Η λογοκρισία μόνο ως έννοια καινούρια ή μόδα της εποχής δεν θα μπορούσε να χαρακτηριστεί. Το πρώτο μουσικό κομμάτι, μάλιστα λογοκρίθηκε το 1735 στην Αμερική, χώρα που διατηρεί παράδοση σε αυτό το τομέα με το Ηνωμένο Βασίλειο να αποτελεί το σταθερό ανταγωνιστή της. Τρία τραγούδια, λογοκρίθηκαν για διαφορετικούς λόγους αλλά ποτέ τα φίμωτρα δεν στάθηκαν και δεν θα σταθούν ικανά  να κρύψουν την αληθινή αξία της μουσικής.

 

With`a little help from my friends- Beatles

Ήταν 1970 όταν ο πρόεδρος της Αμερικής, Richard Nixon, δήλωνε ότι το περιεχόμενο της ροκ μουσική πρέπει να εξετάζεται και να ελέγχεται για τυχόν ανήθικα ή υπέρ των ναρκωτικών μηνύματα. Σε μία ομιλία του στο Λας Βέγκας, ο  τότε αντιπρόεδρος Spiro Agnew, είχε υποδείξει ότι τo συγκεκριμένο τραγούδι είναι η απόδειξη ότι το συγκρότημα επικοινωνεί με κρυφά μηνύματα και διαφθείρει τη νεολαία. Από τότε και έπειτα, όποιο ραδιόφωνο τολμούσε να παίξει το κομμάτι, έχανε την άδειά του και εν γένει απαγορεύτηκε η μετάδοση τραγουδιών με αμφισβητήσιμο νόημα.

 

 

 

Too Drunk to Fuck- The Dead Kennedys

Παρ’ όλο που ο προκλητικός για τα δεδομένα της εποχής τίτλος του κομματιού, δεν επέτρεψε σε αρκετά δισκοπωλεία να το φιλοξενήσουν στα ράφια του, εντούτοις το κομμάτι κατάφερε να σκαρφαλώσει στην 36η θέση των βρετανικών chart. Ήταν η πρώτη φορά στα χρονικά της βρετανικής μουσικής που ένα κομμάτι, το οποίο περιλαμβάνει τη λέξη «fuck» στο τίτλο του, κατάφερε να φτάσει τόσο ψηλά.

 

Απαγορεύτηκε από το ΒΒC και πολλά ακόμη ραδιόφωνα και μέσα, ενώ οι εκφωνητές αρνούνταν να πουν στον αέρα ολόκληρο το τίτλο του, γεγονός, το οποίο δεν θα μπορούσε να αφήσει αδιάφορο το συγκρότημα. Η απάντηση τους ήταν ένα αυτοκόλλητο, το οποίο προμήθευσαν ορισμένα δισκοπωλεία για να καλύψουν την αμφιλεγόμενη λέξη . Στο αυτοκόλλητο ήταν γραμμένη η εξής φράση : «Eίσαι το θύμα ενός ακόμη λιανοπωλητή που φοβάται να παραμορφώσει το μυαλό σου αποκαλύπτοντας το τίτλου του άλμπουμ, για αυτό ξεκόλλησε το σιγά-σιγά και δες..!»

 

God Save the Queen- Sex pistols

Ως γνήσιο punk συγκρότημα, η αντίθεση τους προς κάθε τι καταπιεστικό και ψεύτικο, δεν θα μπορούσε να μην εκφράζεται και μέσω της μουσικής τους. Ο τίτλος του ολόιδιος με τον Εθνικό ύμνος της Αγγλίας, το κομμάτι αυτό αποτελούσε μία άμεση καταγγελία της μοναρχίας αλλά και της Βασίλισσας Ελισάβετ ΙΙ.

 

Τόσο ο τίτλος, όσο οι στίχοι αλλά και το εξώφυλλο θεωρήθηκαν προκλητικά αλλά και αμφιλεγόμενα για τη συντηρητική και φιλο-βασιλική τότε κοινωνία. Η μετάδοση του απαγορεύτηκε άμεσα από το BBC αλλά και την ανεξάρτητη αρχή του ραδιοφώνου στη Μεγάλη Βρετανία.

 

Παρ’ όλα αυτ΄ακατάφερε να φτάσει στη δεύτερη θέση των charts, και δεν ήταν λίγοι αυτοί που υποψιάζονταν ότι το BBC, όντας υπεύθυνο των καταμετρήσεων είχε νοθεύσει τις πωλήσεις ώστε να μην φτάσει ποτέ στο νούμερο 1!

Σχόλια

X