Εικόνες και Σκέψεις

Ο κιθαρίστας στο σιντριβάνι

Η μουσική έχει πολλά χαρίσματα. Ανακουφίζει, κάνοντας πιο υποφερτή την καθημερινότητα, δίνει κουράγιο ανασύροντας ευχάριστες μνήμες από το παρελθόν και μας φέρνει πιο κοντά, προκαλώντας κοινά συναισθήματα. Σ...

Κανίβαλοι του Αυγούστου

Χτες, καθώς ετοιμαζόμουν να περάσω από τη μια πλευρά του δρόμου στην άλλη, πέρασε από μπροστά μου ένα αμάξι με πατημένο το γκάζι και με 2 οργισμένους επιβάτες, οδηγό και συνοδηγό που έβριζαν με τη φωνή επίσης σ...

Ο Καζαντζάκης ζει στη Μυρτιά!

«Κι οι παιδικές ακόμα θύμησες που ξεπετιούνται ολούθε πληθαίνουν τον πόνο· μια κρούστα χοντρή έχει περιτυλίξει την ανεβάλλουσα ψυχή μας και την έχει ακινητήσει σε καμπούρες και ζάρες και συνήθειες εξευτελιστικέ...

Περιδιαβαίνοντας ανάμεσα σε σκιές και χρώματα, στον Κεραμεικό…

Σίγουρα δεν ήταν η πρώτη φορά που βρέθηκα στον Κεραμεικό. Σίγουρα, όμως, ήταν από τις λίγες φορές που άρχισα να παρατηρώ τον περιβάλλοντα χρόνο. Πιθανότατα, βέβαια, να βοήθησε σ’ αυτό μια οπτική περιέργεια που ...

Πατησίων: Η αγαπημένη οδός της Κατερίνας Γώγου

Άμα το γκρί ήταν δρόμος θα 'χε το όνομά της. Πατησίων. Η αγαπημένη της Κατερίνας. Ένα ρημαδιό στο κέντρο της πόλης. Θυμίζει ξεχασμένη αριστοκράτισσα κυρία που γέρασε και την άφησαν μόνη, ο χρόνος και οι ά...

Συνοικία Ψυρή

Και όχι Ψυρρή. Μην μπερδεύεστε. Το ένα ρ προστέθηκε αυθαίρετα με τον καιρό, καθώς η ονομασία της έγινε θρύλος. Λέγεται ότι πήρε το όνομά της από έναν Ψαριανό. Μπορεί, μπορεί και όχι. Περπατώ. Δεκάδες φορές τ...

Ο επιφανειακός πολιτισμός του Caravel

Έχω κάνει δύο φορές παλιότερα “συστάσεις” στο ξενοδοχείο Caravel γιατί αυτοκίνητα που έχουν σχέση με δουλειές στο ξενοδοχείο παρκάρουν στο πεζοδρόμιο και εμποδίζουν την πρόσβαση. Τις προάλλες τους ρώτησα ξαν...

Τα καλύτερα δώρα δεν βρίσκονται πάνω σε λαμπάδες

Όταν ήμασταν μικρότεροι, τις γιορτινές μέρες αναγκαζόμασταν να τρώμε φαγητά που δεν μας αρέσουν και πολύ, όπως όσπρια. Έτσι μπαίνεις στο νόημα της νηστείας...  Το «μαρτύριο» γλύκαινε η σκέψη ότι μετά θα ακολουθ...

Όταν δεν έχεις που να κάτσεις, ή αλλιώς η εγκατάλειψη του δημόσιου χώρου

Την ώρα που τα τραπεζοκαθίσματα από τις καφετέριες, τους μεγάλους φούρνους και τα σουβλατζίδικα κερδίζουν έδαφος στις πλατείες, τα παγκάκια και τα πεζούλια αφήνονται στην τύχη τους. Είναι το αποτέλεσμα της τακτ...
X