Ψιλο-λόγια

Χωρίς φωνή

Η σιωπή της απουσίας σου είναι εκκωφαντική. Προσπαθώ να κλείσω τ’ αυτιά μου, προσποιούμαι πως δεν την ακούω, μα δεν τα καταφέρνω. Είναι μια τρέλα, μια επαναλαμβανόμενη σιωπή, ένα ψυχικό ουρλιαχτό. Μου θυμίζει ε...

Ο παππούς μου σταύρωσε το Χριστό!

Μεγάλωσα σε ένα πεδινό  χωριό της Κρήτης μακριά από την πρωτεύουσα. Διακόσιες ψυχές από τις οποίες σαράντα ήταν τα παιδιά. Πολύτεκνες οι περισσότερες οικογένειες. Στην αρχή νόμιζα ότι τους άρεσαν τα παιδιά και ...

Δεύρο έξω

Της άρεσε η ιστορία για το Λάζαρο. Είχε ανάσταση, ζωή, "θάνατον πατήσας". Μεγάλη υπόθεση να καταπατήσεις το θάνατο! Όταν είσαι επτά χρόνων αντιλαμβάνεσαι μόνο τη ζωή. Η γιαγιά έλεγε: "Και χτύπησε το βράχο και ε...

«Σκοτώνει, πες μου, ο χωρισμός»*

Τα αγαπούσα πάντα τα καράβια. Όταν ήμουν μικρή για δώρο γενεθλίων αυτό ζητούσα από τον πατέρα μου. Μια βόλτα στο λιμάνι να δω τα καράβια να φεύγουν. Να σηκώνω τα χέρια ψηλά και να κουνάω τις παλάμες πέρα δώθε. ...

Λίγο ήλιο ακόμα

Σήμερα ξύπνησα τυχαία (;) στη δική σου πλευρά του κρεβατιού. Το μαξιλάρι είχε όπως πάντα το άρωμά σου. Από πάνω μου το παράθυρο. Αποφάσισα να σε μιμηθώ και ξαπλωμένος ακόμα να τραβήξω την κουρτίνα. Στιγμιαία το...

Οι καραμέλες

Πριν από ένα χρόνο μετακομίσαμε. Βρήκαμε ένα μικρότερο σπίτι με πιο λίγα δωμάτια και μικρά μπαλκόνια. Ο πατέρας μου λέει πως άμα φτιάξουν πάλι τα πράγματα θα γυρίσουμε στην παλιά μας γειτονιά και θα βλέπω τους ...

Στην αυγή του φόβου, της παράνοιας, της αθλιότητας. Ψάχνοντας…

Σκαλίζοντας λέξεις και φράσεις σε παλιά βιβλία πέρα από τον Ατλαντικό, με φόντο την εκλογή ενός "πορτοκαλόμορφου" φασίστα. Έλεγε, κάποτε, ο Γκρέγκορυ Κόρσο πως η "σπορά των λέξεων" εμφανίζεται εκεί που η ξέ...

Ελεύθερος

Έχεις νιώσει ποτέ την απελευθέρωση που προσφέρει μια βουτιά; Μια βουτιά στη θάλασσα, εννοώ, από κάποιο ψηλό βράχο. Ο πρώτος φόβος: Είναι ψηλά. Κι αν χτυπήσω; Κι αν πέσω σε άλλο βράχο; Κι αν τελικά το νερό είνα...

Κολύμπι στη θάλασσα της ζωής

Σκεφτόμουν σήμερα καθώς έκανα μια βουτιά μέσα στον βυθό του μυαλού μου, την λειτουργία του ύπνου. Όταν κλείνεις τα μάτια και βυθίζεσαι σε αυτόν τον προσωρινό λήθαργο, ξεχνάς για λίγο όσα σε βασανίζουν, ξεχνάς γ...

Οι προβλέψιμοι άνθρωποι

Αθυρόστομη πάντα αλλά με μεγάλες αλήθειες. Την εμπιστευόμουν απόλυτα. Την ακολουθούσα τυφλά. Αφουγκραζόμουν κάθε λέξη, κάθε ανάσα της. Ξέπνοη πήγαινε πέρα – δώθε σα βαρκούλα που τη νανουρίζουν τα κύματα. Φωτισμ...
X