modelinoΜε αφορμή την έκρυθμη κατάσταση στη Βενεζουέλα το τελευταίο διάστημα, η μις Υφήλιος του 2009, Fernandez Krupij ξεκίνησε μία καμπάνια ενάντια στις πολιτικές του Μαδούρο, συνεχίζοντας τη δράση κάποιων άλλων μοντέλων ονόματι misses4peace που μέσω του twitter αποπειράθηκαν να  στείλουν το ίδιο μήνυμα λίγους μήνες πριν.

 

 

Δύο σκέψεις γεννιούνται άμεσα. Αφενός, εάν τα μοντέλα που υπηρετούν λίγο πολύ το χώρο του lifestyle, χρησιμοποιούνται έμμεσα στην προκειμένη για να στηρίξουν την αντιπολίτευση και κατά συνέπεια την αμερικάνικη παρέμβαση (όπως έχει τύχει πολλάκις το lifestyle να κρατά μία στάση απολιτίκ ουδετερότητας ή υποστήριξης της κυρίαρχης γνώμης). Αφετέρου, μας εντυπωσιάζει, όσο και να διαφωνούμε με τον προσανατολισμό της, η κινητοποίηση των μοντέλων μέσα από το χώρο της μόδας, που σπάνια ανοίγει το δίαυλο επικοινωνίας μεταξύ του μικρoκόσμου της και της κοινωνίας.

Το ίδιο παράτολμο -για τα standards του modeling- βήμα, έχουν κάνει και άλλα μοντέλα, αποδεικνύοντας πως είναι κάτι παραπάνω από ανορεξικά υποχείρια των σχεδιαστών και οίκων μόδας που πίνουν coca cola light στα παρασκήνια και «τα βάζουν» με την κομμώτρια αν φριζάρει το μαλλί τους.

Ωστόσο, ο στόχος μας δεν είναι να χωρίσουμε τα μοντέλα σε περισσότερο ή λιγότερο συνειδητοποιημένα, αλλά να επισημάνουμε πως και αυτός ο χώρος όπως και άλλοι (που ενδεχομένως να μην το περιμένουμε), μπορούν να χρησιμοποιηθούν ως μέσο για την προβολή και την επίλυση -γιατί όχι;- διάφορων κοινωνικών ζητημάτων.

10150052_10152256747177999_278986789_n

Το πιο ζωντανό παράδειγμα που μας έρχεται στο μυαλό μονομιάς, είναι η Waris Dirie- που πολλοί θα θυμόμαστε την ιστορία της από το «Λουλούδι της Ερήμου»- η οποία πρωτοέφερε στο προσκήνιο, με μία συνέντευξή της στο Marie Claire, το φαινόμενο της κλειτοριδεκτομής που εφαρμόζεται σε γυναίκες και παιδιά στην Αφρική ακόμη και σήμερα. Το όνειρό της όμως δεν παρέμεινε σε αυτή την απλή δημοσιοποίηση του προβλήματος, αλλά και σε έναν αγώνα για να ευαισθητοποιηθούν χώρες και αρμόδιοι οργανισμοί, έτσι ώστε να αλλάξει το βασανιστήριο που δε σημαδεύει μόνο ένα σημείο του σώματός της γυναίκας, αλλά και τη μετέπειτα ζωή της. Το έργο της, την έκανε ιδρύτρια του οργανισμού “Dessert Flower” αλλά και πρέσβειρα του Ο.Η.Ε για αρκετά χρόνια.

Με διαφορετικό αίτημα, αλλά αρκετά αναγκαίο, έχουμε δει αρκετά μοντέλα να κυκλοφορούν γυμνά ή να παρεμβαίνουν σε κάποια πασαρέλα, διαδηλώνοντας υπέρ της προστασίας των ζώων και κατά της χρήσης γούνας από τους σχεδιαστές μόδας στις collection τους, σε συνεργασία με την Greenpeace ή και όχι. Πολύ γνωστή έγινε η διαμαρτυρία της Katie Cleary έξω από τα καταστήματα των Kim, Khloe και Kourtney Kardashian καθώς και η γυμνή φωτογράφηση της Joanna Krupa με το χαρακτηριστικό moto: “ I’d rather go naked than wear fur”. Εξίσου ηχηρός έγινε και ο ακτιβισμός πέρυσι στην εβδομάδα μόδας του Μιλάνο, όπου στάθηκαν μπροστά στο Roberto Cavalli και του φώναξαν: «Η μόδα σου, ο θανατός τους».

1351386660_9326_joannakrupa2-large

Μπορεί τέτοιες δράσεις να φαντάζουν συμβολικές σε σύγκριση με πιο στοχευμένες και συγκροτημένες πολιτικές κινητοποιήσεις και σίγουρα μας βάζει σε σκέψεις η σχετικά ελλιπής ή μη δημοσιευμένη πολιτική τους κατεύθυνση. Όμως, οφείλουμε να αναγνωρίσουμε την απόπειρα αυτή που κάποια στιγμή ίσως έρθει σε πιο άμεση σύμπλευση με την κοινωνία, όπως και το γεγονός ότι απαιτεί μεγάλη δύναμη και ρίσκο να έρθεις σε μία face to face σύγκρουση με τον Cavalli, που στην προκειμένη ίσως είναι και ο εργοδότης σου…

feed_43399_img_1-656x454

Μάιρα Ζαρέντη

Σχόλια

X