Σε μία νεόκτιστη πολυκατοικία της οδού Κορώνης, ανάμεσα στις οδούς Νικηφόρου Ουρανού και Δαφνομήλη στη Νεάπολη, η μεγάλη πλάγια επιφάνεια του τοίχου του κτηρίου δεν είναι λευκή και φθαρμένη από το χρόνο. Αντίθετα, είναι πάνω της ζωγραφισμένο ένα μεγάλο λουλούδι, γεμάτο άνθη και από τα φύλλα του οποίου πετούν πουλιά. Λίγο πιο δίπλα είναι γραμμένοι στίχοι του ποιητή Νικηφόρου Βρεττάκου. «Η αιωνιότητα είναι και χώμα κι’ αγέρας και δέντρα». Στίχοι από το ποίημά του «Το μέτωπο και ο χώρος».

Δεν μπορούμε να ξέρουμε γιατί επιλέχθηκαν αλλά μπορούμε ίσως να φανταστούμε. Η αιωνιότητα βρίσκεται σε ό,τι αγνό παραμένει αναλλοίωτο και απέραντο γύρω μας. Όπως το χώμα, ο αγέρας και τα δέντρα. Η φύση ολόκληρη που τόσο απουσιάζει από την πόλη και την καθημερινότητά μας. Αν όμως προσπαθούμε, λίγο – λίγο μπορούμε να κάνουμε τη ζωή μας καλύτερη, όπως συνέβη σ’ εκείνο τον τοίχο της οδού Κορώνης που έχει την τύχη να συνορεύει με έναν απελευθερωμένο πια χώρο, αν και τα «δεσμά» εκείνα μάλλον ήταν διαφορετικά. Από τα «ίχνη» που έχει αφήσει πίσω της σκεπή στη διπλανή πολυκατοικία, φαίνεται να υπήρχε κάποτε ένα νεοκλασικό..

 

Σχόλια

X