Στους δύο ο τρίτος δεν χωρεί συνηθίζουμε να λέμε. Η υποψία παρεμβολής ενός τρίτου ανάμεσα σε δύο ανθρώπους μπορεί να χαρακτηριστεί από απλώς ενοχλητική,  μέχρι αιτία ρήξης της σχέσης, αναλόγως πάντα με τη φύση αυτής.

Το σίγουρο είναι πως επιδιώκουμε στις αυθεντικές και αυθόρμητες σχέσεις μας να είναι το δυνατόν αμεσότερες. Αυθόρμητες λέω, γιατί, προφανώς υπάρχουν και σχέσεις που μας βολεύει να είναι έμμεσες, καθώς με κάποια άτομα δεν μας συνδέει η διάθεση για συναναστροφή, αλλά κάποια ανάγκη ή κάποιο (ατυχές;) συμβάν. Σκεφθείτε πόσο κοντά θα ήθελαν κάποιοι τα αφεντικά τους, τους υπαλλήλους τους, κάποιους συγγενείς, την  πεθερά τους…

Όταν όμως επιθυμείς την επικοινωνία και την συναναστροφή με κάποιον, φαίνεται εύλογο να θέλεις μία φυσική,πλήρη επικοινωνία.

Θα μοιραστώ μαζί σας μία ιστοριούλα. Να σας συστήσω τον Χούλη . Ο Χούλης έχει σχέση με τη Ρούλα, την οποία μετά από πολύ κόπο κατάφερε να «ρίξει» και πλέον είναι μαζί.

Ο Χούλης όμως ήταν ατυχούλης – ώ, σύμπτωση!- και αρρώστησε. Η ασθένειά του είναι κολλητική και μεταδίδεται ταχέως ανάμεσα σε άτομα των οποίων το όνομα τελειώνει σε  -ούλης ή –ούλα. Η ασθένεια είναι θανατηφόρος, αλλά οι ασθενείς μπορούσαν να απολαύσουν μερικά ποιοτικά χρόνια ακόμη.

Ειδικα για τις γυναίκες βέβαια, ο κίνδυνος προσβολής είναι υψηλότατος. Έτσι Χούλης και Ρούλα έπρεπε να μένουν χωριστά. Ο Χούλης μπήκε στην απομόνωση. Βλέπετε το σκηνικό ετυλίσσεται στην δεκαετία του 70’, όπου η Ουλ-ίτιδα ήταν η δεύτερη πιο επικίνδυνη ασθένεια στη χώρα. Η πρώτη ήταν η Ακ-ίτιδα. Οι εκατόμβες Ρούληδων, Κούληδων, Τούληδων, Σούληδων , μερικών δεκάδων Μπούληδων και ενός Χούλη (…ναι ! ) όπως και Άκηδων, Τάκηδων, Πάκηδων απεκρύφθησαν συστηματικά από τα media της εποχής. Δεν είναι να απορεί κανείς που σήμερα πρακτικά έχουν εξαφανιστεί.

Ως από μηχανής Θεός, την κατάσταση ήρθε να σώσει ο φίλος του Χούλη, ο Πέτρος. Βλέπετε , προσφέρθηκε ο καλός μου , ως απρόσβλητος από την ουλ-ίτιδα να μεταφέρει τα λόγια του ενός στον άλλον και ανάποδα, βοηθώντας το ζεύγος να εποικοινωνεί. Αν και με τη Ρούλα, μπορούσε να μιλήσει κανονικά, με τον Χούλη έπρεπε να φορά στολή, ώστε να μην μεταφέρει μικρόβια σε –ούλες και –ούληδες.  Μέσα από τη μάσκα του, δεν άκουγε και πολύ καλά…

Έρχεται η πρώτη μεταφορά:

Χούλης: Μωρό μου, μου λείπεις πολύ. Τώρα που είμαστε χωριστά, σκέφτομαι πως μου φέρθηκες πριν μπω στην απομόνωση. Πάντα ήσουν υποστηρικτική.
Πέτρος: Του λείπεις πολύ, λέει αλλά τώρα που χωρίζετε, σκέφτεται τη συμπεριφορά σου. Πάντα ήσουν υστερική.
Ρούλα: Ο θάνατος μόνο θα μας χωρίσει. Μπορεί να φάνηκα υστερική, αλλά πως αλλιώς να αντιδράσεις όταν χάνεις τον άνθρωπό σου. Καταλαβαίνεις.

Τα μεταφέρει αυτούσια.

Χούλης:  Η καλή μου σκέφτεται το χειρότερο.  Να της πεις όμως πώς έχουμε καλούς γιατρούς και φίλους και θα πάνε όλα λάδι.

Πέτρος: Οι γιατροί μου μιλάνε για το χειρότερο. Έχουμε καλούς γιατρούς και φίλους να σου δώσουν ένα χάδι.

Ρούλα: Εννοεί πως θέλει να χωρίσουμε; Δεν χρειάζεται να γίνει έτσι, θα τα καταφέρει.

Πέτρος: Μήπως θέλεις να χωρίσουμε; Δεν χρειάζεται να κάνεις έτσι, λέει, θα τα καταφέρει.
Χούλης: Γιατί φέρεται έτσι ξαφνικά; Θα είναι τρελάμενη…Καθυσήχασέ την.

Πέτρος: Γιατί φέρεσαι έτσι; Είσαι τρελαμένη. Λέει πως μπορώ να σε καθησυχάσω.

Ρούλα : Πέτρο, είσαι πραγματικός φίλος.  Μάλλον θα είναι καταβεβλημένος και ευέξαπτος. Να του πεις πως θα μείνω στο νοσοκομείο το βράδυ, στο πλάι του.

Πέτρος: Είσαι και τάβλα, είσαι και ευέξαπτος. Θα μείνει εδώ,λέει το βράδυ.

Χούλης: Θα έχει κουραστεί ψυχολογικά, δεν εξηγείται αλλιώς. Πες της να πάει όπου θέλει να ξεκουραστεί. Πες της να πάει στην αδελφή μου την Τούλα.

Πέτρος: Να πας όπου θες, είσαι μια τσούλα!

Η Ρούλα ξεσπάει σε κλάμματα.

Ρούλα: Ο καλός μου τα χάνει τα λογικά του. Δυστυχία, τί θα κάνω;

Ο Πέτρος την πλησιάζει και την αγκαλιάζει.  Βλέπεις, είχε ένα απωθημένο με τη Ρούλα, πριν ακόμη τα φτιάξει με τον Χούλη και τώρα σκέφτηκε να αδράξει την στιγμή…

Πέτρος: Ρούλα να ξέρεις ότι είμαι εδώ για εσένα, αν χρειαστείς κάτι.  Μπορεί οι δικοί μας να είναι άρρωστοι, αλλά ξέρεις, εγώ δεν αρρωσταίνω ποτέ.

Ρούλα: Ευχαριστώ Πετράκη μου, είσαι τόσο καλός…

Και είναι τότε που χάσαμε και τον πρώτο Πετρ-άκη…

Αυτό ο διαβολικός ενδιάμεσος, όσο φιλικός και αν φαντάζει, όσο διάφανος και αν νομίζουμε πως είναι, όπως τα ηλεκτρονικά μέσα, εμπεριέχουν πάντα έναν βαθμό διαστρέβλωσης του περιεχομένου τους. Θα πει κανείς η ανθρωπότητα για αιώνες αλληλογραφούσε και από πάντα συζητούσε.

Χάρη όμως στην εξοικείωση με τις μορφές αυτές της επικοινωνίας, είναι που τα άτομα καταφέρνουν να επικοινωνούν αρκετά αποτελεσματικά. Το σχετικά νεώτερο ωστόσο instant messaging , θα έχετε διαπιστώσει κι εσείς, συχνά εμπεριέχει…Πέτρους.  Αρκετά ακροθιγώς και ιλαρά, ας τεθεί στο ιστορικό των διαδικτυακών μας συναντήσεων, ότι η τεχνολογία δεν είναι διάφανη… Κάποια στιγμή θα επιστρέψουμε στο θέμα αυτό…

Μέχρι την επόμενη εβδομάδα, και λόγω εποχής… προσοχή στους Πέτρους!

Σχόλια

X