18 Μάη 1980 αυτοκτονεί ο Ian Curtis. Αφαίρεσε τη ζωή του και αφαίρεσε τον εαυτό του από την εξίσωση που δεν μπορούσε να λύσει, την εξίσωση εκείνη που λέγεται ζωή. Αν και οι Joy Division βρισκόταν στο μεταίχμιο σημαντικής επιτυχίας, ο θάνατος του πέρασε απαρατήρητος από πολλούς ανθρώπους. Στη μεταθανάτια επιτυχία του συγκροτήματος του ο θάνατος αποτέλεσε ένα μοντέρνο μύθο και ο Curtis έγινε μια δοξασμένη φιγούρα, οι στίχοι του οποίου ζούσαν στις σκοτεινές όψεις των ψυχών όλων μας. Οι Joy Division έγιναν είδωλο για πολλούς λόγους, αλλά κυρίως για τους στίχους του. Γεμάτα με καλά επιλεγμένες λέξεις, μεταφορές και αινιγματική διαύγεια, αυτά τα τραγούδια ήταν ένας καθρέφτης της ψυχής του και έγιναν ύμνοι για όλους αυτούς που ‘δεν ταιριάζουν πουθενά’. Ακριβώς σαν τον Curtis που ήταν ένας ωραίος, αστείος νέος, όπως σχεδόν όλοι τον θυμούνται, αλλά ήταν απλά πολύ ευαίσθητος για εκείνες τις εποχές, την πίεση από την εργατική τάξη των τελών της δεκαετίας του ’70 και τον αγώνα του για να γίνει κάτι μεγαλύτερο από αυτό. Συνδύασε αυτό με την επιληψία, την κατάθλιψη και το πανκ και θα έχεις ένα θανατηφόρο κοκτέιλ.

37 χρόνια μετά το θάνατο του, είναι σχεδόν αδύνατο να πούμε που θα μπορούσε να φτάσει αυτός ο ταλαντούχος νέος από το Μάντσεστερ αν δεν είχε χάσει τη μάχη απέναντι στους ίδιους τους δαίμονες του. Ο συμπορευτής του στο συγκρότημα Bernard Summer έγραψε στη βιογραφία του ότι ο Ian Curtis ίσως γινόταν επαγγελματίας συγγραφέας. Σίγουρα δεν μπορούμε να τον φανταστούμε ως μέλος των New Order. Κανείς δεν γνωρίζει τι θα μπορούσε να γίνει με τους Joy Division, αλλά πραγματικά δεν έχει σημασία. Είναι η ένταση αυτής της σύντομης περιόδου που καθορίζει κατά πολύ τη γοητεία του συγκροτήματος. Ο Ian Curtis ήταν ένας χαμένος περιπλανώμενος σε έναν αποξενωμένο κόσμο και υπάρχει ένα μικρό κομμάτι του σε όλους μας, αν βρούμε το χρόνο και τη γενναιότητα να το ψάξουμε.

Σήμερα είναι η μέρα που υμνούμε την κληρονομιά του Ian Curtis και αποφασίσαμε να αφήσουμε τη μουσική, κι ιδιαίτερα τους στίχους, να μιλήσουν γι αυτόν. Αυτές είναι 11 φωτεινές στιγμές από τα τραγούδια του που δείχνουν την ιδιοφυία του με τον καλύτερο δυνατό τρόπο.

Disorder

I’ve been waiting for a guide to come and take me by the hand,
Could these sensations make me feel the pleasures of a normal man?

Heart And Soul

Existence, well, what does it matter? I exist on the best terms I can.
The past is now part of my future, The present is well out of hand.

Leaders Of Men

Born from some mother’s womb,
Just like any other room.
Made a promise for a new life.
Made a victim out of your life.

Isolation

Mother I tried please believe me,
I’m doing the best that I can.
I’m ashamed of the things I’ve been put through,
I’m ashamed of the person I am.

Dead Souls

Someone take these dreams away,
That point me to another day,
A duel of personalities,
That stretch all true realities.

Something Must Break

Room full of people, room for just one,
If I can’t break out now, the time just won’t come.

Insight

Guess your dreams always end.
They don’t rise up just descend,
But I don’t care anymore,
I’ve lost the will to want more,

From Safety To Where…?

Just passing through, ’till we reach the next stage.
But just to where, well it’s all been arranged.

Love Will Tear Us Apart

You cry out in your sleep, All my failings exposed.
And there’s a taste in my mouth, As desperation takes hold.

The Eternal

Cry like a child, though these years make me older,
With children my time is so wastefully spent,
A burden to keep, though their inner communion,
Accept like a curse an unlucky deal.

Atmosphere

People like you find it easy, Naked to see, Walking on air.

Μετάφραση – διασκευή στο άρθρο του Nothing But Hope and Passion για τον Ian Curtis. Το αυθεντικό κείμενο εδώ.

Σχόλια

X