Για κάποιους ήταν η φωνή των φτωχών. Άλλοι είδαν στις μελωδίες του τη σπουδαιότερη μουσική κληρονομιά της χώρας. Άλλοι πάλι αλήθειες που δεν μπορούσαν ν’ αρθρώσουν.

Το ρεμπέτικο είναι πρέζα. Όχι σαν κι αυτή που σκοτώνει, διότι σου χαρίζει μόνο τη διαδρομή. Σε μια οικογένεια θα ‘ταν το άτακτο παιδί. Γι’ αυτό όμως και ξεχωρίζει. Αντέχει μέχρι σήμερα. Όχι μόνο επειδή επιβεβαιώνεται διαρκώς, όχι μόνο επειδή είναι διαχρονικό, αλλά επειδή αυξάνονται και πληθύνονται όσοι δημιουργούν πάλι πάνω σε απτάλικο. Τώρα που τα δύσκολα επέστρεψαν για τα καλά, το ρεμπέτικο βγαίνει μπροστά. Όλο και περισσότερα γκρουπ χαρίζουν σφυγμό σε μια τέχνη που έτεινε να γίνει ανάμνηση. Το ρεμπέτικο αυτή την εβδομάδα στις Μουσικές Προτάσεις. Στην παρέα μας αυτή τη φορά ο μπασίστας των Lego, Βαγγέλης Λάρυγγας.

aptaliko2

Στο repeat…

Νίκος Δημητράτος – Μάνα μου Ελλάς

«Μα τώρα που η φωτιά φουντώνει πάλι
εσύ κοιτάς τα αρχαία σου τα κάλλη
και στις αρένες του κόσμου μάνα μου Ελλάς
το ίδιο ψέμα πάντα κουβαλάς.»

Τραγούδι των Ξαρχάκου (μουσική) και Γκάτσου (στίχοι). Για μια Ελλάδα, που πάντοτε κουβαλούσε πληγές κι αντί να τις επουλώνει τις έκανε περισσότερες. Λάθος άνθρωποι, σε λάθος θέσεις, που αποτελούσαν στις περισσότερες των περιπτώσεων επιλογή του ίδιου του λαού. Πάντοτε όμως υπήρχε ο αντίλογος. Οι αγωνιστές, όλοι όσοι επέλεξαν την άλλη όχθη του ποταμού είναι η ελπίδα που δεν πεθαίνει ποτέ.

Music Stories…

Lego – 253

Β.Γ: «Το τραγούδι των Lego που θα μπορούσε να χαρακτηριστεί η αφορμή για την εξέλιξη της μπάντας από «ακουστικό ντουέτο» σε «full band» (με αμιγώς ηλεκτρικό ήχο), είναι το «253». Περιλαμβάνεται στην πρώτη δισκογραφική μας δουλειά. Γράφτηκε και εκτελέστηκε πολλές φορές ζωντανά στα ξεκινήματα των Lego μόνο από έναν τζουρά (Μ. Κεχαγιάς) και μια ακουστική κιθάρα και φωνή (Γ. Μπάκος).

Όπως όμως, τα μικρά παιδιά παίζουν με τα διάσημα «τουβλάκια» και ακονίζουν την δημιουργικότητα τους, έτσι και για τους «Lego» λειτούργησε αυτό το κομμάτι … Ξεκίνησε θυμίζοντας πιο πολύ κάτι κοντά στο παλιό λαϊκό και ρεμπέτικο, προσθέτοντας όμως ήχους (ηλ. κιθάρα, ηλ. μπάσο κτλ) και μετά από πολλούς πειραματισμούς, μάλλον μας ενθουσίασε αυτό που γινόταν κι έτσι φτάσαμε στον σχηματισμό των Lego όπως είναι σήμερα».

*Fun fact*

«Νονά» του κομματιού είναι η Ισμήνη Πεπέ. Έτυχε να βρίσκεται μπροστά σε μια συζήτηση σχετικά με την ονομασία του κομματιού, η οποία δεν φαινόταν να αποδίδει καρπούς…

Έτσι είπε απλά:

-Ποια μέρα το γράψατε ?

– 25/3 (της απαντάει ο δημιουργός του Γ. Μπάκος)

– Ε οκ 25 / 3 άρα 2 5 3 !

Ο Βαγγέλης προτείνει…

Φωτεινή Βελεσιώτου – Μέλισσες

Το κομμάτι το οποίο κυριολεκτικά μου έχει πάρει το μυαλό τον τελευταίο καιρό είναι αδιαμφισβήτητα το «Μέλισσες» (στίχοι: Ελένη Φωτάκη, μουσική: Γιώργος Καζαντζής) από την Φ. Βελεσιώτου. Είχα πολύ καιρό ν’ ακούσω τόσο λυρικούς στίχους, δεμένους κιόλας με μια λιτή, απλή, υπέροχη μελωδία… Αυτή η μελαγχολική διάθεση…

Inbox…

H πρόταση της εβδομάδας από τον Δημήτρη, ενθυμούμενος «βραδιές σε ταβερνάκια με
φίλους»…

Θανάσης Παπακωνσταντίνου (εκτέλεση: Σωκράτης Μάλαμας) – Διάφανος

Σπιθίζει το τσιγάρο σε κάθε ρουφηξιά
η Ισπανία γέρνει, κι η μόνη που νικά
η ηδονή που μας γεννά, που παίζει το χαρτί μας,
χωρίς τη θέλησή μας.

 *Μην ξεχνάτε να στέλνετε τις δικές σας προτάσεις στο [email protected] Ραντεβού την άλλη εβδομάδα…

Σχόλια

X