Το περίμενα ότι θα ερχόταν, αργά ή γρήγορα, αυτή η ώρα. Το περίμενα και είχα συμβιβαστεί με την ιδέα πως κάποια στιγμή θα έβλεπα έναν κύκλο που συμπληρωνόταν επί περισσότερο από δυο δεκαετίες να κλείνει. Έχει περίπου δυο βδομάδες που οι Active Member ανακοίνωσαν το τέλος της διαδρομής αλλά «το τέλος είναι η μαγεία» όπως γράφουν και οι ίδιοι. Από αύριο ξεκινά το τελευταίο μαγικό ταξίδι τους, η τελευταία τους περιοδεία πριν γραφτεί το όνομά τους στην ελληνική hiphop ιστορία.

Το δικό μου μαγικό ταξίδι μαζί τους ξεκίνησε περίπου μια δεκαετία πριν, στα πρώτα χρόνια της εφηβείας, εκεί που ξεκινάς να χτίζεσαι σαν άνθρωπος. Και μπορώ να πω πως ευχαριστώ τους Active Member για τη βοήθειά τους στο χτίσιμο. Σίγουρα δεν είμαι μόνος, μπορώ χωρίς κόπο να σκεφτώ αρκετούς άλλους ανθρώπους που στα θεμέλια της ψυχής τους έχουν χαραγμένους τους στίχους τους.

Από μια «Διαμαρτυρία» ξεκίνησαν όλα και φτάσαμε, περνώντας τα «Χρόνια της Παρακμής», στα όμορφα, με τους Active Member να δημιουργούν γύρω τους κάτι περισσότερο από ένα «νέο» είδος μουσικής. Να δημιουργούν μια νέα οικογένεια. Το hiphop βέβαια δεν είναι νέο, στην Ελλάδα των 90s όμως, έπρεπε κάπως να ξεχωρίζεις από το… φαντεζί hiphop. Ο τρόπος βρέθηκε και το όνομά του ήταν lowbap.

Με αφορμή τη διάλυσή τους πολλά έχουν ειπωθεί και πολλά θα ειπωθούν. Πολλά «ποπ» Μέσα θα τους θυμηθούν, πολλά «αντίπαλα δέη» θα ξεσπαθώσουν. Η αλήθεια όμως είναι μία, και κρύβεται στις συναυλίες τους.

Από τις επετειακές μεγάλες συναυλίες που επικρατεί το αδιαχώρητο και τις συμμετοχές τους στο Rockwave μέχρι το πιο μικρό live των 100 – 120 ατόμων. Το πάθος είναι ίδιο, η ψυχή είναι ίδια, η δύναμη είναι ίδια πάνω και κάτω από τη σκηνή. Αυτοί είναι οι άνθρωποι στους οποίους θα λείψουν οι Active Member, αυτοί είναι οι άνθρωποι που θα λείψουν στους Active Member. Κι αυτό που μένει, θα είναι πάντα το Σκιάχτρο και η μεγάλη αγκαλιά της οικογένειας του lowbap.

Στην πρώτη μου συναυλία, τον ματωμένο Δεκέμβρη του ’08, δεν καταλάβαινα γιατί γίνεται αυτή η μεγάλη αγκαλιά. Στη δεύτερη το ίδιο. Μετά το συνειδητοποίησα και έβαλα και αυτό το «τελετουργικό» στην καρδιά μου.

Το κενό που θα μείνει όταν ολοκληρωθεί ο τελευταίος κύκλος συναυλιών των Active Member θα είναι ίσως η μεγαλύτερη «τρύπα» στο ελληνικό hiphop και όχι μόνο –κάτι παρόμοιο με μια διάλυση των Metallica για τη μέταλ. Παρ’ όλα αυτά κρατάμε πολλές αναμνήσεις, ακόμα περισσότερες μουσικές και στίχους. Κρατάμε όσα όμορφα ζήσαμε μαζί τους τόσα χρόνια. Κρατάμε, ακόμα, όλα τα συγκροτήματα που γεννήθηκαν μέσα στο lowbap και γράφουν το δικό τους δρόμο, όπως και όλους όσοι ήταν εκεί από την πρώτη μέρα, όλους όσοι «μπήκαν» αργότερα στην οικογένεια, όλους όσοι την απαρτίζουν.

Αυτό το κείμενο ξεκίνησε σαν ένα αφιέρωμα. Τελικά όμως καταλήγει, γι΄ άλλη μια φορά, σε μια καταγραφή συναισθημάτων. Πώς αλλιώς θα μπορούσε να γίνει, όταν ένα μεγάλο κομμάτι της ζωής σου φτάνει στο τέλος του;

Όπως ανακοίνωσαν και οι ίδιοι, πλέον θα επικεντρωθούν σε κάποια solo project. Οπότε δεν θα μας «αφήσουν μόνους μας εδώ με τις κουφάλες». Είναι διαφορετικό όμως. Εμείς πάλι εκεί θα είμαστε, αλλά πάλι κάτι θα λείπει. Ευτυχώς η κληρονομιά που αφήνουν είναι αρκετά μεγάλη για να παρηγορηθούμε…

Για την ιστορία, να σημειώσουμε πως ο τελευταίος κύκλος συναυλιών των Active Member ξεκινάει αύριο στον Ελληνικό Κόσμο και περισσότερες λεπτομέρειες για όλες τις στάσεις υπάρχουν στο επίσημο site του συγκροτήματος. Ας δώσουμε ραντεβού σε κάποια από αυτές.

Σχόλια

X