Κεριά, του Κωνσταντίνου Καβάφη

Του μέλλοντος οι μέρες στέκονται μπροστά μας, σα μια σειρά κεράκια αναμμένα - χρυσά, ζεστά και ζωηρά κεράκια. Οι περασμένες μέρες πίσω μένουν, μια θλιβερή γραμμή κεριών σβησμένων τα πιο κοντά βγάζουν καπ...

«Πρόσεχε! Μην τρέχεις!»

Παρασκευή. Εγερτήριο από εφιάλτη. Τριπλός ελληνικός. Πέντε τσιγάρα. Ο Τάπας στην πόρτα περιμένοντας τη βόλτα, ο Φέλιξ με αυθάδεια μπερδεμένος στα πόδια μου, τα τζιτζίκια υπενθυμίζοντας το σύντομο πέρασμα από τη...

«Που πήγαιναν τα τρένα που όλο φεύγαν»

Πενθώ τα χρόνια που έφυγαν και τα άλλα που θα ‘ρθουν με αδειανές καρέκλες και γεμάτα ποτήρια μνήμης «στην υγειά μας». Στην απουσία μετρά λάθος η αγάπη. Πενθώ τα χαμένα, τα ανείπωτα, τα ειπωμένα, τα χαλασμένα, ...

«Πάντα η ζωή κάνει αυτό που ξέρει…»

Ξύπνησα το πρωί μα δεν ήσουν δίπλα. Είχες φτιάξει καφέ και μύριζε το σπίτι. Παίζει η ζωή περίεργα παιχνίδια. Ποιος κλέβει από τους δυο; Εκείνη ή εμείς; Άνοιξα το ραδιόφωνο. Οι παλιές συνήθειες πιο δυνατές α...

«Μου’ γνεφε η καρδιά πάρε μυρωδιά το λάδι εδώ πως καίγεται και ζήσε το ταξίδι»

Τα σακατιλίκια της ζωής. Οι αναπηρίες που αφήνει ο χρόνος. Οι λυγμοί του έρωτα. Οι κοπετοί από το φευγιό των ανθρώπων μας. Αθύρματα όλοι μας στη βούληση του καιρού, της φυσικής μοίρας των πραγμάτων. Το φθαρτό. ...

Οι Κυριακές μας

Κάθε Κυριακή, ο πατέρας κάποιας απέναντι οικογένειας ανεβαίνει στην ταράτσα από νωρίς το πρωί και ετοιμάζει τη φωτιά. Ζητά την παρέα του γείτονα, πίνουν μαζί τον πρώτο καφέ και κάνουν αστεία. Κάποιες λέξεις ακο...

Εις μνήμην κάποιου ωραίου!

Τέτοια εποχή ήταν. Χρόνια πριν. Πολλά. Αδύναμη μνήμη. Σάββατο πάλι. "Θέλω να σε δω." Όχι απαίτηση. Ανάγκη. "Φεύγω για διήμερο". Εκείνο το "θέλω" κόμπος στο λαιμό. "Έχουμε χρόνο. Τη Δευτέρα. Υπόσχεση. Μόλις γυρί...

Ο Μίλαν Κούντερα για τη ζωή

Ο άνθρωπος δεν μπορεί ποτέ να ξέρει τι πρέπει να θέλει, γιατί έχει μόνο μία ζωή, και δεν μπορεί ούτε να τη συγκρίνει με προηγούμενες ζωές ούτε να τη διορθώσει σε μεταγενέστερες ζωές. Δεν υπάρχει κανένας τρόπ...