Το νούμερο 300 επιδέχεται για τον ελληνικό λαό δύο ερμηνείες. Τη μία την απεχθάνεται, στην άλλη υποκλίνεται. Στην πρώτη ταυτίζει τον αριθμό με τους πολιτικούς που ευθύνονται για την παραπαίουσα κατάσταση της χώρας. Στη δεύτερη λάμπει, παίρνει θάρρος και σηκώνει για λίγο το κεφάλι, επικαλούμενος τους πολεμιστές του Λεωνίδα. Θεωρεί πως οι πρώτοι οδήγησαν τη χώρα σε καθεστώς υποτέλειας με κατεβασμένα τα χέρια, ενώ οι δεύτεροι πίστεψαν στο ακατόρθωτο, πάλεψαν μέχρι τέλους. Υπάρχει όμως και μία τρίτη εκδοχή του 300. Μία εκδοχή, που δεν επιδέχεται αμφισβήτησης, όπως οι δύο προηγούμενες.

 

Προ μίας εβδομάδας, δημοσίευμα του ACBNews έκανε λόγο για 300 αποδεδειγμένες ρατσιστικές επιθέσεις στην Ελλάδα από τον Απρίλιο και έπειτα. Λίγες μέρες αργότερα η Βούλα Παπαχρήστου, ταυτίζει τον αφρικανικό λαό με… φαγητό για κουνούπια, ενώ η γνωστή ποπ τραγουδίστρια, Μαντόνα επισφράγισε τη στάμπα, που φαίνεται ότι κατακτάμε θριαμβευτικά συνεπικουρούμενοι από τις προτιμήσεις μισού εκατομμυρίου σε μια ναζιστική συμμορία.

 

Σύμπτωση δε που επαναλαμβάνεται, χάνει την ιδιότητά της. Είναι δεδομένο πως έχουμε μπει σε μία τροχιά με αντιδημοκρατικά ιδεώδη, που ούτως ή άλλως έχανε πολλά εκ των κεκτημένων της, με την πάροδο του χρόνου. Η κατάσταση μοιάζει ανεξέλεγκτη. Οι εκτιμήσεις των κοινωνιολόγων κάνουν αναφορά περί νέας αύξησης σε επίπεδο απήχησης για τη Χρυσή Αυγή. Ο κόσμος σταδιακά χωρίζεται σε στρατόπεδα. Δείχνει να βιάζεται να ρίξει τις ευθύνες και το χειρότερο, είναι πως βρίσκεται σε κατάσταση πανικού.

 

Όπου μαύρος και πρόβλημα. Όσο όμως και αν ξυλοφορτωθεί ένας Νιγηριανός ή ένας Πακιστανός, η Ελλάδα δεν γλιτώνει από το διαφαινόμενο 28% στην ανεργία, ούτε την κατεδάφιση του εισοδήματος της κάθε οικογένειας, ούτε την αύξηση των αυτοκτονιών, ούτε την απόλυτη εξαθλίωση με ανθρώπους να χάνουν τα σπίτια τους για χρέη των 1000 και 1500 ευρώ.

 

Όσο πάθος λοιπόν και αν έχουμε μιμούμενοι τον Λεωνίδα, όσες κατάρες και αν ρίξουμε στα κεφάλια των πολιτικών, αν δεν επιστρέψουμε πίσω από το κυνήγι φαντασμάτων και αποδιοπομπαίων τράγων, τότε είναι κάτι παραπάνω από σίγουρο πως οτιδήποτε διαφοροποιηθεί, θα είναι προς το χειρότερο.

Το 3point magazine είναι ένα οριζόντια δομημένο μέσο που πιστεύει ότι η γνώμη όλων έχει αξία και επιδιώκει την έκφρασή της. Επικροτεί τα σχόλια, την κριτική και την ελεύθερη έκφραση των αναγνωστών του επιδιώκοντας την αμφίδρομη επικοινωνία μαζί τους.

Σε μια εποχή όμως που ο διάλογος τείνει να γίνεται με όρους ανθρωποφαγίας και απαξίωσης προς πρόσωπα και θεσμούς, το 3point δεν επιθυμεί να συμμετέχει. Για τον λόγο αυτόν σχόλια ρατσιστικού, υβριστικού, προσβλητικού, σεξιστικού περιεχομένου θα σβήνονται χωρίς ειδοποίηση του εκφραστή τους.

Ακόμα, το 3point magazine έχει θέσει εαυτόν απέναντι στο φασισμό και τις ποικίλες εκφράσεις του. Έτσι, σχόλια ανάλογου περιεχομένου θα έχουν την ίδια μοίρα με τα ανωτέρω, τη γνωριμία τους με το "delete".

Τέλος, τα ενυπόγραφα άρθρα εκφράζουν το συντάκτη τους και δε συμπίπτουν κατ' ανάγκην με την άποψη του 3point.

Σχόλια

Αρθρογράφος

Κώστας Παπαντωνίου

Γεννήθηκε και ζει στα Εξάρχεια. Αγαπά τους τοίχους, τους αγώνες και τους ανθρώπους τους. Του αρέσει να φωτογραφίζει και να γράφει για όσα δεν μπόρεσε να φωτογραφίσει. Κυκλοφορεί από τα εννιά του με μια εφημερίδα στο χέρι και συνεχίζει να γράφει σε μπλοκάκι στα ρεπορτάζ. Ακούει Verve, Μπαλάφα και Grunge και διαβάζει ό,τι του γυαλίσει στις βιτρίνες της Καλλιδρομίου, της Ζωοδόχου Πηγής και της Θεμιστοκλέους. Αγαπά τα νησιά και κάποτε θέλει να ζήσει σε ένα από αυτά. Μέχρι τότε, κάνει ό,τι περνάει από το χέρι του για μια διαφορετική δημοσιογραφία, με πολλά αυτοδιαχειριζόμενα 3point και γραφιάδες χωρίς περιορισμούς.

Σχετικά Άρθρα

X