Μια αξιόλογη ταινία που διαπραγματεύεται κινηματογραφικά και με ιδιαίτερο τρόπο το ζήτημα της μετανάστευσης.

Μια ταινία που μας υπενθυμίζει πόσο σημαντικό είναι να διατηρούμε τις αξίες και τα ανθρώπινα δικαιώματα, να σεβόμαστε την διαφορετικότητα και να πολεμάμε κάθε προκατάληψη και φυλετική,κοινωνική σκιά που επιχειρεί να σκεπάσει το οξυγόνο των ανθρωπίνων δικαιωμάτων.

Παρακολουθώντας κανείς την γλυκόπικρη αυτή κωμωδία του Phillippe Falardeau, στο πρόσωπο του Monsieur Lazhar συναντά όλα εκείνα τα χαρακτηριστικά που θα ήθελε να έχει ο δικός του δάσκαλος όταν φοιτούσε στο δημοτικό.

Ένας δάσκαλος που δεν δίνει βάση μόνο στην διδακτέα ύλη, ένας δάσκαλος που από την στιγμή που προσλαμβάνεται σε ένα σχολείο στο Μόντρεαλ, κάνει τα πάντα για να βοηθήσει τους μαθητές του να ξεπεράσουν το σοκαριστικό γεγονός που βίωσαν μέσα στη τάξη.

Ο ρόλος του είναι διπλά δύσκολος γιατί αναλαμβάνει να διδάξει μαθητές δημοτικού, μικρές παιδικές ψυχές, που είχαν την ατυχία να βιώσουν την αυτοκτονία της αγαπημένης τους δασκάλας μέσα στη τάξη.

Έρχεται όμως αντιμέτωπος και με το άγχος του κοινωνικού στίγματος εξαιτίας του γεγονότος ότι κανείς από τους συναδέλφους του, γονείς και απ’ τα παιδιά δεν γνωρίζει το παρελθόν του Monsieur Lazhar και ότι από στιγμή σε στιγμή θα μπορούσε να απελαθεί επειδή είναι πολιτικός πρόσφυγας από την Αλγερία.

*Η ταινία είχε κάνει πρεμιέρα στο πλαίσιο της ημέρας Γαλλοφωνίας του 18ου Διεθνούς Φεστιβάλ Κινηματογράφου της Αθήνας – Νύχτες Πρεμιέρας στις 27 Σεπτεμβρίου 2012.

Σχόλια

X