Η ζωή παίζει με το απρόβλεπτο, παραβαίνει τους κανόνες της λογικής, δεν επιτρέπει την πεπατημένη, σε ξεγελά όταν πιστέψεις ότι η τελευταία υπάρχει.  Γι’ αυτό και πολλοί τη φωνάζουν πουτάνα.

Όσο περισσότερο την ταΐζεις, όσα περισσότερα της δίνεις, άλλο τόσο αχάριστη και άπληστη αποδεικνύεται. Όταν πάλι γίνεται τ’ αντίστροφο, όχι μόνο δεν σου γυρνά την πλάτη, αλλά σου φέρνει την ευτυχία στο πιάτο. Ένα πελώριο γιατί απασχολεί ανθρώπους κι ανθρώπους, γενιές και γενιές, χωρίς φυσικά να παίρνουν απάντηση. Μάλλον δεν μπορεί και κανείς να τους τη δώσει.

Αν φανταστούμε όμως μια ζωή με λογικά πράξεις και αποτελέσματα, όπου το 2+2 θα κάνει μόνο 4 και ποτέ 5 αυτόματα, όχι μόνο δεν βρήκαμε την λύση της εξίσωσης για έναν άνετο και όμορφο βίο, αλλά ένα ασφαλή και σίγουρο τρόπο για την ανία.

 

Παύλος Παυλίδης – Χαζοπούλι

Κι αναρωτιέμαι απ’ το πρωί, μα τι ζωή είναι αυτή;
Όσο της δίνω, άλλο τόσο μου ζητάει…
Κι ακούγεται από την αυλή μια “τσιριτρό” μια “τσιριτρί”
το χαζοπούλι με κοιτάζει και γελάει…

Μπορεί στ’ αλήθεια “τσιριτρό” να πει: “όλοι με λέν’ χαζό,
γιατί όποιος στήσει την παγίδα του με πιάνει”…
Κι ίσως σημαίνει “τσιριτρί”: “εγώ είμ’ ένα χαζό πουλί,
εμένα ο ουρανός αυτός μου φτάνει”…


Ο Παύλος Παυλίδης αναρωτιέται και απαντά, χωρίς ν’ αγγίζει την μεμψιμοιρία. Αντιθέτως εξυμνεί την ελευθερία. Την ελευθερία που έχουμε μπροστά μας, αλλά ποτέ δεν είναι αρκετή όσες φορές κι αν την κατακτάμε.

 

Ορφέας Περίδης – Μάρτιος

Ήλιος καίει κι εγώ κρυώνω
τώρα που ξυπνούν τα δέντρα
την ασπίδα κάντε τάσι
βάλτε την πάνω στο μαγκάλι
το κρασί το πετρωμένο
σαν κρασί να τρέξει πάλι
τραγουδάτε τραγουδάτε
μια να κλαίτε, μια γελάτε
.


Η άνοιξη αλλάζει τη διάθεση και η ζωή συνηθίζει να χαμογελά περισσότερα μέσα από τ’ ανθισμένα λουλούδια, τον ήλιο, τη ζεστασιά που μας έλειψε. Ο Μάρτιος είναι ένας από τους 12 μήνες του Ορφέα Περίδη. Μέσα από τα δικά του μάτια και τα δικά του συναίσθημα για τον καθένα. Χρειάστηκαν 5 χρόνια μας είπε  για να τον τελειώσει. Άξιζε και με το παραπάνω η αναμονή…

*Αντί του inbox σήμερα, θα ταξιδέψουμε στις παλιές καλές εποχές του ραδιοφώνου. Ο Γιάννης Αγγελάκας μιλά στον Μελωδία  και τον Οδυσσέα Ιωάννου για την τότε συμμετοχή του στην ταινία “Ο χαμένος τα παίρνει όλα”, τις Τρύπες, τον Παύλο Σιδηρόπουλο, την Καινούρια Ζάλη και την ελληνική ροκ σκηνή…

*Συνεχίζετε να στέλνετε τις δικές σας προτάσεις στο papantoniou90@yahoo.gr, νέο ραντεβού την ερχόμενη Τρίτη.

Το 3point magazine είναι ένα οριζόντια δομημένο μέσο που πιστεύει ότι η γνώμη όλων έχει αξία και επιδιώκει την έκφρασή της. Επικροτεί τα σχόλια, την κριτική και την ελεύθερη έκφραση των αναγνωστών του επιδιώκοντας την αμφίδρομη επικοινωνία μαζί τους.

Σε μια εποχή όμως που ο διάλογος τείνει να γίνεται με όρους ανθρωποφαγίας και απαξίωσης προς πρόσωπα και θεσμούς, το 3point δεν επιθυμεί να συμμετέχει. Για τον λόγο αυτόν σχόλια ρατσιστικού, υβριστικού, προσβλητικού, σεξιστικού περιεχομένου θα σβήνονται χωρίς ειδοποίηση του εκφραστή τους.

Ακόμα, το 3point magazine έχει θέσει εαυτόν απέναντι στο φασισμό και τις ποικίλες εκφράσεις του. Έτσι, σχόλια ανάλογου περιεχομένου θα έχουν την ίδια μοίρα με τα ανωτέρω, τη γνωριμία τους με το "delete".

Τέλος, τα ενυπόγραφα άρθρα εκφράζουν το συντάκτη τους και δε συμπίπτουν κατ' ανάγκην με την άποψη του 3point.

[fbcomments width="100%" count="off" num="5"]

About The Author

Γεννήθηκε και ζει στα Εξάρχεια. Αγαπά τους τοίχους τους, τους αγώνες και τους ανθρώπους τους. Του αρέσει να φωτογραφίζει και να γράφει για όσα δεν μπόρεσε να φωτογραφίσει. Κυκλοφορεί από τα εννιά του με μια εφημερίδα στο χέρι και συνεχίζει να γράφει σε μπλοκάκι στα ρεπορτάζ. Ακούει ό,τι μακριά πολύ μακριά μας ταξιδεύει και διαβάζει ό,τι του γυαλίσει στις βιτρίνες της Καλλιδρομίου, της Ζωοδόχου Πηγής και της Θεμιστοκλέους. Αγαπά τα νησιά και κάποτε θέλει να ζήσει σε ένα από αυτά. Μέχρι τότε, κάνει ό,τι περνάει από το χέρι του για μια διαφορετική δημοσιογραφία, με πολλά αυτοδιαχειριζόμενα 3point και γραφιάδες χωρίς περιορισμούς.

Related Posts