάρα πολλά, με εξίσου χαρακτηριστικά τα τρομοκρατικά χτυπήματα στα Μετρό της Μόσχας και του Λονδίνου…

Σχόλια

Αρθρογράφος

Κώστας Χατσιανίδης

Αφού απέτυχε να γίνει μεγάλος και τρανός εντός των γραμμών ενός ποδοσφαιρικού γηπέδου (όχι δεν τον έφαγαν τα κυκλώματα, ούτε ένας σοβαρός τραυματισμός), αποφάσισε να ασχοληθεί με ό,τι κοντινότερο με το ποδόσφαιρο. Σπούδασε δημοσιογραφία στο Κέντρο Αθλητικού Ρεπορτάζ και δούλεψε σε αθλητικές ιστοσελίδες (balla.gr, sport.gr). Επίσης, εργάστηκε ως LOC στον τελικό του Champions League της Αθήνας το 2007 και ως απεσταλμένος του NovaΣΠΟΡ FM σε εκείνον της Μόσχας το 2008. Όπου κι αν εργάστηκε στάθηκε τυχερός, καθώς ασχολιόταν με αυτό που αγαπούσε περισσότερο, το διεθνές ποδόσφαιρο.

Σχετικά Άρθρα

X