Χτυπάω στο ταβάνι. Χτυπάω σε ένα σύννεφο και γίνομαι η αιτία μιας βροχής. Βγαίνω. Ψιχαλίζει. Μπαίνω. Αυτός κάθεται στο απέναντι κάθισμα. Το ίδιο κάθομαι κι εγώ γι’ αυτόν. Στρίβει τσιγάρο. Να το ‘χει έτοιμο. Ωχ ναι. Πρέπει κι εγώ. Μετά θα αναγκαστώ να κρατηθώ και θα γεμίσουνε τα χέρια μου μικρόβια. Θα ακούσω πρώτα ένα κομμάτι και μετά. Σκατά. Δεν πρόλαβα. Κατεβαίνω την κυλιόμενη σκάλα του μετρό. Σκέφτομαι «εσύ, ευγενική κυρά, δεν ξέρεις ότι από αριστερά περνάμε οι βιαστικοί;» Έχει ανοίξει μια ομπρέλα, πέντε άτομα χωράνε. Προσπερνάω τη μικροαστική της συμπεριφορά, προσπαθώντας να μην ενοχλήσω την ομπρέλα που προστατεύει τη φράντζα της από την απειλητική ψιχάλα. Και όλο αυτό χωρίς φωνή. Μόνο τα χείλη μου σφίγγω. Από τσαντίλα. Μπαίνω συρμό. Ωραία, ας βιώσω και σήμερα το δράμα της νεκρής κονσερβοποιημένης σαρδέλας. Ώπα! Πρέπει να κρατηθώ. Μη όχι. Καλύτερα να πέσω απ’ το να μολυνθώ. Όχι τίποτ’ άλλο. Θέλω να στρίψω το τσιγάρο με χέρια αμόλυντα. Διαδικασία ιερή, ψυχαναγκαστική. Βάζω τη ζακέτα μου σαν γάντι και κρατιέμαι την τελευταία στιγμή πριν σωριαστώ. «Έλα μάγκες, ήρθε η στάση μου» σκέφτομαι αντιγράφοντας τη σκέψη των τσαμπουκαλεμένων αγοριών που αγάπησα. «Θα κατεβείτε δεσποινίς;» ένας παππούς ρωτάει. Αποκλείεται να άκουσε τη σκέψη μου, είναι ευγενικός. «Ναι» αποκρίνομαι, και κάνει ευγενικά στην άκρη. «Ευχαριστώ πολύ» του λέω με αίσθημα αληθινής ευγνωμοσύνης, εκνευριστικά σίγουρη πως όσο και να προσπαθώ να τσαντιστώ, οι ανθρώπινες υπάρξεις πάντα θα με σκλαβώνουν. «Τον Θεό να ευχαριστούμε κορίτσι μου» λέει, με πόνο σχεδόν. Χαμογελάω. Σκέφτηκα για μια στιγμή να του το πω πως δεν υπάρχει, αλλά ποτέ δεν θα έλεγα σε ένα νήπιο πως δεν υπάρχει Αη-Βασίλης. Τον πόνεσα. Κι εμένα μαζί.

Σχόλια

Αρθρογράφος

Λίνα Φούντογλου

Γεννήθηκε το 1989 στην Αθήνα. Εχει συνεργαστεί ως ηθοποιός στο θέατρο -μεταξύ άλλων- σε παραγωγές του Εθνικού Θεάτρου, του Δημοτικού Θεάτρου Πειραιά, του ΔηΠεΘε Κοζάνης, του ΔηΠεΘε Ιωαννίνων και του ΚΘΒΕ, του Urbn Theatr και με σκηνοθέτες όπως την Νικαίτη Κοντούρη, τον Νικο Αρβανίτη, τον Ηλία Παναγιωτακόπουλο, τον Αντώνη Morgan Κωνσταντουδάκη κ.α. Είναι συνιδρύτρια της κινηματογραφικής ομάδας NAIL - Hit n’ Run Productions, με συμμετοχή ως ηθοποιός σε πάνω απο 15 μικρού μήκους ταινίες στους δρόμους της Αθήνας (όπως Dead Inside, Lolita Revolution, Carol κ.α.) Με τη NAIL έχει αναλάβει την Καλλιτεχνική Διεύθυνση του Φεστιβάλ Κινηματογράφου Πειραιά. Συμμετείχε ως βασική ηρωίδα στην ταινία DER που βραβεύτηκε στο Λονδινο, και στο επίσημο video clip, Έλα Κοντά μου, του Παύλου Παυλίδη & B-Movies. Έχει εκδώσει την ποιητική συλλογή, δημιουργικό μηδέν, και διατηρεί τη στήλη Απεριοριστων (δια)δρομών στο 3pointmagazine ενώ ποιήματά της μεταφράστηκαν στα Γαλλικά απο τον εκδοτικό οίκο Riveneuve Continents. Σπουδές: Αριστούχος της Δραματικης Σχολής Αθηνών “Γιώργος Θεοδοσιάδης” με υποτροφία, 2012, και του τμήματος Επικοινωνίας και Μέσων Μαζικής Ενημέρωσης του Πανεπιστημίου Αθηνών, 2012.

Σχετικά Άρθρα

X