USSAK, μια χώρα του μέλλοντος που πάσχει. Το σενάριο αναφέρεται σε μια δυστοπία στην οποία κυριαρχούν ξένοι επενδυτές, μπράβοι, ρουφιάνοι, πρόθυμοι εκδότες και δημοσιογράφοι προσκολλημένοι στην εξουσία. Και αναρωτιέται κανείς, μπορεί κανείς να επιβιώσει σε τόσο ακραίες συνθήκες και να διεκδικήσει μια ολοκληρωμένη ζωή; Οι πρωταγωνιστές της ταινίας είναι άνθρωποι γεμάτοι ψευδαισθήσεις, άνθρωποι βυθισμένοι στην απάθεια, διεκδικούν μια ολοκληρωμένη ζωή, διεκδικούν την δική τους ουτοπία μέσα σε ακραίες συνθήκες διαβίωσης.

Η Κάτια Γέρου, η οποία συνυπογράφει και το σενάριο μαζί με τον Κυριάκο Κατζουράκη, δίνει μια εκπληκτική ερμηνεία στον ρόλο της ξεπεσμένης περφόρμερ η οποία αγωνίζεται να επιβιώσει κάτω από ακραίες συνθήκες μέσα σε αυτή τη δυστοπία. Ανάμεσα σε όλες τις ιδιαίτερες ερμηνείες όλων των ηθοποιών, οι οποίοι ερμηνεύουν τον ρόλο τους σαν να βρίσκονται πάνω σε μια θεατρική σκηνή, ξεχωρίζει και ο Δημήτρης Πουλικάκος, πάντα απολαυστικός, δίνοντας μια ώριμη, έμπειρη και γεμάτη ευφυολογήματα ερμηνεία.

Όλοι αυτοί οι περιθωριακοί τύποι της ταινίας ζουν μια εφιαλτική καθημερινότητα, αποξενωμένοι από τις ομορφιές της ζωής, βυθισμένοι στην απάθεια με έναν συνεχή φόβο για την κατάληξη της ζωής τους. Ζουν φοβισμένοι και καταπιεσμένοι από σκοτεινούς ανθρώπους που τους εξουσιάζουν. Όλοι αυτοί οι άνθρωποι τελικά συσπειρώνονται σε μια κοινότητα και διεκδικούν την ζωή τους και την ελευθερία τους. Εξεγείρονται ενάντια σε ένα σκοτεινό καθεστώς το οποίο τους ελέγχει σαν να είναι μαριονέτες σε κουκλοθέατρο.

Το USSAK είναι μια ταινία που σου υπενθυμίζει ότι πρέπει να διεκδικείς την ελευθερία σου, πρέπει να παλεύεις για τα δικαιώματά σου, να μην μένεις ποτέ απαθής, να μην δέχεσαι όσα σου επιβάλουν να κάνεις. Ακόμα και στις πιο σκοτεινές εποχές οι άνθρωποι ενωμένοι μπορούν να παλέψουν με όσα τους καταπιέζουν και να βγούνε τελικά νικητές.

Και έρχεται εκεί μια ανατριχιαστική διαπίστωση γι’ αυτήν την ταινία, η οποία φαίνεται σαν να περιγράφει μια δυστοπία μελλοντολογική η οποία όμως παρουσιάζει πολλές ομοιότητες με το παρόν. Και αναρωτιέται κανείς, η ταινία περιγράφει μια δυστοπία του μέλλοντος ή μήπως μια δυστοπία του παρόντος;

 

*Την ταινία παρακολουθήσαμε στον κινηματογράφο ‘Δαναός’ στις 2 Μαΐου στο πλαίσιο του 1ου En Lefko Film Festival.

*Η ταινία θα παρουσιαστεί ολοκληρωμένη, με την προσθήκη ενός τελευταίου μέρους το Φθινόπωρο.

 

Μετά την προβολή της ταινίας, ακολούθησε συζήτηση κατά την οποία ο σκηνοθέτης Κυριάκος Κατζουράκης και η πρωταγωνίστρια της ταινίας Κάτια Γέρου συνομίλησαν με το κοινό.

To έργο θα τροποποιηθεί καθόλου με τα 20 επιπλέον λεπτά που θα προστεθούν;

Κυριάκος Κατζουράκης:

Αυτό που είδατε δεν είναι ολοκληρωμένο, είναι επιπλέον 20 λεπτά με επιπλέον επεξεργασία. Η πλοκή είναι πλήρης, το θέμα των φυσικών σπόρων παραδείγματος χάρη, όλα αυτά συνδέονται στο τέλος ενός 20λεπτου που θα δείτε στην ολοκληρωμένη μορφή της ταινίας. Διαμορφώνεται σεναριακά η πληρότητα της ταινίας σε αυτό που παρακολουθήσατε αλλά η επεξεργασία του τελευταίου κομματιού είναι στο φινίρισμά της. Όλη η ταινία είναι νυχτερινή, εκτός από δύο σκηνές ημερήσιες, αλλά από εδώ και πέρα μπαίνει φως.

Είναι και ένα ωραίο κομμάτι του Μπάμπη Παπαδόπουλου, ο οποίος είναι ο μουσικός της ταινίας. Αυτό το κομμάτι παίζει στους τίτλους τέλους, που θα το ακούσετε στην ολοκληρωμένη μορφή της ταινίας. Υπάρχει όμως όλη η μουσική δουλειά που έχει κάνει για την ταινία.

Θα αλλάξει καθόλου η ροή της ταινίας;

Κυριάκος Κατζουράκης:

Αυτό είναι κάτι που καλύτερα να μην σας το απαντήσω, θα το δείτε στην πρεμιέρα!

Ο τίτλος της ταινίας είναι USSAK και έγινε και η προσθήκη της φράσης ‘χρόνια μετά’. Γιατί συνέβη αυτό;

Κυριάκος Κατζουράκης:

Ο τίτλος είναι USSAK. Το ‘χρόνια μετά’ προστέθηκε όταν ξεκίνησε να γράφεται το σενάριο, ήταν περίπου μετά την υπογραφή του πρώτου μνημονίου, γύρω στο 2012. Έκτοτε άρχισαν να συμβαίνουν όλα αυτά τα πράγματα που βλέπουμε και άρχισε να μετατρέπεται το σενάριο και το γύρισμα και οι πρόβες της ταινίας, σαν ένας εξορκισμός ενός κακού θα μπορούσε να πει κανείς.

Το θέμα είναι ότι κάποια στιγμή υπήρχαν πολλοί άνθρωποι οι οποίοι είπαν πως πρόκειται για μια καταστροφολογική κατάσταση. Είναι πράγματι ένας εξορκισμός ενός κακού αυτή η ταινία, κάτι πρέπει να κάνουμε εμείς οι ίδιοι για να μην συμβαίνουν όσα συμβαίνουν. Και δεν πολιτικολογώ φυσικά, υπερασπίζομαι την ταινία!

Κάτια Γέρου:

Το μη κανονικό θα γίνει μονιμότητα, το φοβόμαστε για την γειτονιά μας, για τον πλανήτη. Αλληγορικά αναπτύσσουμε το δικό μας μη κανονικό όπου βγαίνει σαφώς η κακή εκδοχή του ανθρώπου. Σαν μια ευχή, σαν μια επιθυμία, στο δεύτερο κομμάτι, ποντάρουμε και πιστεύουμε σε ορισμένα πράγματα, και αυτή είναι η δική μας Αλληγορία. Δεν είναι μια ρεαλιστική ταινία προφανώς, το σκουπιδιάρικο μάζεψε αυτόν τον άνθρωπο ή υλοποιείται άραγε ο στίχος του Νίκου Καρούζου που λέει, «Πετάχτε με και μένα» μέσα από το ποίημά του ‘Στον Άθωνα’;

Φωτογραφίες: Λάμπρος Παπαευθυμίου

Σχόλια

X