Απεριορίστων (δια)δρομων

Στήλη για τα δρομολόγια και τους ανθρώπους με φόντο το αστικό τοπίο.

Γειώνω

  Κάθε μέρα Συναναστρέφομαι μελλοθάνατους Εξουσιάζομαι από μελλοθάνατους Γοητεύω μελλοθάνατους Αγαπάω μελλοθάνατους Που θα θαφτούν στο ίδιο χώμα Ενός μελλοθάνατου σώματος Που ονόμασ...

Γνωρίζω

Εδώ Απ’ τα δεξιά και κάθετα στο στρώμα Έχει μία λακούβα ο δρόμος Μία λακούβα να με ήχο Που κάθε νύχτα γίνεται σπηλιά Και ξέρω πως πεθαίνει κόσμος Στην αρχή ακούω ένα βρνν και τ’ αυτοκίνητο γκαζώνει Πιθ...

Πιστεύω

Πιστεύω αν είχαμε το κεφάλι χαμηλά -όχι το βλέμμα μα το κρανίο όλο- αν ήτανε βαλμένο κάπου στα πόδια στα πέλματα κοντά -ίσα μη σέρνεται Πιστεύω θα είμασταν καλύτερα Αυτή η απόσταση απ’ το χώμα αυτή η δε...

Θεραπεύω

Η χρόνια ανυπόφορη ασθένειά μας Η έλλειψη πέους Οι καλλιτέχνες νοσούν Όχι τόσο οι σκηνοθέτες Στο μέγιστο οι ηθοποιοί Οι κατήγοροι νοσούν Η πλειοψηφία του κόσμου νοσεί Στην Υστερία μας πάτησε ο καπιταλισμό...

Μονρώ

Α, ήξερες που έμπλεκες Εγώ γαργαλάω τα χείλη μου κι έπειτα ξύνομαι ώσπου να βγάλουν αίμα Είμαι κάτι σαν Μέριλιν εγώ Πηγαία η θλίψη, κατάβαθη -κακή περίοδος να πιάσω τα λεφτά μου- Όταν πονούσα δε μ’ αναζήτ...

Προστατεύω

Κολλημένα στις ρόδες υπολείμματα ψώφιων ζώων Και στο παρμπρίζ εξαερωμένα πτώματα μαμουνιών Δεν τη μπορώ αυτή τη νέκρα Χειρότερο μόνο, η χρυσόμυγα μ’ ένα φτερό το κουνούπι με την κομμένη μύτη Μοιάζει με πα...

Προσμονώ

Θυμάμαι κάτι άνοιξ-ες Άνοιξ-ες με άλφα κεφαλαίο Γόπες στην άσφαλτο -τις νόμιζες λουλούδια- Πίσω μας μπάτσοι κι εμείς σαν παλαβοί Μίσος; Μίιισος Με διάρκεια το ι Να τρέχεις και να κάθεται ο μικροαστός στ...

Δίνομαι

Είμαι γυναίκα έχω φτερά Τσιμπολογάω και πετάω μακριά Γράφω γράφω Στο χαρτί, στο φακό, στο έργο πλάι του ρόλου μου και στο ταβάνι γράφω Θα ήθελα να πλήρωναν ευπρεπή και μικροκαμωμένο κύριο όπου θα έτρεχε μ...

Ψυχώ

Αν γινότανε να βγάλουμε μία σκέψη απ' το μυαλό Τότε σίγουρα θα υπήρχε μία μικρή πορτούλα στην κορφή του κεφαλιού Ο γιατρός θα την άνοιγε με αντικλείδι -εάν είχαμε χάσει το δικό μας Θα έβγαζε το μυαλό -με προ...
X