Μια ρουφηξιά μόνο κατέβηκε…

Υπέγραψε μία ακόμα πρωτιά με τον αδερφό μου

Εκείνος στα απλά καλύτερος, εγώ στα περίπλοκα δάγκωνα τα χείλη

 

Τα σακάτεψα και τι κατάλαβα;

Όσες φορές και αν τα μάτωσα, απλώς κατέγραφα

Μετρούσα,

αγωνίες, άγχη, ψέματα, υποκρισίες, λάθη, προδοσίες

 

Κάποια στιγμή με άφησαν κι αυτά

Δεν μπορούσα να τα ελέγξω

Ήταν πλέον εκπαιδευμένα

Ήξεραν το πότε και το πώς

Και είναι ωραίο να έχεις κάτι δικό σου

 

Έκλεψα τον εαυτό μoυ λοιπόν

Και αυτός εμένα

Έτσι πάει…

 

Σχέσεις δυαδικότητας

Σχέσεις μιας βραδιάς σε ένα παγκάκι

 

Από εκεί που ξεκίνησε, εκεί που κατέληξε

Αλλά αν θες να μάθεις την αλήθεια ρώτα τα χείλη

Αυτά ξέρουν το πότε, το πώς, το γιατί

  …

Σιωπή. Ακόμα κι αν δεν έχεις πει τίποτα, έχουν ειπωθεί τα πάντα

«Άρχισες και εσύ;»

Καλύτερα να μασάς ένα τσιγάρο, παρά να δαγκώνεις φίλε…

Σχόλια

Αρθρογράφος

Κώστας Παπαντωνίου

Γεννήθηκε και ζει στα Εξάρχεια. Αγαπά τους τοίχους, τους αγώνες και τους ανθρώπους τους. Του αρέσει να φωτογραφίζει και να γράφει για όσα δεν μπόρεσε να φωτογραφίσει. Από τα 9 του κυκλοφορεί με μια εφημερίδα στο χέρι και συνεχίζει να γράφει σε μπλοκάκι στα ρεπορτάζ. Ακούει Verve, Μπαλάφα και Grunge. Διαβάζει ό,τι του γυαλίσει στις βιτρίνες της Καλλιδρομίου, της Ζωοδόχου Πηγής, της Θεμιστοκλέους. Αγαπά τα νησιά και κάποτε θέλει να ζήσει σε ένα από αυτά. Μέχρι τότε, κάνει ό,τι περνάει από το χέρι του για μια διαφορετική δημοσιογραφία, με πολλά αυτοδιαχειριζόμενα 3point και γραφιάδες χωρίς περιορισμούς. Venceremos.

Σχετικά Άρθρα

X