Ο Τζέρεμι Κόρμπιν, ο νέος ηγέτης του Εργατικού Κόμματος στη Βρετανία, που εξελέγη πρόσφατα με το ασύλληπτο και συνάμα ιστορικό 59,5%, επιβεβαιώνοντας τις εκτιμήσεις που υπήρχαν και ξεπερνώντας κατά πολύ το ρεκόρ του Τόνι Μπλερ, επιχειρεί από την πρώτη μέρα να δώσει το νέο πολιτικό στίγμα για τους Εργατικούς.  Έδωσε το παρών στη μεγάλη εκδήλωση που έγινε για το καλωσόρισμά των προσφύγων και κατήγγειλε το κυβερνητικό νομοσχέδιο που προβλέπει την αυστηροποίηση των προϋποθέσεων για την κήρυξη απεργίας.

Ο Τζέρεμι Κόρμπιν συνεχίζει στο δρόμο που είχε χαράξει από παλιότερα. Υπάρχουν 15 φορές στην ιστορία που μπορούν να θεωρηθούν σταθμοί για την πολιτική του πορεία. Τους 15 αυτούς σταθμούς θυμόμαστε και καταγράφουμε.

1. Άπαρτχάιντ:  Αποτέλεσε φανατικό υποστηρικτή των θέσεων του Νέλσον Μαντέλα. Συνελήφθη το 1984 επειδή διαδήλωνε έξω από το προξενείο της Βόρειας Αφρικής.

2. Χιλή: Διενέργησε καμπάνια ώστε να βρεθεί ενώπιον της δικαιοσύνης ο δικτάτορας Πινοσέτ. Το 1998 ο Πινοσέτ συνελήφθη στο Λονδίνο.

3. Δικαιώματα LGBT:  Σε αντίθεση με τους συντηρητικούς o Κόρμπιν, αν και συχνά στοχοποιήθηκε, τα υπερασπίστηκε με σθένος. Καταψήφισε τις σχετικές διατάξεις που δαιμονοποιούσαν τις σχέσεις ομόφυλων ζευγαριών, ενώ πρόσφατα παρευρέθηκε στην πορεία υπερηφάνιας στο Λίβερπουλ.

4. Απεργία ανθρακωρύχων: Στάθηκε απέναντι στην ηγεσία των Εργατικών και υποστήριξε τον αγώνα των εργατών που είχε στόχο να εμποδίσει την απόλυτη καταστροφή της βιομηχανίας και την εκτόξευση της ανεργίας στις τοπικές κοινωνίες.

5. Ιράκ: Τις δεκαετίες ‘70 και ‘80, ενώ το Ηνωμένο Βασίλειο και η Δύση πουλούσαν όπλα στο σύμμαχό τους Σαντάμ Χουσεϊν, ο Κόρμπιν είχε ξεσηκώσει τον κόσμο για το θέμα, διοργανώνοντας καμπάνιες και συμμετέχοντας στις διαδηλώσεις. Αντίστοιχα ενεργός ήταν για τις δολοφονίες των Ιρακινών Κούρδων από το απολυταρχικό καθεστώς του Σαντάμ.

6. Βομβιστικές επιθέσεις σε Μπέρμπινγχαμ και Γκίλφορντ: Στάθηκε στο πλευρό των άδικα καταδικασθέντων, για τους οποίους εν τέλει οι δικαστικές αποφάσεις ακυρώθηκαν.

7. Συνομίλησε με το Sinn Fein: Τη δεκαετία του ’80, ο Κόρμπιν επικρίθηκε γιατί ήρθε σε διάλογο με το ιρλανδικό κόμμα Sinn Fein. Την ίδια ώρα η κυβέρνηση της Βρετανίας ισχυριζόταν πώς δεν θα μιλούσε ποτέ σε τρομοκράτες. Όπως όμως αποκαλύφθηκε αργότερα, βρισκόταν σε μυστικές συνομιλίες και οι επιθέσεις της στον Κόρμπιν ήταν για τα μάτια του κόσμου.

8. Δίδακτρα: Είχε ταχθεί ενάντια στην εισαγωγή διδάκτρων στα Πανεπιστήμια, την οποία ήθελε να εφαρμόσει το κόμμα του.

9. Ιδιωτική πρωτοβουλία σε δημόσιες υποδομές: Διαφώνησε με το μοντέλο χρηματοδότησης στην κατασκευή σχολείων και νοσοκομείων. Αντί οι υποδομές να κατασκευάζονται μετά από κυβερνητικό δανεισμό, πρώτα κατασκευάζονταν και στη συνέχεια νοικιάζονταν στο κράτος. Η συνέπεια ήταν να επιβαρυνθούν φορολογικά δυσανάλογα περισσότερο οι πολίτες με την αξία των υποδομών.

10. Αφγανιστάν: Κόντρα στο ρεύμα, εναντιώθηκε στην εισβολή και στην κατοχή του Αφγανιστάν το 2001, τη χρονιά που είχε προηγηθεί η επίθεση της 11ης Σεπτεμβρίου στη Νέα Υόρκη. Το 2009, οι περισσότερες δημοσκοπήσεις έδειχναν ότι η πλειοψηφία του κόσμου ήταν ενάντια στον πόλεμο και η Βρετανία τελικώς απέσυρε τα στρατεύματά της τον Οκτώβριο του 2014.

11. Ιράκ (2): Εναντιώθηκε στον πόλεμο στο Ιράκ το 2003. Συνέβαλε καθοριστικά στη διοργάνωση της μεγαλύτερης αντιπολεμικής διαδήλωσης στην ιστορία της Βρετανίας και παραμένει ηγετική φυσιογνωμία στην πρωτοβουλία  να σταματήσουν οι πολεμικές συρράξεις.

12. Παλαιστίνη: Ο Κόρμπιν είναι μακροχρόνιος υποστηρικτής των δικαιωμάτων του Παλαιστινιακού λαού. Ακόμη και σε περιόδους που η κοινή γνώμη στη Δύση ήταν εχθρική προς την Παλαιστίνη. Τον προηγούμενο χρόνο, μετά από συνεχείς πολιτικές μάχες, ψηφίστηκε στη Βουλή η αναγνώριση της Παλαιστίνης.

13. Σιδηρόδρομοι: Ήταν και παραμένει υπέρμαχος του δημόσιου χαρακτήρα στους σιδηρόδρομους. Το επιχείρημα ότι οι ιδιωτικοποιήσεις θα αυξήσουν τον ανταγωνισμό και χαμηλότερα ναύλα, αποδείχτηκε λάθος. Αντ’ αυτού τα ναύλα εκτοξεύτηκαν, καθώς αυξάνονταν από χρόνο σε χρόνο.

14. Πυρηνικά όπλα: Εναντιώνεται πλήρως στην κατοχή τους από τη Βρετανία. Οι δημοσκοπήσεις δείχνουν επίσης ότι η πλειοψηφία των πολιτών της Βρετανίας δεν θέλει να ξοδεύονται κάθε χρόνο τεράστια ποσά ώστε να συντηρείται και ανανεώνεται το πυρηνικό οπλοστάσιο της χώρας.

15. Λιτότητα: Η αναποτελεσματικότητα που χαρακτηρίζει τις εφαρμοζόμενες πολιτικές λιτότητας βρίσκει επίσης απέναντι τον Κόρμπιν. Το κοινωνικό κόστος είναι σοκαριστικό με πιο χαρακτηριστικό του στοιχείο την άνοδο της παιδικής φτώχειας. Ο ίδιος πιστεύει σε ένα άλλο μοντέλο πολιτικής με προτεραιότητα στις κοινωνικές ανάγκες και όχι στις τράπεζες.

 

Πηγή: theworldturnedupsidedownne.wordpress.com

 

Σχόλια

X