Η αλήθεια είναι ότι όλα έγιναν πολύ γρήγορα. Ο χαρακτηρισμός «άνθρωπος» αντικαταστάθηκε από τους χαρακτηρισμούς κοντός ή ψηλός, χοντρός ή λεπτός, έξυπνος ή ανόητος, όμορφος ή άσχημος…άσπρος ή μαύρος.

Όλοι διαχωρίστηκαν σε επίθετα, σε ομάδες, σε τάξεις, σε κάστες, σε ταμπέλες, σε χρώματα.

Και αυτόματα ξεχάσαμε πραγματικά το ποιοι είμαστε. Μπήκαν τόσες λέξεις ανάμεσά μας που πιστέψαμε ότι αυτές οι λέξεις υπάρχουν όντως. Γένος, αίμα, καταγωγή, DNA, φύλο, δέρμα, χρώμα, γλώσσα, θρήσκευμα, εθνικότητα, έθνος, ξένος, Αλβανός, Πακιστανός…είναι ορισμένες από τις λέξεις που τους έδωσαν άλλο νόημα.

Λίγο περισσότερο μίσος αυτό το νόημα έδωσαν. Αυτό μας έδωσαν, μας το μοίρασαν απλόχερα, μας το φύτεψαν στα μυαλά μέσα από τηλεοπτικούς δέκτες, μέσα από τα σχολεία, μέσα από την ιστορία, μέσα από την ίδια την δημοκρατία τους. Και το μασήσαμε για φυσιολογικό, το κάναμε γαργάρα, το αγνοήσαμε ή το ψηφίσαμε και τελικά μας κυριεύει…παίρνει τις κοινωνίες μας, το μέχρι τώρα αναντίρρητο δικαίωμά μας να είμαστε όλοι άνθρωποι.

Το κυριότερο μας έπεισαν ότι η αξία της ανθρώπινης ζωής μετριέται, ότι κάποιες αξίζουν περισσότερο και κάποιες λιγότερο.
Έτσι το Σάββατο ένας 18χρονος έφυγε από την ζωή γιατί ήταν ξένος, γιατί ήταν άλλος, γιατί ήταν κατώτερος, γιατί ήταν «μαύρος»…μαύρος όπως το χρώμα της ζωής μας πια.

*Ο 18 χρονος βρέθηκε τραυματισμένος από αιχμηρό αντικείμενο το βράδυ του Σαββάτου στο Πεδίον του Άρεως. Ξεψύχησε λίγες ώρες μετά. Τα αίτια της επίθεσης δεν είναι γνωστά, ούτε το όνομά του. Ήταν μετανάστης.

Σχόλια

X