«Χάλια. Χειρότερα και από πέρυσι. Αρχές Αυγούστου και ακόμα περιμένουμε να αρχίσει η σαιζόν», μου είπε ένας επιχειρηματίας σε γνωστό τουριστικό προορισμό της Στερεάς Ελλάδας, όταν τον ρώτησα πώς πάνε οι δουλειές. «Κάποτε ανοίγαμε Μάιο, 15 Ιουνίου είχε αρχίσει η κίνηση, και μέσα Ιουλίου γινόταν ήδη χαμός», συνέχισε. «Δεν χαλαρώναμε μέχρι τον Σεπτέμβρη».

Πράγματι, παρά τις αυξημένες αφίξεις ξένων τουριστών, η εικόνα για τους μικρομεσαίους επιχειρηματίες είναι αποθαρρυντική αφού, σύμφωνα με ορισμένες προβλέψεις, έως και 60%-70% των Ελλήνων δεν θα κάνει διακοπές φέτος. Οι ξένοι επιλέγουν συγκεκριμένους προορισμούς, με αποτέλεσμα τα μέρη που παραδοσιακά βασίζονταν κυρίως στον εγχώριο τουρισμό να υποφέρουν.

Θα μπορούσε κανείς να γράψει άλλο ένα κείμενο για τις πολιτικές των μνημονιακών κυβερνήσεων που ξεκίνησαν το μοιραίο σπιράλ της ύφεσης, το οποίο αναπόφευκτα επηρέασε και τις τουριστικές επιχειρήσεις: αύξηση έμμεσων και άμεσων φόρων, μείωση μισθών και συντάξεων, συνολική συρρίκνωση του διαθέσιμου εισοδήματος και άρα του χρόνου και του προϋπολογισμού των διακοπών για την πλειοψηφία των Ελλήνων. Όμως για τους επιχειρηματίες αυτά ήταν δεδομένα στην αρχή της σαιζόν. Τί άλλαξαν οι ίδιοι για να επιβιώσουν οι επιχειρήσεις τους;

Όταν τα δύο τελευταία χρόνια έχει γίνει σαφές ότι το καλοκαίρι «μίκρυνε» επικίνδυνα, πρέπει να προσφερθούν κίνητρα στον επισκέπτη που είναι έτοιμος να μείνει στην Αθήνα τον Δεκαπενταύγουστο, εάν βρει την κατάλληλη προσφορά για τον Ιούνιο ή τον Σεπτέμβριο. Όχι, το να δίνεις το δωμάτιο 55 αντί για 60 Ευρώ δεν είναι και τόσο δελεαστικό. Κι όμως, μετά από τόσο καιρό οι ξενοδόχοι προτιμούν να βαράνε μύγες μέχρι τις 10 Αυγούστου παρά να κάνουν πραγματικές μειώσεις, έστω για τη «μεσαία» περίοδο.

Για βελτίωση των παρεχόμενων υπηρεσιών, ούτε λόγος. «Γουάι-τί;», θα κάνει έκπληκτη η κατά τα άλλα συμπαθής κυρία-ιδιοκτήτρια ενοικιαζόμενων δωματίων στην Κάτω Ραχούλα Τυχαίου Ξερονησίου, όταν τη ρωτήσεις μήπως υπάρχει διαθέσιμο ασύρματο δίκτυο. Παράλληλα, ο ξάδερφός της που έχει την ταβέρνα θα συνεχίσει να πουλάει 7 Ευρώ την χωριάτικη, special με υπόστρωμα 5 πόντων κρεμμυδιού για να φαίνεται μεγαλύτερη.

Το μάθημα για τους Έλληνες επιχειρηματίες του κλάδου του τουρισμού είναι σκληρό, αλλά απλό: οι εποχές που δούλευαν τρεις μήνες για να τρώνε άλλους εννιά πέρασαν ανεπιστρεπτί. Δεν μπορεί να είναι στόχος η επιστροφή σε αυτό το μοντέλο, κι όταν λέμε ο τουρισμός να γίνει η ατμομηχανή της εξόδου από την ύφεση δεν μπορεί να εννοούμε αυτό.

Αντί να περιμένουν την κυβέρνηση που με κάποιο μαγικό τρόπο θα μας βάλει στη χρονομηχανή για να μας πάει πίσω στις χρυσές εποχές, μπορούν να ψάξουν και να εφαρμόσουν τους τρόπους να προσαρμοστούν στα νέα δεδομένα. Χαμηλότερες τιμές, καλύτερες υπηρεσίες και προϊόντα, διαφοροποίηση και εξειδίκευση: ο καθένας μπορεί να βρει το ιδανικό «μίγμα» για την επιχείρησή του. Οι υπόλοιποι ας βάλουμε το χεράκι μας επιβραβεύοντας αυτούς που το αξίζουν και γυρνώντας την πλάτη σε όσους πιστεύουν ότι θα συνεχίσουν να τη βγάζουν καθαρή χωρίς να αλλάξουν τίποτα.

Σχόλια

X