Γεμίσαμε από φίλους που δεν λέμε ούτε καλημέρα

Από ανθρώπους άδειους σαν ξεχασμένα καζάνια σε αποθήκες κλειστών εστιατορίων

Μόνο που εμείς ακόμα βράζουμε κι αργοπεθαίνουμε

Κι εκείνοι σουλατσάρουν πάνω στα όνειρα μας

Τα τσαλακώνουν όπως τσαλάκωσαν μια και καλή το είναι τους

 

Γεμίσαμε από ανθρώπους που χουν στο στόμα το συγνώμη,

το ευχαριστώ, το μη στενοχωριέσαι

To φτύνουν και σαν το σάλιο τους επιστρέφει πάλι

Νομίζουν ότι γλυκαίνουν τη ψυχή των άλλων

Μόνο που δεν φτάνει

Και δεν φτάνει γιατί φίλε,

Γεμίσαμε από λόγια

Κι οι πράξεις έχουν κλειστεί σ’ ένα σεντούκι,

να βλέπουν από την κλειδαρότρυπα την ευτυχία να φεύγει

Σχόλια

Αρθρογράφος

Κώστας Παπαντωνίου

Γεννήθηκε και ζει στα Εξάρχεια. Αγαπά τους τοίχους, τους αγώνες και τους ανθρώπους τους. Του αρέσει να φωτογραφίζει και να γράφει για όσα δεν μπόρεσε να φωτογραφίσει. Από τα 9 του κυκλοφορεί με μια εφημερίδα στο χέρι και συνεχίζει να γράφει σε μπλοκάκι στα ρεπορτάζ. Ακούει Verve, Μπαλάφα και Grunge. Διαβάζει ό,τι του γυαλίσει στις βιτρίνες της Καλλιδρομίου, της Ζωοδόχου Πηγής, της Θεμιστοκλέους. Αγαπά τα νησιά και κάποτε θέλει να ζήσει σε ένα από αυτά. Μέχρι τότε, κάνει ό,τι περνάει από το χέρι του για μια διαφορετική δημοσιογραφία, με πολλά αυτοδιαχειριζόμενα 3point και γραφιάδες χωρίς περιορισμούς. Venceremos.

Σχετικά Άρθρα

X