Χτυπάω στο ταβάνι. Χτυπάω σε ένα σύννεφο και γίνομαι η αιτία μιας βροχής. Βγαίνω. Ψιχαλίζει. Μπαίνω. Αυτός κάθεται στο απέναντι κάθισμα. Το ίδιο κάθομαι κι εγώ γι’ αυτόν. Στρίβει τσιγάρο. Να το ‘χει έτοιμο. Ωχ ναι. Πρέπει κι εγώ. Μετά θα αναγκαστώ να κρατηθώ και θα γεμίσουνε τα χέρια μου μικρόβια. Θα ακούσω πρώτα ένα κομμάτι και μετά. Σκατά. Δεν πρόλαβα. Κατεβαίνω την κυλιόμενη σκάλα του μετρό. Σκέφτομαι «εσύ, ευγενική κυρά, δεν ξέρεις ότι από αριστερά περνάμε οι βιαστικοί;» Έχει ανοίξει μια ομπρέλα, πέντε άτομα χωράνε. Προσπερνάω τη μικροαστική της συμπεριφορά, προσπαθώντας να μην ενοχλήσω την ομπρέλα που προστατεύει τη φράντζα της από την απειλητική ψιχάλα. Και όλο αυτό χωρίς φωνή. Μόνο τα χείλη μου σφίγγω. Από τσαντίλα. Μπαίνω συρμό. Ωραία, ας βιώσω και σήμερα το δράμα της νεκρής κονσερβοποιημένης σαρδέλας. Ώπα! Πρέπει να κρατηθώ. Μη όχι. Καλύτερα να πέσω απ’ το να μολυνθώ. Όχι τίποτ’ άλλο. Θέλω να στρίψω το τσιγάρο με χέρια αμόλυντα. Διαδικασία ιερή, ψυχαναγκαστική. Βάζω τη ζακέτα μου σαν γάντι και κρατιέμαι την τελευταία στιγμή πριν σωριαστώ. «Έλα μάγκες, ήρθε η στάση μου» σκέφτομαι αντιγράφοντας τη σκέψη των τσαμπουκαλεμένων αγοριών που αγάπησα. «Θα κατεβείτε δεσποινίς;» ένας παππούς ρωτάει. Αποκλείεται να άκουσε τη σκέψη μου, είναι ευγενικός. «Ναι» αποκρίνομαι, και κάνει ευγενικά στην άκρη. «Ευχαριστώ πολύ» του λέω με αίσθημα αληθινής ευγνωμοσύνης, εκνευριστικά σίγουρη πως όσο και να προσπαθώ να τσαντιστώ, οι ανθρώπινες υπάρξεις πάντα θα με σκλαβώνουν. «Τον Θεό να ευχαριστούμε κορίτσι μου» λέει, με πόνο σχεδόν. Χαμογελάω. Σκέφτηκα για μια στιγμή να του το πω πως δεν υπάρχει, αλλά ποτέ δεν θα έλεγα σε ένα νήπιο πως δεν υπάρχει Αη-Βασίλης. Τον πόνεσα. Κι εμένα μαζί.

Σχόλια

Αρθρογράφος

Λίνα Φούντογλου

Αποφοίτησε με υποτροφία από τη Δραματική Σχολή Αθηνών – Γιώργος Θεοδοσιάδης, και από το τμήμα Επικοινωνίας και ΜΜΕ του Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών. Έχει συμμετάσχει εκτός άλλων στις παραστάσεις: Χορεύοντας στη Λούνασα (σκην. Ν. Κοντούρη, ΔΗΠΕΘΕ Κοζάνης – ΔΗΠΕΘΕ Ιωαννίνων κ’ ΚΘΒΕ), Το τρίτο Κύμα (σκην. Ν. Αρβανίτης, Εθνικό Θέατρο), στις παραστάσεις του Urbn Theatr από τον σκηνοθέτη Ηλ. Παναγιωτακόπουλο, A Simple Product (Εθνικό Ωδείο) The Official Trailer, The Random Effect, καθώς και στον μονόλογο Wordwhore (του συγγραφέα Tam Cy Albert). Έχει εκδώσει την πρώτη της ποιητική συλλογή ‘δημιουργικό μηδέν’ μέρος της οποίας μεταφράστηκε και στα Γαλλικά απο τον εκδοτικό οίκο Riveneuve Continents, διατηρεί τη στήλη «Απεριορίστων διαδρομών» στο 3pointmagazine.gr, αποτελεί συνιδρύτρια και ηθοποιός της κινηματογραφικής ομάδας NAIL με πληθώρα ταινιών μικρού μήκους, και με set τους δρόμους της Αθήνας. Με την ομάδα NAIL ανέλαβε την καλλιτεχνική διεύθυνση και υλοποίηση του 1ου Φεστιβάλ Κινηματογράφου Πειραιά, 2017.

Σχετικά Άρθρα

X