«Μια εποχή στην κόλαση» του Ρεμπώ ή αλλιώς: Άλλη μια παγκόσμια ημέρα…

Δεν χρειάζονται γιορτές, μέρες ειδικές και θεσμοθετημένες για να πετάξεις λίγο μελάνι, σκόρπιο και άναρχο, πάνω στο χαρτί. Αρκούν οι πιο δυνατές θύμησες από εκείνα τα λόγια που φτιάχναν άρρωστες και όμορφες, π...

Στην αυγή του φόβου, της παράνοιας, της αθλιότητας. Ψάχνοντας…

Σκαλίζοντας λέξεις και φράσεις σε παλιά βιβλία πέρα από τον Ατλαντικό, με φόντο την εκλογή ενός "πορτοκαλόμορφου" φασίστα. Έλεγε, κάποτε, ο Γκρέγκορυ Κόρσο πως η "σπορά των λέξεων" εμφανίζεται εκεί που η ξέ...

Woodstock: Ένα συσσωρευμένο πολιτισμικό ουρλιαχτό; Ίσως…

Γιατί για εκείνες τις μέρες δεν χρειάζεται επετειακές ημερομηνίες για να γράψει κανείς… «Εκείνες οι μέρες ήταν αλλόκοτες. Ήταν τόσο μεγάλες που μπορούσαν να χωρέσουν σ’ ένα σπιρτόκουτο και τόσο μικρές που αδυν...

Για τον Νίκο

Είναι περίεργο πράγμα η απώλεια. Δύσκολα αιχμαλωτίζεται μέσα σε μια μπομπίνα των 16mm. Μάλλον όχι: Δεν αιχμαλωτίζεται! Ίσως εγκλωβίζεται, απλά, σε ένα ασπρόμαυρο frame κάποιον γκρεμισμάτων, ενός χαμόγελου, μιας...

“The junky’s Christmas”, ένα άγνωστο ταινιάκι

Τι μπορεί να συνδέει τον Φράνσις Φορντ Κόπολα, τον Γουίλιαμ Μπάροουζ και τα Χριστούγεννα; Ένα (animation) ταινιάκι μικρού μήκους με τίτλο: “The junky’s Christmas” είναι η απάντηση. Βασισμένο σε μια ιστορία από ...

Τρώγοντας μια «Θιβετιανή Ροδανικόπιτα» και διαβάζοντας τον Ρόμπινς (να γράφει για τον… Ρόμπινς)

«Καλά τι έπαθε ο Ρόμπινς και γράφει για τον εαυτό του; Ξέμεινε από ιδέες;». «Εντάξει, μάλλον ο Ρόμπινς μας λέει αντίο». «Σιγά μη δώσω λεφτά ρε μαλάκα για να πάρω τις παπαριές που γράφει ο Ρόμπινς για τον εαυτό ...

Πριν το «φευγιό» του Αυγούστου, γεμίζοντας τον σάκο με λέξεις…

ή αλλιώς: 12+1 προτάσεις πεζογραφίας για τις… ανήσυχες μέρες του Αυγούστου Είσαι λίγο πριν το αυγουστιάτικο «φευγιό», και να που έρχεται η στιγμή να επιλέξεις την… λογοτεχνική σου συντροφιά. Βέβαια, είναι και ...

«Σατόρι» στους δρόμους του Τζακ Κέρουακ…

«Καλύτερα να είμαι ποιητής Ή να πέσω νεκρός. Μικρά παιδά είναι άγγελοι Που κλαίνε στον δρόμο Φοράνε αστεία καπέλα Περιμένουν τα πράσινα φανάρια Κουβαλούν σπασμένα σιφώνια Στο λαιμό τους Και πλανιούνται ...

Με το βλέμμα στο παρελθόν… 40 χρόνια από την δολοφονία της Ουλρίκε Μάινχοφ

9 Μάη του 1976… η γερμανική αστική δημοκρατία του σοσιαλδημοκράτη Χέλμουτ Σμιτ, δολοφονεί την Ουλρίκε Μάινχοφ, αποδεικνύοντας, γι΄ ακόμη μια φορά, ότι το Κράτος (ναι, αυτός ο μηχανισμός παραγωγής βίας πολλαπλών...