Σε έναν κόσμο όπου ο Τάσος Ποτσέπης είναι celebrity, η Kim Kardashian φεμινίστρια και ο Γιώργος Παπανδρέου επισκέπτης καθηγητής Οικονομικών στο Harvard, δεν είναι και τόσο δύσκολο να πιστέψει κανείς οτί υπάρχει όντως τύπος ο οποίος πληρώθηκε για να μεταφράσει τον τίτλο της ταινίας XMen: Apocalypse –μαντέψτε– «XMen: Απόκαλιψ».

Πάρτε μερικά λεπτά για να συνέλθετε από την έκπληξη που σας προκάλεσε ο δημιουργικός οίστρος του ελληνικού μυαλού.

Οκ. Συνεχίζουμε. Οι ταινίες X-Men δεν έχουν πετύχει εμπορικά από τύχη, αλλά λόγω της έξυπνης πλοκής τους, των δυναμικών χαρακτήρων και της συνεπούς παρουσίασης της κοινωνίας στην οποία μάχονται για δικαιοσύνη/αναγνώριση/εκδίκηση.

Είναι, ίσως, από τις λίγες ταινίες υπερηρώων στις οποίες ο θεατής κατανοεί τα κίνητρα του κάθε χαρακτήρα με όρους βαθύτερους από «καλός», «κακός», «αστείος». Επίσης, καθώς οι ήρωες δεν είναι άφθαρτοι ούτε οι στολές τους φρεσκογυαλισμένες, μπορεί και ταυτίζεται μαζί τους. Και με τις ατέλειές τους και με το bullying που στιγματίζει την ανακάλυψη της διαφορετικότητάς τους.

Για όλους αυτούς τους λόγους, το κόμικ που μεταφέρθηκε στη μεγάλη οθόνη πρώτη φορά το 2000, επιστρέφει για την ένατη ταινία του , εμφανώς υποσχόμενο οτί θα μας απασχολήσει για πολύ καιρό ακόμη.

Επιστρατεύοντας το καστ της prequel αφηγηματικής γραμμής που ξεκινάει μετά το τέλος της αρχικής τριλογίας (James McAvoy, Michael Fassbender, Jennifer Lawrence, Nicholas Hoult, Rose Byrne, Evan Peters), αλλά και παρουσιάζοντας τη νεότερη εκδοχή περισσότερων χαρακτήρων (Sophie Turner, Tye Sheridan, Alexandra Shipp) το X-Men: Apocalypse συνεχίζει να μας βυθίζει όλο και πιο βαθιά στις ιστορίες των χαρακτήρων του, συναρμολογώντας έτσι τη δυναμική που τους θέτει σε σύγκρουση. Και, ευτυχώς, η σύγκρουση αυτή δεν έχει σκοπό μόνο τη σωματική κυριαρχία, αλλά και την ηθική.

Τα οπτικά εφέ, που άλλες φορές μας κάνουν να νομίζουμε οτί ξαναπαίζουμε στο πρώτο μας Playstation , και άλλες φορές οτί βλέπουμε κακογυρισμένη διαφήμιση των Playmobile, χαλάνε αρκετά την αισθητική, χωρίς όμως να μας κάνουν να χάνουμε το ενδιαφέρον μας, το οποίο κρατάνε σίγουρα οι εντυπωσιακές σκηνές, όπως αυτή της διάσωσης των X-Men από τον Quicksilver, και αυτή της εγκεφαλικής μάχης μεταξύ καθηγητή Χ και Apocalypse.

Υ.Γ. Μην ξεχάσω να επαινέσω το 80’s soundtrack που περιλαμβάνει Venom και Metallica!

 

 

Αν σας άρεσε, δείτε επίσης: Καλά, το ρωτάτε; Τις προηγούμενες οχτώ ταινίες.

 

Σχόλια

X