Την κατάργηση του μπόνους των 50 εδρών για το πρώτο κόμμα εξετάζουν Σαμαράς – Βενιζέλος, με στόχο να προκύπτουν δυσκολότερα σταθερές κυβερνήσεις από τις εκλογές. Wait, what?

Κι όμως, πρόκειται για αληθινή είδηση. Οι αρχηγοί των δύο κομμάτων που βάσισαν ολόκληρη την προεκλογική τους εκστρατεία στο δίλημμα «σταθερότητα ή χάος», ετοιμάζονται να καταργήσουν την διάταξη που είχε θεσπιστεί ακριβώς για να διευκολύνεται ο σχηματισμός σταθερών κυβερνήσεων με ισχυρή κοινοβουλευτική πλειοψηφία.

Διαρρέουν ότι στόχος τους είναι η αλλαγή του εκλογικού νόμου «στην κατεύθυνση της μεγαλύτερης αναλογικότητας». Ποιοι; Τα κόμματα που υπερασπίστηκαν λυσσαλέα, επί 40 χρόνια, διάφορες εκδοχές της «ενισχυμένης αναλογικής» – δηλαδή, την ικανότητα να κυβερνά την πλειοψηφία ένα 38%, 36% ή 33%.

Πρόκειται σαφώς για bonus γελοιότητας, ένα κερασάκι στην τούρτα μετά τη σουρεαλιστική υποδοχή των εκλογικών αποτελεσμάτων από τους αρχηγούς της Νέας Δημοκρατίας και του ΠΑΣΟΚ. Ο Αντώνης Σαμαράς και ο Ευάγγελος Βενιζέλος, φυσικά, δεν συνειδητοποίησαν ξαφνικά την ανάγκη για δικαιότερη κοινοβουλευτική εκπροσώπηση των κομμάτων. Απλώς -όπως και όλοι μας- διαβλέπουν στα αποτελέσματα των ευρωεκλογών τον προάγγελο της οριστικής τους ήττας. Κι επειδή το κλίμα είναι πολύ δύσκολο να αντιστραφεί μέχρι τις επόμενες εθνικές εκλογές, όποτε κι αν γίνουν αυτές, σχεδιάζουν αυτό που ξέρουν καλύτερα: να γαντζωθούν από την εξουσία με κάθε δυνατό τρόπο.

«Αν δεν μπορούμε να κερδίσουμε τις εκλογές», σκέφτονται, «ας μην κερδίσει κανείς». Πράγματι, με το ισχύον εκλογικό σύστημα και με βάση τις επιδόσεις των κομμάτων στις ευρωεκλογές, ο ΣΥΡΙΖΑ θα έπαιρνε 130 έδρες. Προφανώς δεν είναι αυτονόητο ότι θα έβρισκε άλλους 21 βουλευτές για να σχηματίσει κυβέρνηση, αλλά αυτό θα αποτελούσε έναν συζητήσιμο στόχο. Ωστόσο, χωρίς το μπόνους των 50 εδρών, θα έμενε με 80 βουλευτές και τότε δεν θα έβρισκε την απαιτούμενη κοινοβουλευτική συνεργασία σε κανένα ρεαλιστικό σενάριο.

Κανένα; Κι όμως, εδώ και καιρό διακινείται η υπόθεση εργασίας ότι σε περίπτωση εθνικών εκλογών η μόνη ρεαλιστική λύση για τη διακυβέρνηση της χώρας θα είναι ένας «μεγάλος συνασπισμός» Ν.Δ. – ΣΥΡΙΖΑ ή μία σχεδόν «οικουμενική» κυβέρνηση Ν.Δ. – ΠΑΣΟΚ – ΣΥΡΙΖΑ. Πολλοί εντός και κυρίως εκτός συνόρων βλέπουν την πολυπόθητη σταθερότητα μόνο σε μια τέτοιου είδους λύση. Στον ΣΥΡΙΖΑ, όμως, ούτε που θέλουν να ακούν αυτά τα σενάρια. Συνεπώς, η κατάργηση του μπόνους αυτή τη στιγμή μόνο σε ακυβερνησία μπορεί να οδηγήσει, εκτός, βέβαια αν ο Αλέξης Τσίπρας αποφασίσει να αυτοκτονήσει πολιτικά.

Φυσικά, οι αλλαγές στην εκλογική νομοθεσία ισχύουν από τις μεθεπόμενες εκλογές – εκτός αν ψηφιστούν από τα 2/3 του συνόλου των βουλευτών. Δυστυχώς, στην παρούσα Βουλή υπάρχουν αρκετές δυνάμεις «υπό εξαφάνιση» (βλέπε ΔΗΜ.ΑΡ., ΑΝ.ΕΛ.) που θα εξυπηρετούνταν από οποιαδήποτε αλλαγή του εκλογικού νόμου επί το αναλογικότερο. Συνεπώς, δεν είναι απίθανο να βρεθούν, έστω οριακά, οι απαιτούμενες 200 ψήφοι για να περάσει η κατάργηση του μπόνους και να ισχύσει στην αμέσως επόμενη εκλογική αναμέτρηση.

Πόσο κωμικοτραγικό: οι δήθεν εκπρόσωποι της σταθερότητας φέρνουν ένα εκλογικό σύστημα που μπορεί να οδηγήσει τη χώρα σε μακρά περίοδο ακυβερνησίας και αστάθειας, μόνο και μόνο για να μην κάτσουν στιγμή στα έδρανα της αντιπολίτευσης. Η γελοιότητά τους αυξάνεται, όσο πέφτουν τα ποσοστά τους.

ΥΓ. Ναι, ο ΣΥΡΙΖΑ έχει ξεχάσει εδώ και καιρό το πάγιο αίτημα της Αριστεράς για απλή αναλογική. Αυτό είναι όμως μία άλλη, μεγάλη συζήτηση.

Σχόλια

X