«Είναι πολύ περισσότερα αυτά που μας ενώνουν από αυτά που μας χωρίζουν», είχε πει για τους πρόσφυγες της Συρίας σε ομιλία της στο βρετανικό κοινοβούλιο η βουλεύτρια του Εργατικού Κόμματος Jo Cox.

Δεν ήταν η πρώτη φορά όμως που ανάμεσα στις χιλιάδες φωνές του «έξω οι ξένοι», η Cox τασσόταν σθεναρά υπέρ των προσφύγων. Η ίδια ήταν από τους λίγους που υποστήριξαν ανοιχτά την διαφορετικότητα στη Βρετανία, από τους λίγους που στάθηκε δίπλα στους μουσουλμάνους, στους φτωχούς, στους μετανάστες και τους πρόσφυγες. Ήταν με λίγα λόγια είδος προς εξαφάνιση στο κυρίαρχον συντηρητικό πολιτικό σκηνικό που εξέφρασε το σοκ και τον αποτροπιασμό του.

Όμως η δολοφονία της Cox δεν ήρθε σαν κεραυνός εν αιθρία. Ας θυμηθούμε την ακροδεξιά ρητορεία που κυριαρχεί τα τελευταία χρόνια στο ευρωπαϊκό πολιτικό σκηνικό, τις πολιτικές των κλειστών συνόρων, των απελάσεων, της λογικής «έξω οι ξένοι».

Ας θυμηθούμε την Ουκρανία και το πως η ΕΕ αβάνταρε με τον καλύτερο τρόπο την άνοδο του ναζιστικού μορφώματος «Δεξιός Τομέας» και της τωρινής ακροδεξιάς κυβέρνησης.

Ας θυμηθούμε τον Παύλο Φύσσα που δολοφονήθηκε από τον χρυσαυγίτη Γιώργο Ρουπακιά με εντολή ανώτερων στελεχών του ακροδεξιού κόμματος Χρυσή Αυγή τον Σεπτέμβριο του ΄13, τον Κλεμάν Μερίκ που δολοφονήθηκε από γάλλους ακροδεξιούς τον Ιούνιο του ΄13, τον Αλεξάντρ Ρίκχιν που δολοφονήθηκε από ομάδα νεοναζί στη Μόσχα, τους 77 νεαρούς που μαζικά δολοφόνησε ο ναζί Άντερς Μπρέιβικ το 2011 στη Νορβηγία, τους δεκάδες αριστερούς που βασανίστηκαν και δολοφονήθηκαν στο Εργατικό Κέντρο της Οδησσού από ναζιστές του Δεξιού Τομέα στην Ουκρανία.

Η Cox είναι ένα ακόμα θύμα -όχι κάποιου τρελού και περιθωριακού- αλλά υποστηρικτή του ακροδεξιού British First, είναι ένα ακόμα θύμα του φασισμού που είναι εδώ και μεγαλώνει κάθε φορά που κάποιος ξεστομίζει «να πάνε στη χώρα τους», «ο μαύρος», «ο αριστερός», «ο μουσουλμάνος», «ο βρωμιάρης», «ο Αλβανός», «ο κίτρινος», «ο κοντός», «ο παραμορφωμένος», «ο διανοητικά καθυστερημένος», «η αδερφή», «αυτή που θέλει ξύλο», «εμείς οι καθαρόαιμοι», «οι καλύτεροι», «εμείς και αυτοί»…

Κάθε φορά που κάποιος δεν καταλαβαίνει ότι ο φασισμός είναι ένα κτήνος που όσο το τρέφει μεγαλώνει και αργά ή γρήγορα θα χτυπήσει και τη δική του πόρτα.

Γιατί τον φασισμό βαθιά κατάλαβέ τον, δεν θα πεθάνει μόνος, τσάκισέ τον (-πριν μας τσακίσει αυτός).

Σχόλια

Αρθρογράφος

Κατερίνα Καραβία

Είναι απόφοιτος του τμήματος Επικοινωνίας και ΜΜΕ του Εθνικού Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών. Έχει εργαστεί σε εφημερίδες, άλλες ενημερωτικές ιστοσελίδες και ηλεκτρονικά περιοδικά.

Σχετικά Άρθρα

X