Λουλούδια, κάρτες, γλυκά και δώρα. Όλοι κάποια στιγμή υπήρξαμε θύματα του υπερκαταναλωτικού βέλους του Αγίου Βαλεντίνου. Η γιορτή των ερωτευμένων είναι –όσο τετριμμένο και να ακούγεται πια- το δώρο του καπιταλισμού στην αγορά του έρωτα (και εκεί που θα περίμενες και φέτος να το διατυμπανίσει η ΚΝΕ, αυτή το 2014 ανακαλύπτει τη μαγεία του youtube).

Στις μέρες μας, εμπορευματοποιείται μέχρι και το συναίσθημα. Μέχρι και ο έρωτας αφορά την οικονομία. Μέχρι και για τον έρωτα πρέπει το σύστημα να ξέρει πως θα ικανοποιείται με καρδούλες, κούπες με βελάκια και κόκκινα τριαντάφυλλα (κάτι ήξερε ο Foucault).

Στο τρυπάκι του «σκέπτεσθαι περί την 14η Φλεβάρη» έχω πέσει, έχεις πέσει, έχουμε πέσει… «Πώς θα ήταν αν…», «πώς θα είναι όταν…», «δεν θέλω καν..»,  «θέλω να…» και λοιπά. Μπορεί η γιορτή των ερωτευμένων να ήταν δύο μέρες πριν, αλλά ποτέ δεν είναι αργά για λίγες καλές συμβουλές γύρω από το θέμα. Ρωτήστε τον Noam Chomsky…

Εξάλλου, δεν είναι λίγοι εκείνοι που σκέφτηκαν να ρωτήσουν τον διεθνούς φήμης Αμερικανό γλωσσολόγο, συμβουλές περί… ραντεβού! Μάλιστα, συχνά τον ρωτούν και σε email…

Δυστυχώς ο ίδιος απαντά πως δεν ασκεί το επάγγελμα 70 χρόνια τώρα… Δεν νομίζω, βέβαια, πως θα είχε πλούσιες εμπειρίες να μεταφέρει, μιας και παντρεύτηκε τη γυναίκα που γνώρισε όταν ήταν πέντε χρονών! Μεγάλος έρωτας.

 «Πρόκειται για έναν αδιάσπαστο δεσμό. Η ζωή είναι άδεια χωρίς αυτόν», θα πει ο Chomsky. Φαίνεται πως έχει δίκιο.

Σχόλια

X