ΟΧΙ στους ατέρμονους εσωτερικούς διαλόγους που μας τρώνε τα σωθικά. Να τις φωνάζουμε τις λέξεις. Να παίρνουν σάρκα και οστά οι φόβοι. Να βλέπουμε τον αντίπαλο.
ΟΧΙ στο δήθεν, στο ψεύτικο, στο κάλπικο. Να έχει υπόσταση η πραγματικότητα. Οι αδυναμίες είναι για το ανθρώπινο είδος.
ΟΧΙ στη σιωπή. Λαιμητόμος πάνω από τα κεφάλια μας. Σκουλήκι που σιγοτρώει ψυχές.
ΟΧΙ στα παγωμένα χαμόγελα. Η καρδιά έχει ανάγκη τη ζεστασιά. Να φωτίσει σκοτάδια.
ΟΧΙ στο ελάχιστο της αγάπης. Εκείνη είναι άμετρη, επαναστάτρια, πεισματάρα.
Δεν πληγωθήκαμε ποτέ. Μόνο κάτι βράδια ατέλειωτα γλείφαμε τα πόδια μας που πάτησαν αγκάθια και δεν προλάβαμε να βροντοφωνάξουμε όλα τα ΟΧΙ που μας έκλεισαν το λαιμό…

Σχόλια

Αρθρογράφος

Κλειώ Βλαχάκη

Ζει στο Ηράκλειο της Κρήτης. Σπούδασε Ιστορία – Αρχαιολογία και Συντήρηση Έργων Τέχνης αλλά εργάζεται στην εκπαίδευση. Πιστεύει στην αυτοδιάθεση των ανθρώπων και στην ελευθερία. Ονειρεύεται ακόμα σαν παιδί κι ελπίζει πως κάποτε θα καταφέρουμε να αλλάξουμε τον κόσμο. Γράφει όταν οι σκέψεις στριμώχνονται και διεκδικούν χώρο στο κεφάλι της. Έχει πια την πεποίθηση ότι όλοι είμαστε περαστικοί κι έχουμε την ανάγκη να βρούμε άξιους συνταξιδιώτες που θα λέμε μόνο αλήθειες. Αγαπημένες της λέξεις η ουτοπία και η χαρμολύπη. Ίσως γιατί έχει καταλάβει πως αυτό είναι η ζωή.

Σχετικά Άρθρα

X