«Στον δρόμο, στη δουλειά, ποτέ καμία μόνη»

Ρεπορτάζ: Κώστας ΚαντούνηςΡεπορτάζ: Κώστας Καντούνης

Φωτογραφίες: Μαρία Χουρδάρη (Maria Chourdari)

Και ρωτά η «πολιτική ορθότητα» του ’30: «Παιδιά, εμείς με ποιους είμαστε; Με τους γκέι και τις λεσβίες; Με τις μετανάστριες και τους μετανάστες; Με αυτ@ που δεν έχουν φύλο; Με τους αναρχικούς; Με τις τρανς; Τους αριστεριστές; Με τους/τις στρέιτ; Τις φεμινίστριες;». Μια βόλτα στην πορεία για το δικαίωμα στη γυναικεία αυτοάμυνα και την κατάρρευση της πατριαρχίας, το Σάββατο, στο κέντρο της Αθήνας, θα έλυνε κάθε αμήχανη απορία. Γιατί άνθρωποι από διαφορετικές καταβολές και τάσεις… συνωμότησαν και βγήκαν, για μια ακόμη φορά, στους δρόμους για να βροντοφωνάξουν: «Είμαστε με όσες/ους αγωνίζονται για το δίκαιο, την ελευθερία, το δικαίωμα στη διαφορετικότητα και στη ζωή».

Η 25η Νοέμβρη έχει καθιερωθεί ως ημέρα αγώνα και μνήμης, για να εκλείψουν από προσώπου γης τα φαινόμενα βίας κατά των γυναικών. Αφορμή ήταν ο μέχρι θανάτου ξυλοδαρμός τριών γυναικών (των αδελφών Μιραμπάλ) που αγωνίζονταν ενάντια στο δικατορικό καθεστώς Τρουχίγιο, στη Δομινικανή Δημοκρατία, στις 25 Νοεμβρίου του 1960*. Τα χρόνια περνούν, οι συνθήκες αλλάζουν και η πατριαρχία, με εξευγενισμένο πρόσωπο, προσαρμοσμένο στα «ήθη» των καιρών, εξακολουθεί να κυριαρχεί. Γι’ αυτό και τα ανήσυχα πλήθη, στην πορεία του Σαββάτου, ανέδειξαν νέα προτάγματα που δεν περιορίζονται στο -βασικό- «κάτω τα χέρια από τις γυναίκες». Αιτήματα που, πρωτίστως, δεν εξαντλούνται σε μια «Παγκόσμια Ημέρα» (του ΟΗΕ), αλλά αποσκοπούν σε μια ζωή -ολόκληρη- δίχως φόβο και πλήρως απαλλαγμένη από τον σεξισμό και τη -συνακόλουθη- έμφυλη βία**.

Η συγκέντρωση του Σαββάτου ξεκίνησε από την πλατεία Καπνικαρέα, γύρω στις 12.00. Ανάμεσα στις ορδές των καταναλωτών, που αποβλακωμένοι ζούσαν ακόμα τη δική τους «Μαύρη Παρασκευή» σκορπίζοντας ευρώ στις πλάτες εξαντλημένων εργαζόμενων, άρχισαν να ξεπροβάλλουν τα πρώτα «αιρετικά» πανό και πλακάτ. «Καμία ανοχή στον σεξισμό», «Χωρίς πατρίδα, Χωρίς φόβο, Χωρίς ντροπή» (LGBTQI/μεταναστών), «Να τσακίσουμε το σύστημα που παράγει τη σεξιστική βία», «Σε κάθε βιασμό συναινούν σιωπηλά ολόκληρες κοινωνίες» και πολλά ακόμη. Σύντομα στήθηκε και το κεντρικό πανό («Δικαίωμα στην αυτοάμυνα – Δικαίωμα στη ζωή – Χτυπούν μία, οργανωνόμαστε όλες»), ενώ οι συλλογικότητες και οι ομάδες που καλούσαν και συμμετείχαν μοίραζαν κείμενα στους ανθρώπους  που διέρχονταν από το σημείο. Ενα από τα κεντρικά θέματα των κειμένων ήταν οι τρεις δικαστικές υποθέσεις με «πρωταγωνίστριες» γυναίκες που τραυμάτισαν έως και θανάσιμα τους συντρόφους τους ή αγνώστους, αμυνόμενες στη βία που τους ασκούσαν. Οι δυο εξ αυτών των γυναικών καταδικάστηκαν, καθώς δεν τους αναγνωρίστηκαν ελαφρυντικά***.

Στην κινητοποίηση καλούσαν οι συλλογικότητες Καμία Ανοχή, Μωβ, Sabbat – Burn the Rich not the Witch και τη γυναικεία ομάδα της Αναρχοσυνδικαλιστικής Πρωτοβουλίας Ροσινάντε, όμως συμμετείχαν μαζικά, και δυναμικά, άτομα και ομάδες της εξωκοινοβουλευτικής αριστεράς (κυρίως ΑΝΤΑΡΣΥΑ και άλλοι), του αναρχικού – αντιεξουσιαστικού χώρου, της LGBTQI κοινότητας και ομάδες μεταναστών. Λίγο μετά τις 14.00, συγκροτήθηκαν τα μπλοκ και η ξεκίνησε η πορεία επί της Αθηνάς (προς Ομόνοια), με ένα τουμπερλέκι -στην κεφαλή- να δίνει τον ρυθμό και με πλήθος συνθημάτων να δονούν την ατμόσφαιρα: «Η πατριαρχία όλες μας πληγώνει, στο δρόμο, στη δουλειά, ποτέ καμία μόνη», «Θα βγαίνω, θα πίνω και λόγο δεν θα δίνω», «Με τις μετανάστριες είμαστε μαζί – Επαναπροώθηση σε μπάτσους και ναζί» κ.ά. Η πορεία κατέληξε, μέσω της Σταδίου, στην πλατεία Κλαυθμώνος, με τους συμμετέχοντες να εκφράζουν την ικανοποίησή της για την παρουσία εκατοντάδων ανθρώπων -ήταν εμφανώς μεγαλύτερη η συμμετοχή από την περυσινή κινητοποίηση- που βγήκαν στους δρόμους για να καταδικάσουν την έμφυλη βία, τον σεξισμό και την πατριαρχία.

* Περισσότερα για τις αδελφές Μιραμπάλ

**Σχετικό κείμενο της Πρωτοβουλίας γυναικών ενάντια στην πατριαρχία

***Περισσότερα για τις τρεις δικαστικές υποθέσεις: 

Συγκέντρωση-πορεία για το δικαίωμα στην γυναικεία αυτοάμυνα

Σχόλια

X