Αναδημοσίευση από The Guardian, του Σαββάτου 23 Ιουνίου.
Στη μετάφραση: Ηλέκτρα – Ήλια Χατζηκάλφα

Με συνέλαβαν πριν 20 μήνες, αλλά στις αυριανές προεδρικές εκλογές θα εκπροσωπήσω όλους τους Τούρκους που πιστεύουν στη δημοκρατία.

Σας γράφω αυτές τις γραμμές μέσα από το κελί μου στην τουρκική φυλακή υψίστης ασφαλείας που βρίσκομαι – κάτι που σίγουρα πρέπει να φαίνεται περίεργο για όποιον ζει σε μια σταθερή δημοκρατία. Σε οποιαδήποτε χώρα, στην οποία η κοινοβουλευτική δημοκρατία λειτουργεί κανονικά, τα μέλη του κοινοβουλίου και οι αρχηγοί των πολιτικών κομμάτων δεν φυλακίζονται για την πολιτική που ασκούν. Όσο κριτικοί κι αν είναι απέναντι στην κυβέρνηση, όσο αποτελεσματικά και αν ασκούν αντιπολίτευση, οι εκλεγμένοι πολίτες δεν συλλαμβάνονται απλά για τα πολιτικά τους πιστεύω.

Εγώ, όμως, συνελήφθηκα πριν από 20 μήνες ενώ ήμουν μέλος του κοινοβουλίου και συν-αρχηγός του ΗDP – του Δημοκρατικού Κόμματος των Λαών, του τρίτου μεγαλύτερου κόμματος του τουρκικού κοινοβουλίου – το οποίο αντιπροσωπεύει τη θέληση 6 εκατομμυρίων ψηφοφόρων. Πέρασε ένας χρόνος μέχρι να βρεθώ τελικά μπροστά σε δικαστή. Σύμφωνα με το κατηγορητήριο, τα αδικήματά μου επιφέρουν ποινή 183 χρόνων.

Πριν γίνω βουλευτής, είχα επισκεφτεί τις επαρχιακές φυλακές ως συνήγορος ανθρωπίνων δικαιωμάτων για να καταγγείλω παραβιάσεις στα δικαιώματα των φυλακισμένων. Όμως, το να βλέπω τους τοίχους της φυλακής ως δικηγόρος και το να είμαι πολιτικός κρατούμενος είναι μια διαφορετική εμπειρία. Κατά τη διάρκεια αυτών των 20 μηνών δεν έχασα ποτέ την πίστη μου για τη δημοκρατική αντιπολίτευση στην Τουρκία. Ο Νέλσον Μαντέλα έγραψε στην αυτοβιογραφία του τι σημαίνει να είναι πολιτικός κρατούμενος: «Η ίδια η φυλακή είναι μεγάλο σχολείο όσον αφορά την υπομονή και την επιμονή. Πάνω από όλα, είναι μια δοκιμασία πίστης για τους ανθρώπους». Τώρα υπόκειμαι σε αυτή τη δοκιμασία, όπως δεκάδες χιλιάδες άλλοι στις φυλακές της Τουρκίας, απλά και μόνο επειδή ασκήσαμε το δικαίωμα της ελεύθερης έκφρασης και του συνδικαλισμού.

Τώρα είμαι ένας από τους έξι υποψηφίους για την τουρκική προεδρεία στις αυριανές εκλογές, διευθύνοντας την εκλογική μου καμπάνια μέσα από το κελί της φυλακής. Αυτή η απόφαση εδράζεται στην πεποίθηση ότι ο αγώνας απέναντι στο αυταρχικό καθεστώς του προέδρου, Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν, είναι ο μόνος δρόμος για να αποκατασταθεί η ειρήνη και η δημοκρατία στην Τουρκία. Φυσικά, αντιλαμβάνομαι τη δυσκολία να απευθύνω μηνύματα έξω από τη φυλακή μέσω των δικηγόρων, το μόνο μέσο που διαθέτω. Όμως, παρά αυτή τη δυσκολία, και μια κυβέρνηση που ελέγχει το 90% των καθεστωτικών ΜΜΕ, ο λαός, ιδιαίτερα οι νέοι άνθρωποι και οι γυναίκες, διεξάγουν την προεκλογική εκστρατεία εκ μέρους μου.

Σχεδόν όλοι οι υποψήφιοι, απέναντι στον Ερντογάν, έχουν κάνει εντυπωσιακές εκστρατείες, και παρά τις ιδεολογικές τους διαφορές όλοι εμφορούνται από τρεις σημαντικές αλήθειες.

Πρώτον, την πίστη ότι η Τουρκία είναι πολύ μεγάλη για να διοικείται από έναν μόνο άνθρωπο, ειδικά αν σκεφτούμε την διασωθείσα κουλτούρα της δημοκρατίας. Έχουμε όλοι δει ξεκάθαρα το τίμημα της μονοπώλησης της εξουσίας από τον Ερντογάν τα τελευταία τρία χρόνια. Όχι μόνο έχουμε εμπλακεί σε συνεχείς τριβές με τη Δύση, αλλά αντιμετωπίζουμε πολλαπλές εσωτερικές πολιτικές και οικονομικές κρίσεις.

Δεύτερον, όλοι όσοι είναι αντίθετοι στον Ερντογάν πιστεύουν ότι ο Πρόεδρος δεν έχει το κουράγιο να αναμετρηθεί ίσοις όροις μαζί μου, και όλοι έχουν καταδικάσει τον εγκλεισμό μου.

Τρίτον, και πιο σημαντικό, ο λαός της Τουρκίας έχει τώρα μια σημαντική λαχτάρα για αλλαγή. Από οποιοδήποτε κόμμα και αν προέρχονται, η συλλογική δυσαρέσκεια των ψηφοφόρων -αδύνατο να μετρηθεί με δημοσκοπήσεις, αλλά συναντάται μόνο στα αυταρχικά καθεστώτα -είναι τώρα έκδηλη.

Η κυβέρνηση του AKP έχει δεξιοτεχνικά παραπλανήσει τους εθνικιστές και συντηρητικούς ψηφοφόρους κατηγορώντας τη Δύση για όλες τις αρνητικές εξελίξεις. Η αδιαφορία που εκφράζεται από πολλούς Τούρκους στην εκλογική καμπάνια του Ερντογάν είναι η καθαρότερη απόδειξη ότι οι καιροί αλλάζουν. Πιστεύω ότι η κατανόηση του κόσμου για το ποιόν πρέπει να κατηγορήσει για τα δεινά της Τουρκίας θα φανεί στο αυριανό αποτέλεσμα.

Ας μην ξεχνάμε, τα αυταρχικά καθεστώτα στο τέλος καταρρέουν. Μερικές φορές αυτό συμβαίνει γρήγορα, άλλες φορές τα καθεστώτα χρειάζονται περισσότερο χρόνο για να πέσουν.

• Ο Σελαχατίν Ντεμιρτάς είναι ο υποψήφιος πρόεδρος για το Δημοκρατικό Κόμμα των Λαών (HDP) στις αυριανές τουρκικές προεδρικές εκλογές.

Σχόλια

X